1663 Pyzdrowa quietatur per dominum Martinum Zelenda ex summa florenorum 100 et censibus ab illa provenientibus

Pyzdrowa quietatur per dominum Martinum Zelenda ex summa florenorum 100 et censibus ab illa provenientibus.

Actum ipso festo sancti Gregorii Papae [12 III] anno ut supra [1663].

Coram officio scabinali Lwowecensi famatorum Andreae organarii, Adami Mielcarski et mei notariatus Stanislai Rozmiatowski personaliter comparens famatus Martinus Zelenda civis Lwowecensis et tutor pupillo Paulo Szocik officiose inscriptus, sanus per omnia palam ac per expressum recognovit actuque praesenti recognoscit.

Quia ille summam centum florenorum Polonicalium, in quemlibet per grossos 30 computando, tam et omnes census ab illa ab actu prioris obligationis in anno 1647 factae, videlicet per florenos octo pro quolibet anno provenientes, realiter et in effectu recepit ab honesta Anna Pyzdrowa cum assistentia famati Valentini Zdzieszynski tutoris ad hunc actum assumpti imo rogati comparente. Quapropter eandem Pyzdrowa et illius successores de recepta summa centum florenorum et censibus omnibus persolutis wpusciwszy w defalkę dwie lecie ratione hostilitatis et pestis, quietavit temporibus perpetuis et in aevum quietatque vigore actus praesentis ad praemissa mediante.

Quae quietatio maioris roboris ergo ad instantiam praefatae Annae Pyzdrowa est actis praesentibus advocatialibus Lwowecensibus inserta et connotata.

Źródło: Lwówek, wójtowskie, Liber resignationum, dotalitiorum, commutationum, donationum etc., 1642-1676, APP sygn. I 9, protokół, s. 315

Kwitacja z pożyczki 8%.

Marcin Zielenda, mieszczanin lwówecki, kwituje Annę Pyzdrową z pożyczki zaciągniętej w 1647 roku¹. Spłaciła 100 zł z należnymi odsetkami w wysokości 8 zł rocznie², przy czym Zielenda z powodu wojny i zarazy darował³ jej odsetki za dwa lata.

¹ W księdze brak kart 61-70 obejmujących wpisy z lat 1647-1648.

² Kwitacja z części odsetek na s. 313.

³ Wpuścił w defalkę. Defalka to obniżenie należnego czynszu. Łac. defalcando – przycinając, od falx (sierp, kosa).

1650 Oblata contractu miedzy Szmiotanczykiem a Bochenkiem

Oblata contractu miedzy Szmiotanczykiem a Bochenkiem.

Actum ut supra [13 III 1650].

Coram eodem judicio bannito comparens personaliter honestus Jacobus Bochenek civis Lwowcensis, obtulit contractum ad acta praesentia advocatialia Lwowcensia feria secunda post dominicam Septuagesimae [10 II] in anno 1648 in Szamotuly, ratione medii mansi agri inter ipsum et honestum Stanislaum Szmiotanczyk confessum [?], sanum, salvum et omni suspicionis nota carentem sigilloque eiusdem civitatis communitum, quem petiit in acta ingrossari, quod obtinuit. Cuius tenor talis est, qui de verbo ad verbum sequitur:

„Venditio, resignatio medii mansi agri.

Honestus Stanislaus Szmiotanczyk organarius ac civis Szamotuliensis honesto Jacobo Bochenek civi Lwowcensi in et pro summa sexcentorum florenorum Polonicalium.

Actum feria secunda post dominicam Septuagesimae anno Domini millesimo sexcentesimo quadragesimo octavo.

Coram officio nostro advocatiali Szamotuliensi quidem particulari bannito famato Daniele Augustinowiensi [?] advocato nec non Stanislao Sloma, Gregorio Wociechowski, Simone Restione, scabinis juratis civitatis eiusdem Szamotuliensis, personaliter comparentes honestus Stanislaus Szmiotanczyk civis atque organarius Szamotuliensis cum posteris suis Zofia, Joanne atque Stanislao, qui libere, palam, unanimiter, non compulsi recognoverunt, Stanislaus Szmiotanczyk ipse quidem per se, at Zofia filia eiusdem Stanislai per tutorem sibi de jure datum honestum Gregorium Wociechowski , filii quidem ipsi per se, annos discretionis habentes, atque fassi sunt.

