1770 Spectabilis Paulus Porawski proeconsul civitatis Magnae Cozmin

Spectabilis Paulus Porawski proeconsul [!] civitatis Magnae Cozmin omne jus suum ad substantiam Viovianam venerabili conventui patrum Minorum de Observantia sancti patris Francisci donat et transfundit.

Actum in civitate Magna Cozmin feria quarta ante festum sancti Michaelis [26 IX] proxima anno Domini millesimo septingentesimo septuagesimo.

Spectabilis Paulus Porawski ad praesens proeconsul civitatis Magnae Cozmin, olim spectabilis Simonis Porawski consulis Cosminensis cum spectabili Catharina Faudrowska legitime procreatus filius, olim vero spectabilis Joannis Porawski incolae Opalenicensis nepos, coram officio actisque praesentibus advocatialibus civitatis Magnae Cozmin personaliter comparens, recedendo a quovis foro suo palam, libere ac per expressum recognovit suisque cum successoribus recognoscit.

Quia ipse omne jus suum ad substantiam Viovianam, vigore successionis post olim famatum Franciscum Via civem de Opalenica, eum spectans, decreto illustrissimi et excellentissimi domini domini Adalberti comitis de Bnin Opalenski palatini Siradiensis, capitanei Boleslaviensis, bonorum Minsko, Grodzisko, Opalenica ac aliorum heredis, in arce Opalenicensi die decima octava mensis Martii anno immediate elapso millesimo septingentesimo sexagesimo nono confecto, adjudicatae,

venerabili conventui sancti patris Francisci ordinis Minorum de Observantia in civitate Grodzisko existenti, praesenti transactione coram actis authenticis dat, donat, transfundit ac ejusdem conventui spectabili syndico omnimodam concedendo facultatem ac potestatem summas quasvis, una cum provisione in ejusdem conventus commodum, animae vero olim praelibati Francisci Via pro suffragiis, recipiendi ac realiter enumeratis quietandi, nihil sibi juris, dominii ac suis succedaneis reservando et relinquendo, et quidquid jus poposcerit, praecomittendo hac sua personali recognitione mediante ad praemissa.

(-) Paulus Porawski proeconsul Kozminensis, mpp.

Źródło: Koźmin, Księgi wieczne sądowi woytowskiemu kozminskiemu przygotowane..., 1743-1771, Muzeum Ziemi Koźmińskiej sygn. 33, s. nlb. (pod rokiem 1770)

Zacnie sławetny Paweł Porawski burmistrz Koźmina, syn niegdy Szymona rajcy koźmińskiego i Katarzyny Faudrowskiej, wnuk (nepos) zacnie sławetnego Jana Porawskiego mieszkańca Opalenicy zeznał przed urzędem wójtowskim miasta Koźmina, iż wszelkie swe prawa do spadku po Franciszku Via mieszczaninie opalenickim, przysądzonego mu dekretem Wojciecha z Bnina Opalińskiego wojewody sieradzkiego, starosty bolesławskiego, dziedzica dóbr Mińsk, Grodzisk, Opalenica i innych (dekret wydany na zamku w Opalenicy 18 III 1769), daruje bernardynom w Grodzisku Wielkopolskim: „konwentowi na pożytek, duszy zaś śp. Franciszka Via na zyskanie łask.”