Quia ipsi vendiderunt ac officiose resignaverunt medium mansum agri sui proprii in civitate Lwowcensi in tribus campis iacentem, primum quidem campum penes Joannem Gnath ex una, ex altera vero Joannem Zaporowski; secundum campum ku Dossadowu ex una honesti Alberti Zaloba, ab altera vero Joannis Gnath [s. 141]; tertium campum na Kamionkach ex una honesti Alberti Zaloba, ab altera vero Joannis Gnath,

honesto Jacobo Bochenek et consorti ipsius legittimae Agnethi in et pro summa sexcentorum florenorum Polonicalium, quemlibet per grossos 30 computando, cum pleno jure, dominio tituloque haereditario, dando, concedendo iam potestatem dicti medii mansi agri utendi, fruendi, permutandi et ad usus beneplacitos convertendi sine cuiusvis impedimento, alienando omnes propinquos et consanguineos a praedicto agro, praeter ducentos florenos, quos honestus Stanislaus Szmiotanczyk super eodem agro de censu relinquen[...] et de summa sexcentorum florenorum Polonicalium honestos coniuges Jacobum Bochenek et consortem ipsius Agnethem quietan[...] temporibus perpetuis, nihil pro se ac suis successoribus relinquendo, verum omne jus in praedictos emptores transfundendo et irrevocabiliter guarrendando ac evictionem honestus Stanislaus promittendo toties quoties opus fuerit.

Quae venditio, resignatio, quietatio admissa est habere robur et vim perpetuae firmitatis in omnibus suis punctis et clausulis de forma juris.

Ex protocollo domini advocati dominorumque scabinorum civitatis Szamotuliensis extractum sigilloque communitum.”

Źródło: Lwówek, wójtowskie, Liber resignationum, dotalitiorum, commutationum, donationum etc., 1642-1676, APP sygn. I 9, protokół, s. 140-141

Sprzedaż półłanka.

Jakub Bochenek, mieszczanin lwówecki, oblatuje w aktach wójtowskich miasta Lwówek kontrakt zakupu półłanka (półśladka, półśledzia) roli (medius mansus agri) od Stanisława Śmiotańczyka organisty szamotulskiego za 600 złp., zawarty dwa lata wcześniej przed urzędem wójtowskim w Szamotułach. Sprzedawcą jest sam Śmiotańczyk, jego synowie Jan i Stanisław, którzy osiągnęli już wiek rozeznania (annos discretionis habentes) oraz działająca przez swego plenipotenta ich siostra Zofia. Położony we Lwówku półłanek składa się z trzech pól, których lokalizację określono w akcie. Z tych 600 zł Bochenek potrąca sobie 200 zł należnego czynszu.

Kontrakt wzmiankowany na s. 138.

1594 Fraternitati sacerdotum

Fraternitati sacerdotum. [18 XI 1594]

Coram eodem judicio constituta personaliter honesta vidua vulgo Jagna Stara dicta, per famatum Adamum Cowarek tutorem suum quoad actum praesentem assumptum, palam ac [s. 182] expressis verbis recognovit.

Se donasse vigoreque praesentium donare domum suum propriam secundam ab acie in platea Sacerdotum inter domos fraternitatis pauperum sacerdotum sitam eidem fraternitati post mortem suam (ad vitae n[...] suae extrema tempora dominium sibi liberamque eius in usus suos si quibus indiguerit reservat venditionem) habendam, tenendam, possidendam et in usus quos noverit meliores convertendam, nihil iuris, dominii, proprietatis sibi posteris propinquisque suis relinquendo, sed illud totum in praenominatam fraternitatem transfundendo,

ea conditione, ut pro anima ipsius Agnetis orent et refrigerium interim adpostulent et in prima resurectione consortium et offerant annuis diebus dormitionis suae aeviternis perpetuisque temporibus.

Źródło: Lwówek, wójtowskie, Volumen in se continens inscriptiones..., 1588-1604, APP sygn. I 7, protokół, s. 181-182

Zapis domu na wypadek śmierci dla bractwa kapłanów.

Stara Jagna (Agnieszka), wdowa, zapisuje swój dom położony przy ulicy Kapłańskiej, drugi od narożnika, między domami bractwa ubogich kapłanów, temuż bractwu kapłanów po swojej śmierci. Warunek: aby modlili się za jej duszę, wypraszali wieczny odpoczynek (dosłownie „miejsce ochłody”, refrigerium – łacińskie sformułowanie z Memento za zmarłych Kanonu Rzymskiego) i współudział przy pierwszym zmartwychwstaniu oraz by po wieczne czasy odprawiano mszę w rocznicę jej śmierci.

1599 Venditio seu resignacio vineae

Actum eodem die [30 IV¹ 1599].

Comparens personaliter coram iudicio domini advocati et scabinorum iuratorum civitatis Lwowko honesta Anna famati Andreae Lorek uxor, libere sponteque recognovit per tutorem suum iuridice confirmatum Joannem sutorem concivem nostrum.

Se multis ab annis vineam Crosnae sitam inter vineas vicinorum ibidem una ex parte Michaei Molleri consulis, altera vero ex parte Gregorii Barlog vendidisse honesto Joanni Schule [?] sexaginta tribus marcis, in quamlibet computando 27 grossos Polonicales, eique ex nunc per tutorem praefatum concedit liberam quietamque possessionem cum omni dominio, iure caeterisque libertatibus prout praefata vinea se in suis metis limitibusque extendit.

Quod vero plenam et integram summam pecuniae (superstiti marito Gregorio Sliwka) superius expressa ab emptore supradicto recepit, eundem perpetuis temporibus quietat ac pacificum redit [?] nihil iuris, dominii et proprietatis in praefata vinea pro se et propinquis ac amicis reservando seu excipiendo. Quam traditionem libro nostro honestus Joannes Schule [?] inscribi voluit, quod iure [?] obtinuit et est solidatum.

Źródło: Lwówek, wójtowskie, Volumen in se continens inscriptiones..., 1588-1604, APP sygn. I 7, protokół, s. 260

¹ Z metryczki sądowej: feria sexta post festum sancti Adalberti (piątek przypadał w oktawę tego święta).

Sprzedaż winnicy. Anna, żona sławetnego Andrzeja Lorka, zeznaje przed urzędem wójtowskim w Lwówku, że sprzedała swoją winnicę w Krośnie Odrzańskim uczciwemu Janowi Schule (?) za 63 grzywny (marki), licząc w każdą po 27 groszy polskich.

Co nieco o brandenburskich monetach z tego okresu:
http://www.medievalcoinage.com/saurma/someoldcoins.org/saur/g/s304.htm 

1589 Plenipotencio magnifici domini haereditarii ab Ostrorog Martini Lwowski castellani Camenensis

Plenipotencio magnifici domini haereditarii ab Ostrorog Martini Lwowski castellani Camenensis.

Actum in Lwowek feria sexta post festum sancti Andreae Apostoli [1 XII] anno Domini milesimo quingentesimo octuagesimo nono.

Coram famato advocato et scabinis juratis oppidi Lwowek bannitto in judicio residentibus comparens personaliter magnificus Martinus Ostrorog Lwowski castellanus Camenensis, dominus suus haereditarius, non compulsus nec coactus, imo sponte, libere ac manifeste recognovit praesentibusque recognoscit.