1624 SRMtas contractum oppidanorum Pobiedziscensium approbat

[przed 29 I 1625]
Ad officium praesens proconsulare oppidi Pobiedziska veniens personaliter famatus Petrus rotifex Gaydzik civis Pobiedziscensis obtulit ad ingrossandum in acta officii praesentis litteras Sacrae Regiae Mayestatis domini nunc clementissimi sanas, salvas et omni suspicionis carentes, quarum litterarum est tenor talis:	Przed urząd niniejszy burmistrzowski miasteczka Pobiedziska przyszedłszy osobiście sławetny Piotr kołodziej Gajdzik mieszczanin pobiedziski przyniósł do wciągnięcia w akta niniejszego urzędu pismo Jego Królewskiej Mości miłościwie nam panującego zupełne, nietknięte i pozbawione wszelkich podejrzeń, którego to pisma osnowa brzmi tak:
„Sigismundus III Dei gratia rex Poloniae, magnus dux Lithuaniae, Rusiae, Prusiae, Masoviae, Samogietiae [!], Livoniae nec non Sueciorum, Gottorum, Vandalorum hereditarius rex.	„Zygmunt III z Bożej łaski król Polski, wielki książę Litwy, Rusi, Prus, Mazowsza, Żmudzi, Inflant, jak również dziedziczny król Szwedów, Gotów i Wandalów.
Significamus praesentibus litteris nostris quibus interest, universis et singulis, exhibitas nobis fuisse litteras papyreas manibus venerabilis Bartholomei de Pobiedzisko Gaydzikowic ecclesie collegiatae Kielcensis viccarii perpetui et famatorum Andreae Kłopocky consulis et Alberti Gwizdka notarii oppidanorum Pobiedziscensium subscriptas ac sigillis ab utrinque obsignatas, sanas, salvas, illesas omnique suspicionis nota carentes, continentes in se fundacionem ducentorum florenorum Polonicalium pro necessitate et usu eiusdem oppidi Pobiedziscensis et subimpressionem eorundem oppidanorum eandem summam recipientium.	Oznajmiamy niniejszym pismem naszym, wszystkim i każdemu, kogo to dotyczy, iż okazano nam dokument papierowy, rękoma czcigodnego Bartłomieja z Pobiedzisk Gajdzikowica, wieczystego wikariusza kościoła kolegiackiego w Kielcach oraz sławetnych Andrzeja Kłopockiego rajcy i Wojciecha Gwizdka pisarza, mieszczan pobiedziskich podpisany oraz obojgiem pieczęci opatrzony, zupełny, nietknięty, nieuszkodzony i pozbawiony wszelkich podejrzeń, zawierający fundację 200 złotych polskich na potrzebę i użytek tegoż miasteczka Pobiedziska oraz podpisy tychże mieszczan ową sumę przyjmujących.
Supplicatumque nobis est ut easdem authoritate authoritate [!] nostra Regia confirmare et approbare dignaremur, donationem venerabilis Bartholomei de Pobiedzisko Gaydzikowic ecclesiae Kielcensis viccarii perpetui ducentorum florenorum in fundos certos una cum censu temporibus perpetuis secundum libitum eius inscriptis [!], ut de hoc obligatio seu contractus super eosdem ducentos florenos ac censu ferie sextae ante dominicam Conductus Paschae anno 1623 latius testatur.	Poproszono nas również, byśmy powagą naszą królewską raczyli potwierdzić i zatwierdzić ten dokument, [mianowicie] darowiznę czcigodnego Bartłomieja z Pobiedzisk Gajdzikowica wikariusza wieczystego kościoła kieleckiego 200 złotych, zapisanych na pewnych gruntach wraz z czynszem na wieczne czasy według jego upodobania, jak o tym szerzej głosi zobowiązanie czyli kontrakt opiewający na kwotę tych 200 złotych i czynsz z piątku przed Niedzielą Przewodnią roku 16231.
Nos itaque praenominatus Sigismundus rex praeinsertas litteras cum omnibus earum punctis, clausulis et articulis ac conditionibus confirmandas et approbandas esse duximus confirmamusque et approbamus praesentibus litteris nostris vimque et robur perpetuae firmitatis obtinere debere volumus. In cuius rei fidem praesentes manu nostra suscriptas sigillo Regni communiri mandavimus.	My zatem, wyżej wspomniany król Zygmunt, załączony dokument wraz z wszystkimi jego punktami, klauzulami i częściami oraz warunkami uznaliśmy za godny potwierdzenia i zatwierdzenia, jak i też potwierdzamy i zatwierdzamy go niniejszym pismem naszym. Chcemy też, by uzyskał wieczystą moc prawną. Zaś dla większej wiary pismo niniejsze ręką naszą podpisane rozkazaliśmy opatrzyć pieczęcią Królestwa.
Datum Warsowiae die XIII mensis Martii anno Domini M D C XXIV, regnorum nostrorum Poloniae XXXVII, Sueciae XXX.	Wydano w Warszawie dnia 13 marca roku Pańskiego 1624, panowania naszego w Polsce roku 37, w Szwecji 30.
(-) Sigismundus rex.”	(-) Zygmunt król.”
Quam approbationem SRM famatus Petrus rotifex inscribi et acticari petiit.	Sławetny Piotr kołodziej poprosił, by to zatwierdzenie JKM wpisano i wciągnięto do akt.

Źródło: Pobiedziska, Księga radziecka, 1596-1636, sygn. I/11, czystopis, s. 147 (regest na s. 11).