Quia fecit ac sollemniter iuxta straepitum iuris¹ constituit ac legittimae ordinavit famatum Laurencium apocatorium seu aromatorium civem Posnaniensem in suum verum ac legittimum plenipotentem loco sui, ad suscipiendam inscriptionem eviternam sive perpetuam domus lapideae <Posnaniae in platea Iudaica penes posticum domus lapideae> famati Martini Stam aurificis civis Posnaniensis vicinaliter sitam [!]², coram spectabili domino advocato et scabinis juratis civitatis Posnaniensis a veris ac legittimis plenipotentibus videlicet a spectabili domino Mathia Chorinski consule Posaniensi [!] nec non a famato Alberto Vielichowski sarctore, civium Posnaniensium [!!]³ uti legittimorum plenipotentum [!!]³ a veris ac legittimis dominis seu possessoribus praefatae domus lapideae Posnaniae situate, prout inscriptio seu certus contractus coram spectabili consulatu civitatis Posnaniensis, de data et actu feria quinta ante [?] festum divae Mariae Magdalenae [20 VII] proxima anno Domini milesimo quingentesimo octuagesimo nono de praemissis latius testatur, certo omnia promitens ac pro rato, grato suscipiens quicquid per praefatum suum plenipotentem factum ac constitutum fuerit.

Źródło: Lwówek, wójtowskie, Volumen in se continens inscriptiones..., 1588-1604, APP sygn. I 7, protokół, s. 32

¹ iuxta strepitum iuris – podług litery (dosł. brzmienia, dźwięku) prawa.

² powinno być: sitae (dopełniacz!).

³ Skryba przestał na chwilę myśleć po łacinie, w miejsce ablatiwu stosuje genitiw (dopełniacz: od kogo?). Poprawnie: civibus Posnaniensibus, uti legittimis plenipotentibus; zresztą o tym, że są plenipotentami, pisał już wyżej.

Marcin Ostroróg-Lwowski z Ostroroga (ok. 1550 – 1590), kasztelan kamieński (Kamień Krajeński), dziedzic Lwówka, zawarł był 20 lipca kontrakt na kamienicę położoną w Poznaniu przy ulicy Żydowskiej, z tyłu kamienicy Marcina Stam złotnika. Teraz ustanawia aptekarza Wawrzyńca, mieszczanina poznańskiego, swoim plenipotentem w sprawie odbioru zapisu wieczystego na tę kamienicę, który zgodnie z postanowieniem kontraktu przyjmie przed urzędem wójtowskim w Poznaniu od ustanowionych przez właścicieli kamienicy plenipotentów: Macieja Choryńskiego rajcy oraz Wojciecha Wielichowskiego krawca, mieszczan poznańskich.

1592 Reformatio mutua honestorum Martini Herek et Hedvigis Gryżewna

Reformatio mutua honestorum Martini Herek et Hedvigis Gryżewna.

Honesta Hedvigis honesti Martini Herek civis Lwowecensis consors legittima, sana mente et corpore existens, non compulsa neque coacta, libera per omnia, freta suo [?] suorumque amicorum salubri consilio et matura deliberatione infra se praehabita, per honestum Albertum Dambrowka civem Lwowecensem tutorem quoad actum praesentem de consensu eiusdem mariti sui publice, palam et per expressum recognovit.

Quod posteaquam ipsa cum praefato marito suo in matrimonio per aliquot annos vixerit, nec tamen Optimus Maximus illos ulla prole beavit, ipse tandem nihilominus in administratione rei familiaris multos labores sustinuerit ac omnem operam ad amplificandam et augendam eandem contulerit, adhaec sibi aegrotanti aliquoties fideliter inservierit et in omnibus ut honesto ac probo marito convenit sese gessarit,

ideo ipsa pro remuneratione eiusmodi fidei ac operae ei omnia bona sua mobilia et immobilia, haereditaria, obligatoria vel quocunque alio modo et iure nunc habita et in posterum habenda, summasque peccuniarias omnes nec non totam et integram supellectilem domesticam, [s. 90] vasa argentea, aenea, aerea, stannea, clenodia et alia licet hic specificata non fuerint, pro expressis et specificatis habere cupien(s) donatione causa mortis, resignat in perpetuum, prout in optima ac firmissima iuris forma fieri possit ac debeat hoc modo,

si se praemori contigerit quod praefatus Martinus Herek, omnia ista bona exclusis ac prorsus reiectis omnibus amicibus ac consanguineis suis, tam propinquis quam etiam remotis, iure proprietario vigore huius donationis ac resignationis habere et retinere debeat, exceptis sex marcis peccuniae Polonicalis per quadraginta octo grossos computatis, de quibus liberam testandi et disponendi facultatem sibi reservavit et reservat. Quod si eandem intestatam mori contigerit, praefatas sex marcas peccuniae Polonicalis propinquioribus consanguineis suis memoratus Martinus Herek extradere tenebitur.

Quam quidem donationem sive resignationem praefatus Martinus Herek gratam acceptamque habens, vicissim omnia et singula bona sua mobilia et immobilia haereditaria et obligatoria sive quocunque alio iure nunc habita et in posterum habenda, summasque peccuniarias omnes nec non totam et integram supellectilem domesticam, vasa argentea, aenea, aerea, stannea, clenodia et alia omnia licet hic specificata non fuerint, reciproca donatione praefatae Hedvigi consorti suae legittimae concessit, donavit et resignavit, quemadmodum actu praesenti donatione causa mortis concedit, donat et resignat,

reservando sibi similiter liberam facultatem de sex marcis peccuniae Polonicalis per quadraginta octo grossos computatis testandi et disponendi. Quod si eundem intestatum mori contigerit, praefata Hedvigis marcas sex peccuniae Polonicalis propinquioribus consanguineis mariti sui dare et effectualiter persolvere tenebitur eritque astricta.

Quae quidem donatio sive resignatio mutua bonorum omnium eo ut praemissum est modo facta est admissa et confirmata habere robur perpetuae firmitatis.

Actum feria sexta post dominicam Oculi [6 III] anno Domini 1592.

Źródło: Lwówek, wójtowskie, Volumen in se continens inscriptiones..., 1588-1604, APP sygn. I 7, protokół, s. 89-90

Wzajemny dożywotni zapis małżonków: Marcina Herek mieszczanina lwóweckiego i jego żony Jadwigi Gryżewnej.

Najpierw zeznaje żona: od kilku lat żyją w małżeństwie i choć Pan Bóg nie pobłogosławił im żadnym potomstwem, to jednak mąż wiele trudu wkłada w zarząd majątkiem i jego pomnażanie, nadto nie raz służył jej w chorobie i we wszystkim jako prawemu małżonkowi przystoi. Aby się mu za to owdzięczyć, zapisuje mu wieczyście wszystkie swe dobra ruchome i nieruchome, dziedziczne czy zastawione, sumy pieniężne, cały sprzęt domowy (supellex domestica), jako to: naczynia srebrne, miedziane, spiżowe, cynowe, klejnoty i inne, w darowiźnie na wypadek śmierci. Mianowicie, jeśli przyjdzie jej umrzeć przed mężem, to wszystkie te jej dobra spadają na męża z pominięciem wszystkich jej krewnych czy przyjaciół. Rezerwuje sobie jedynie prawo do rozporządzenia 6 grzywnami, a jeśli nie zdoła tego uczynić, umierając nie sporządziwszy testamentu, wówczas mąż zobowiązany jest wypłacić tę kwotę jej najbliższym krewnym.

Mąż z wdzięcznością przyjmuje tę darowiznę i wzajemnie zapisuje żonie wszystkie swe dobra, pozostawiając sobie prawo do swobodnego rozporządzenia 6 grzywnami, które w razie nagłego zejścia ma między jego krewnych rozdysponować żona.