Regest: Zygmunt Trzeci X. Bartłomieja Gaydzikowicza daną summę miastu approbuje, ktorą podał do approbacyi Piotr Kołodzi.

¹ Kontrakt umieszczono w tejże księdze na s. 138-141.

1639 Altaris Depositionis Corporis Christi de Cruce erectio

Andraeas de Szołdry Szołdrski, Dei et Sanctae Sedis Apostolicae gratia episcopus Posnaniensis.

Significamus praesentibus literis nostris, quorum interest vel in futurum interesse poterit, comparuisse coram nobis judicioque nostro spectabilem dominum Albertum Regulum consistorii Posnaniensis notarium cum sufficienti mandato ab honesta Anna Lebiedzina cive Gostinensi, quoad actum infrascriptum, coram actis consistorii Posnaniensis, ad quae se referebat, in personam suam recognita exhibitaque certa donatione summae sexcentorum florenorum Polonicalium, pro fundatione altaris in ecclesia Beatissimae Mariae Virginis extra oppidum Gostin sub titulo Depositionis de Cruce extructi, per praefatam Annam Lebiedzina, coram actis advocatialibus Gostinensibus feria sexta post festum Ascensionis Domini proxima anno praesenti facta,

productis etiam litteris citationis in vim cridae ex cancellaria nostra ad effectum infra praetactum extraditis et debite uti apparebat executis, nomine et in persona honestae Annae Lebiedzina accusasse contumaciam omnium et singulorum jus et interesse ad summam praedictam, censumque ab ea provenientem, nec non bona eodem censu onerata ac fundationem ipsam quovis modo habere se praetendentium, et juxta exigentiam literarum cridae nec per suos legitimos plenipotentes comparentium, nec effectum literarum cridae impedientium,

petiisseque ipsos contumaces reputari et pronuntiari, atque in eorum contumaciam donationem hanc admitti, summam et censum in eadem donatione in vim dotis altari suprascripto ipsiusque altaristae, nunc et pro tempore existenti inscriptam authoritate ordinaria approbari, atque etiam immunitati Ecclesiae adscribi, ministerium hoc in beneficium ecclesiasticum erigi, de jure patronatus ac obligationibus disponi, aliaque omnia ad eum actum quovis modo necessaria fieri et decerni omni meliori modo.

Porro donationis et inscriptionis, de quibus fit mentio, tenor is erat, qui sequitur.

„Actum feria sexta post festum Ascensionis Domini proxima, anno Domini millesimo sexcentesimo trigesimo nono. Coram officio actisque advocatialibus personaliter honesta Anna Lebiedzina civis Gostinensis, ipsa per se et per famatum Valentinum Porwał civem Gostinensem in tutorem ad id assumptum et ab officio approbatum, sana mente et corpore existens, non compulsa, non coacta, sed de libera sua voluntate, sponte ac [s. 31] benevole ac per expressum recognovit.

Quia dedit et irrevocabili donationis titulo donavit summam sexcentorum florenorum in moneta et numero Polonicali ad altare Depositionis Corporis Christi in ecclesia Beatissimae Virginis Mariae ante Gostin, per eandem constructum ejusdemque curatori patri Paulo Guzdzielcio pro tunc existenti suisque successoribus.

Quam summam denominavit et indicavit coram jure, videlicet:

- In bonis Martini Bogacik civis Gostinensis, summam ducentorum et quinquaginta florenorum, una cum censu consueto septem florenorum a quolibet centeno quotannis se sequentibus pro die festo Ascensionis Domini persolvendo, quam summam et censum ad vitam suam pro dominio et necessitate sua reservavit.

- Item in bonis honestorum Alberti et Sophiae Cienkuszków conjugum, summam centum florenorum et quinquaginta, una cum censu septem florenorum ab uno centeno, quam summam praedicta Sophia Cienkuszkowa per famatum Valentinum Porwał ad actum praesentem in tutorem assumptum et per officium advocatiale Gostinense approbatum, in domo sua propria inter domos honestae Annae Kobielina et Thomae Wicherek partibus ab utrisque inscripsit et obligavit.

- Item summam centum florenorum per famatum Cyprianum Straszygość civem Gostinensem in bonis ejusdem inscriptam.

- Demum summam centum florenorum per honestum Thomam Rydzewski civem Gostinensem in bonis omnibus inscriptam et recognitam.