Gramatyka:

si eundem intestatum mori contigerit – jeśli przyjdzie mu umrzeć nie sporządziwszy testamentu (konstrukcja accusativus cum infinitivo)

1662 Oblata kwitacji wójta z wyderkafu

Sub eodem actu [7 X 1662]	Pod tą samą datą [7 X 1662].
Spectabilis Matthias Ptaszkowski advocatus Lwowecensis, recedendo a sua iurisdictione, obtulit eidem judicio bannito legali exposito authenticam quietationem officii consulatus Costensis in acta eiu[s]dem judicii ingrossandam, tenoris talis qui sequitur.	Zacnie sławetny Maciej Ptaszkowski wójt lwówecki, odstępując od swojej jurysdykcji, przyniósł temuż sądowi gajonemu, odprawiającemu się zgodnie z prawem, urzędową kwitację urzędu radzieckiego kościańskiego, w celu wprowadzenia jej do akt tegoż sądu, w brzmieniu następującym:
„Coram officio spectabilis consulatus civitatis Costensis comparens personaliter admodum reverendus Augustinus Hempel, ecclesiae Costensis parochialis commendarius et xenodochialis ecclesiae Sancti Spiritus extra maenia dictae civitatis Costensis praepositus, sanus mente et corpore existens, palam benevole verbisque expressis recognovit.	„Przed urzędem zacnie sławetnej rady miasta Kościana osobiście stanąwszy przewielebny Augustyn Hempel, komendarz kościoła parafialnego w Kościanie i prepozyt kościoła szpitalnego Świętego Ducha za murami tegoż miasta Kościana, będąc zdrowym na ciele i umyśle jawnie, dobrowolnie i jasno zeznał.
Quia ipse de manibus famati Matthiae Ptaszkowski viri consularis Lwowecensis summam centum florenorum Polonicalium capitalem, in et super quatuor quartis agri per dictos [!] Ptaszkowskie coniuges obligatam et ad solvendum in vim census reemptitii dicto praeposito vel post eius successori assecuratam, tulit, levavit ac recepit, de cuius summae centum florenorum Polonicalium capitalis repositione, nec non census per annum et medium a memorata summa per octo florenorum provenientis persolutione praefatus reverendus praepositus supranominatum Ptaszkowski eiusque successores quam sufficientissime et officiosissime quietavit, absolvit et liberos pronunciavit, obligationemque memoratam cassat per praesentes.	Iż on wziął, odebrał i przyjął z rąk sławetnego Macieja Ptaszkowskiego rajcy lwóweckiego sumę główną 100 złotych polskich, zapisaną przez rzeczonych [!] małżonków Ptaszkowskich na czterech ćwiartkach roli i zabezpieczoną na poczet czynszu odkupnego dla wspomnianego prepozyta lub jego następcy, z którego to złożenia sumy głównej 100 złotych polskich, jak również ze spłaty należnego od tej sumy za półtora roku czynszu 8 złotych rzeczony wielebny prepozyt wyżej wymienionego Ptaszkowskiego i jego spadkobierców jak najdostateczniej i najsolenniej skwitował i uwolnił, zaś wspomniane zobowiązanie niniejszym [pismem] unieważnia.
Actum sabbatho post festum sancti Matthiae Apostoli et Evangelistae proximo, anno Domini 1662.	Zdziałano w sobotę po święcie św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty, roku Pańskiego 1662.
(L. S.)	(miejsce pieczęci)
Ex protocollo causarum consulatus civitatis Costensis depromptum.”	Wyjęto z protokołu spraw rady miasta Kościana.”

Źródło: Lwówek, wójtowskie, „Liber resignationum, dotalitiorum...”, 1642-1676, protokół, APP sygn. 9, protokół, s. 309

Wyderkafy, których udzielał Kościół, można podzielić na:

a) długoterminowe, traktowane jako pobożny zapis z zamiarem wieczystym, gdy przez kilka pokoleń sumiennie płacono należne odsetki (http://actacastrensia.blogspot.com/2014/07/1753-zapis-10000-zotych-na.html),

b) średnioterminowe, gdy z różnych względów po kilku czy kilkunastu latach decydowano się skorzystać z prawa do odkupienia czynszu (http://actacastrensia.blogspot.com/2014/05/1691-rndus-olszakowicz-communitatem.html),

c) doraźne, będące zwykłą pożyczką.