Prout inscriptio et obligatio eorundem debitorum in actis praesentibus Gostinensibus existens latius disponit.

Quam summam supra nominatam una cum censu consueto praedicto altari suoque curatori patri Paulo Guzdzielcio dedit, donavit perpetuo donationis titulo, in pium opus majoremque Dei gloriam, ex arbitrio ejusdem patris Pauli convertendam.

Quae inscriptio donationis admissa et confirmata est habere robur perpetuae firmitatis in omnibus suis punctis, clausulis de forma juris, pro quo memoratum¹ officium est persolutum.

L. S.

Ex actis advocatialibus Gostinensibus extractum.”

Nos igitur postulationem hanc, non solum aequitati consonam, sed etiam pietatis plenam esse attendentes, praedictam donationem in contumaciam non comparentium, nec effectum literarum cridae quovis modo impedientium, admisimus, si et in quantum, summam et censum in eadem donatione in vim dotis altari in ecclesia Beatissimae Mariae Virginis extra oppidum Gostin, sub titulo Depositionis de Cruce extructo, ipsiusque altaristae nunc et pro tempore existenti modo quo supra inscriptam, authoritate ordinaria approbavimus, atque etiam immunitati ecclesiasticae adscripsimus, ministerium hoc in perpetuum beneficium ecclesiasticum ereximus, jus patronatus et praesentandi altaristam, quoties beneficium hoc per cessum vel decessum vacare contigerit, fundatrici, quo ad vixerit, post mortem vero plebano et magistratui consulari Gostinensi, insimul attribuimus, praefatumque altaristam ad recitandam unam Missam qualibet septimana, quamdiu vixerit fundatrix pro peccatis, post mortem vero ejus pro defunctis, nec non ad procurandum vinum et caeram aliaque ad Missae sacrificium necessaria subministranda, obligavimus, et praemissa robur firmitatis perpetuae debere habere decrevimus²,

prout admittimus, approbamus, adscribimus, erigimus, attribuimus, obligamus et decernimus, praemisso et omni meliori modo.

In cujus rei fidem praesentes erectionis literas manu propria subscripsimus et sigillo communiri jussimus. Actum et datum Posnaniae die Lunae vigesima septima mensis Junii, anno Domini millesimo sexcentesimo trigesimo nono, praesentibus testibus: reverendissimo domino Nicolao Dunin³ abbate Obrensi et admodum reverendo domino Alberto Graboski Gnesnensi et Posnaniensi canonico, Sacrae Regiae Majestatis secretario circa praemissa existentibus, ac Michaele Hebdowski authoritate Apostolica publico actorumque curiae nostrae notario.

L. S.

(-) Andreas Szołdrski episcopus Posnaniensis⁴

Źródło: Święta Góra, „Dopisy Do Rękopisma Zbiór Wiadomości o Swiętéj Górze pod Gostyniem”, sygn. A/11, s. 30-31, wpis XXVII

¹ Raczej memoriale (pamiętne) – błędny odczyt skrótu?

² Zgodnie z kancelaryjną manierą, część dyspozycyjną (tj. poprzedzającą korroborację) dokumentu kończy szereg czasowników w czasie przeszłym dokonanym (perfectum), np. approbavimus. Określają one decyzję prawodawcy, czynności urzędowe będące przedmiotem aktu. Wcześniej, tuż przed oblatą aktu z księgi wójtowskiej, przewinęły się one w relacji z wniosku, który w imieniu fundatorki altarii złożył notariusz konsystorza, w bezokoliczniku strony biernej (infinitivus praesentis passivi), np. approbari. Wreszcie, po liście czasowników w perfectum następuje lista tych samych czynności (już bez wyliczania ich przedmiotów) w czasie teraźniejszym (praesens), np. approbamus.

³ Mikołaj Dunin herbu Łabędź (zm. 1661), opat cystersów w Obrze.

⁴ Poprawiłem z: Posnaniensi.

Erekcja altarii.

Anna Lebiedzina zapisała była altarii Złożenia z Krzyża w kościele NMP pod Gostyniem (dzisiejsza bazylika świętogórska) czynsz roczny od sumy 600 złp., którą to sumę winni jej byli i opłacali od niej czynsz roczny: Marcin Bogacik, Wojciech Cienkuszek z żoną Zofią, Cyprian Straszygość oraz Tomasz Rydzewski. Dłużnicy ci zgłaszali jednak pretensje do tej sumy, obciążonych nią dóbr i samego aktu fundacji altarii, jednak pozwani w tej sprawie nie stawili się przed sądem kościelnym. Wobec tej kontumacji (niestawiennictwa) biskup poznański Andrzej Szołdrski, zapoznawszy się z wyciągiem zapisu tej sumy z ksiąg wójtowskich gostyńskich (przytoczony w akcie), przychylając się do wniosku notariusza konsystorza poznańskiego, zatwierdza tę zapisaną sumę wraz z jej czynszami jako uposażenie wspomnianej altarii. Przyznaje też prawo patronatu i prezenty altarysty: będzie je mieć dożywotnio Lebiedzina jako fundatorka, a po jej śmierci pleban i rada miasta Gostynia.

W oblatowanym wyciągu darowizny z akt wójtowskich fundatorka (która zresztą własnym sumptem ów ołtarz postawiła) pozostawiła sposób wykorzystania rocznych czynszów decyzji altarysty, natomiast w niniejszym akcie erekcyjnym biskup zobowiązuje go do odprawiania jednej Mszy tygodniowo: z formularza „o odpuszczenie grzechów” (dosł. „za grzechy”, pro peccatis) dopokąd fundatorka żyje, zaś po jej śmierci – za zmarłych. Ma się też starać o wino, wosk i inne rzeczy potrzebne do odprawiania Mszy.

Warto dodać, że ów zapis czynszu to nie wyderkaf, lecz nieodwołalna (jak wspomina przywołany wyciąg z akt wójtowskich) darowizna.

Streszczenie dokumentu również w „Zbiorze wiadomości o Świętej Górze pod Gostyniem” (s. 56).

1655 Lachemer fratri donat

Lachemer fratri donat.

Actum decima quinta mensis Januarii, anno quo supra [1655].

Coram spectabili domino Luca Kosny advocato, Laurentio Szuflic, Valentino Lipinski, Jacobo Tarczewic, Jacobo Ptaszkowski et Stancell Galli scabinis juratis in judicio ordinarie [s. 300] bannito residentibus actisque praesentibus comparens personaliter admodum reverendus dominus Gasparus Lachemer parochus Kostensis, sanus ac liber per omnia existens, palam ac benevole recognovit.

Quia ille totum ac integrum jus suum, sive partem seu sortem propriam [quaecunque¹] se se iure naturalis successionis de bonis omnibus tam mobilibus quam immobilibus paternis quam maternis hic in iurisdictione Grodziscensi concernebant et adhuc concernunt, in personam famati Andreae Lachemer dicti Rymarczyk fratris sui germani perpetuo ac irrevocabilis cessionis titulo cessit, transfudit et transportavit, prout actu praesenti cedit, transfundit et transportat perpetue, nihil iam pro se suisque successoribus amplius reservando relinquendoque.

Quod ut firmius sit, actis hisce connotatum est.

Źródło: Grodzisk Wlkp., Acta Spectabilis Advocatialis Officii..., 1651-1661, indukta, sygn. 1503, s. 299-300

Ks. Kasper Lachemer, proboszcz w Kościanie, zrzeka się swojej części dóbr ojczystych i macierzystych leżących w jurysdykcji miasta Grodzisk na rzecz brata swego rodzonego, Andrzeja Lachemera zwanego Rymarczykiem.

¹ Bez tego zaimka nie miałaby sensu formuła concernebant et adhuc concernunt, por. akt darowizny na rzecz bernardynów kościańskich: http://actacastrensia.blogspot.com/2014/07/1654-bernardinorum-costensium.html

1640 Inscriptio donationis Centum florenorum per Honestam Evam dictam Vincenta

Inscriptio donationis Centum florenorum per Honestam Evam dictam Vincenta

Actum feria 3tia post Festum S. Bartholomaei Apostoli proxima Anno Domini 1640.

Ad officium et Acta Proconsularia Gostinensia veniens personaliter Honesta Eva Vincenta olim Honesti Vincentii Doliatoris vidua derelicta ipsa per se et per Famatum Albertum Haptekarczyk tutorem ad id sponte assumptum et ab officio approbatum, sana mente et corpore existens non coacta nec aliquo errore devio seducta palam libere ac per expressum recognovit.

Quia dedit et irrevocabili titulo donationis donavit summam Centum florenorum monetae et numeri Polonicalis ad altare SS. Rosarii in aedibus B. M. V. versus Gostin eiusque Curatori Reverendo Patri Bartholomaeo Hespero Parocho Gostinensi in Ecclesia Parochiali protunc existenti atque eius successoribus legitimis posthac existentibus, quam summam praenominatam indicavit et inscripsit in domo Honesti Joannis Osiecky in praesentia ipsius, a qua summa praedicta pro sua utilitate donec vixerit sibi censum octo florenorum reservavit, propter liberam mansionem cameram in posteriori parte domus sibi excepit, quod dictus Joannes Osiecky in praesentia Officii consensit.

Quae donatio vel inscriptio donationis admissa est et confirmata per Officium praesens habere vim et robur perpetuae firmitatis in omnibus et singulis suis punctis et clausulis de forma iuris. Quod Actis est solidatum.

Źródło: Gostyń, „Acta proconsule...” 1636-1677, czystopis, sygn. I 22, s. 22

Uczciwa Ewa Wincenta, wdowa po Wincentym bednarzu, zapisuje 100 złp. na ołtarz Różańca Świętego w kościele NMP pod Gostyniem (późniejszy kościół kongregacji św. Filipa Neri). Sumę tę zapisuje na domu Uczciwego Jana Osieckiego, za jego zgodą, zastrzegając sobie dożywotnio roczny czynsz 8 złp. oraz izbę (camera) dla siebie w tylnej części domu.

Zapis ten wspomniano w dekrecie konsystorza poznańskiego, rozstrzygającym spór o Bractwo Różańcowe w Gostyniu: http://actacastrensia.blogspot.com/2014/06/1686-inter-congregationem-pp.html.

1666 Donatio Summarum et fundorum certorum post olim Annam Kasprowa relictorum pro Musicis

Donatio Summarum et fundorum certorum post olim Annam Kasprowa relictorum pro Musicis

Ad Officium Actaque praesentia Consularia Gostinensia protunc Famatorum Joannis Lokiewicz Proconsulis, Andreae Turkan, Martini Janyszka, Joannis Rembanski et Martini Gospodarek Consulum, Magnificus Dominus Andreas Gostinski medietatis Gostin Dominus haereditarius, donationem irrevocabilem certorum fundorum et summarum post olim Annam Kasprowa relictarum apud certos Creditores pro Musicis Gostinensibus in charta manu sua subscripta et Sigillo suo Gentilicio munitam per Valentinum Kobuszewski tenoris sequentis obtulit et produxit acticareque eandem voluit quae talis sequitur.

"Andreas a Faltembork Gostinski Haeres in Gostin

Bona omnia post sterilem olim Annae Kasprowa decessum relicta, ut pote ulesinam in suis dimensionibus antiquitus iacentem, hortum in Gawrony, summas pecuniales (exceptis Centum florenis ad Hospitale Gostinensi pertinentibus) apud quosvis Creditores existentes ad Nosque ob indecentem in statu matrimoniali dictae mortuae vitam, iure caduco devoluta, cum propriis per Dei gratiam contenti simus Bonis, dicta superius una cum summis omnibus ut maior Jesu Christi in Ecclesiis Gostinensibus et Purissimae Matris eius Mariae Honor et Gloria exhibeatur et promoveatur, pro Musicis varia instrumenta tangentibus damus, et irrevocabili Dono ex Censu a quolibet Centum per octo florenorum Polonicalium a morte praefatae Kasprowa computando donamus, Magistratuique utrique Gostinensi iniugimus serio ut is Bona praedicta taxet, divendat, Summas a Creditoribus cum Censibus annuis excipiat et Musicis pro tempore existentibus quolibet anno persolvat.

Andrzy Gostinski

Locus + Sigilli"

Źródło: Gostyń, „Acta proconsule...” 1636-1677, czystopis, sygn. I/22, s. 318

Andrzej Gostyński, dziedzic na Gostyniu, przejąwszy prawem kaduka (iure caduco) dobra po bezpotomnej śmierci Anny Kasprowej, czyni darowiznę dla muzyków „pobudzających różne instrumenty” w kościołach: parafialnym oraz NMP (dziś Święta Góra).

1658 Cessio Advitalitatis per Honestam Annam Brudna facta

Cessio Advitalitatis per Honestam Annam Brudna facta

Actum Feria Quarta ante Festum Ascensionis Domini proxima 1658

Coram Officio Actisque Proconsularibus Gostinensibus Honesta Anna Brudna, olim Famati Nicolai Fałdrowy Civis Gostinensis secundi nuptus vidua relicta, sana mente et corpore existens cum assistentia Honesti Laurentii Czuroł Generi sui in Tutorem ad praesentem actum assumpti palam verbisque expressis recognovit.

Quia illa de Domo olim Mariti sui inter domos Honestorum Ioannis Gagatek et Ludovici Sutoris existente in platea magna in qua advitalitatem habuit a Famato Nicolao Fałdrowy marito suo, liberis seu successoribus eiusdem Fałdrowy sponte ac benevole recedit, prout iudicialiter recessit, successoresque dicti Fałdrowy de eadem advitalitate sua quietavit quietatque actum per praesentem, nihil iuris, dominii, proprietatisque in eadem domo advitalitatis suae in perpetuum reservando.

Quam manumissionem et cessionem praedictae advitalitatis Famatus Franciscus Sztyor nomine Honestae Annae Consortis suae dicti vero Nicolai Fałdrowy filiae et aliarum sororum ipsius iudicialiter existens suscepit pro quarum sororum ratihabitione cavet. Quod Actis susceptum est.

Źródło: Gostyń, „Acta proconsule...” 1636-1677, czystopis, sygn. I/22, s. 222

Anna Brudna, wdowa po Mikołaju Fałdrowym mieszczaninie gostyńskim z jego drugiego małżeństwa, odstępuje dzieciom Mikołaja dom w ulicy Wielkiej między domami Uczciwych Jana Gagatka i Ludwika szewca, na którym to domu miała zapisane jej przez męża dożywocie. Darowiznę tę w imieniu córek Mikołaja przyjmuje jego zięć, Sławetny Franciszek Sztyor.

1772 Fmta Catharina Baucen Filio et Filiabus suis Successionem suam donat et resignat

Actum Grodzisci Feria IV post Festum Conversionis Sancti Pauli proxima, die scilicet 29. mensis Januarii AD 1772do.

Famata Catharina Baucen Filio et Filiabus suis Successionem suam donat et resignat.

Famata Catharina de Busze Baucen, olim Famati Josephi Baucen pistoris civis Głogoviensis consors, ad praesens relicta Vidua, cum non sit in statu sistendi se in Officio Głogoviensi ex ratione servitii apud Perillustrem Magnificum Pantaleonem Bieczyński, bonorum Grąblewo ac Strzelce Haeredem, Officium et Acta praesentia advocatialia Civitatis Grodzisk adivit, coram quibus sana mente corporeque existens palam sponte, libere verbisque expressis recognovit.

Quia Ipsa omnem successionem suam sive in bonis sive in parato peculio Głogoviae existentem in personam sui devolutam ac se Recognoscentem concernentem Liberis suis ut pote Josepho Bautz pistori Civi Głogoviensi Filio, et Barbarae Catharinae de Bauzen Famati Friderici Rosszenberg itidem Civis Głogoviensis consorti, ac Pudicae Mariae Joannae Baucen Virgini Filiabus suis dat, donat, cedit et resignat cum omni facultate et plenaria potestate tam Succesionem quam et Summam apud Praenobilem ac Spectabilem Magistratum Głogoviensem in deposito existentem, Tutoribus suis recipiendi et de recepta finaliter quietandi eandemque summam in Liberos suos dispartimendi, nil sibi ex praefata Successione ac Summa excipiendo ac relinquendo, hac sua personali recognitione ad praemissa mediante.

Quam quidem Cessionem Juris sui in Liberos suprascripta Recognoscens petiit ad acta praesentia suscipi et inscribi, quod quoniam acta nemini de jure deneganda veniunt obtinuit obtinetque praesentibus. Super quam Cessionem se subscripsit idque idiomate Germanico.

(-) Maria Cathrina Bautzin

Grodzisk Wlkp., wójtowska 1770-1778, protokół, sygn. 1524, f. 100

Stawająca ceduje swoją spuściznę znajdującą się w Głogowie, jak również sumę będącą w depozycie u magistratu głogowskiego, dzieciom swoich. Przekazaniem i podziałem mają się zająć opiekunowie dzieci. Darowizna zapisana w księgach grodziskich, jako że stawająca na służbie u Bieczyńskiego. Ponieważ zapis będzie w użyciu poza granicami kraju (Śląsk), dokument sporządzono w języku łacińskim.