Powyższy zapis z księgi ławniczej lwóweckiej dotyczy spłaty wyderkafu krótkoterminowego.

1675 Subditio Bartholomaei Ginter cum consorte sua Marianna et liberis

Subditio Bartholomaei Ginter cum consorte sua Marianna et liberis.

Actum feria sexta post Circumcisionem Christi Domini anno Domini millesimo sexcentesimo septuagesimo quinto.

Coram officio spectabilis ac famati domini Francisci Bełski advocati Lwowecensis actisque eiusdem personaliter constitutus laboriosus Bartholomaeus Ginter una cum consorte sua legitima (?) Marianna de villa Linic, sanus mente et corpore existens, matura sui deliberatione praehabita, sponte, libere ac perexpressum recognovit, actaque praesenti recognoscit.

Quia ipse una cum Marianna consorte sua legitima liberisque suis certis ex respectibus, praecipue vero redimendo tam perviem (?) publicam poenam ob certum suum excessum contra generosum ac magnificum dominum Albertum Trąmpczyński heredem in Lwówek factum, praevidendoque periculum suae vitae ob tantam quam meritus est poenam, generoso ac magnifico domino Alberto Trąmpczyński heredi in Lwówek domino nostro benefactori etc. et successoribus se subdidit, prout quidem actu praesenti subdit, dans, offerens ac concedens eidem generoso ac magnifico domino Alberto Trąmpczyński heredi in Lwówek et alibique (?) illiusque successoribus fidelitatem omnimodam, obedientiam et subditionem perpetuam, una cum Marianna sua consorte et liberis supra insinuatis, quod et juramento cum eadem consorte sua confirmavit in sequentem rotam:

„Ja, Bartosz Ginter, przysięgam Panu Bogu wszechmogącemu w Trójcy Świętej jedynemu, także Jmci panu Wojciechowi Trąmpczyńskiemu dziedzicznemu panu na Lwówku i na innych majętnościach i innym następującym panom, iż za to dobrodziejstwo, które mi uczynił, że mię zdrowiem darował i tak sromotne karanie, na którem był osądzony, opuścił, w poddaństwie moim z żoną moją Marianną i z dziatkami moimi, za które przysięgam, chcę wiernym być i posłusznym poddanym aż do śmierci. A jeżelibym nie miał dosyć uczynić przysiędze mojej, żebym ją miał złamać albo się wyłamać z poddaństwa, tedy zdrowie moje będzie w ręku jego i będzie mu wolno czynić, co mu się będzie podobało. Tak mi Panie Boże dopomóż i niewinna męka Syna Jego.”

„Ja, Marianna, przysięgam Panu Bogu wszechmogącemu w Trójcy Świętej jedynemu, także Jmci panu Wojciechowi Trąmpczyński dziedzicowi na Lwówku etc. i innym panom następującym, iż za dobrodziejstwo mężowi memu uczynione, że go zdrowiem darował, w poddaństwie moim i z mężem moim Bartoszem i z dziatkami moimi, na które teraz przysięgam, chcę wierną być poddaną i posłuszną we wszytkim aż do śmierci. A jeżelibym nie miała dosyć uczynić przysiędze mojej, żebym ją miała złamać albo się wyłamać z poddaństwa, tedy zdrowie moje będzie w ręku jego i będzie mu wolno czynić ze mną, co mu się będzie podobało. Tak mi Panie Boże dopomóż i niewinna męka Syna Jego.”

Quae omnia et singula ad mandatum generosi ac magnifici domini Alberti Trąmpczyński heredis in Lwówek, domini nostri benefactoris actis praesentibus advocatialibus sunt inserta etc.

Źródło: Lwówek, wójtowskie, „Acta controversiarum judicii banniti in oppido Lwówek”, 1657-1675, indukta, APP sygn. I 11, s. 172

Bartosz Ginter ze wsi Linic wraz z małżonką Marianną i dziećmi oddaje się w poddaństwo Wojciechowi Trąmpczyńskiemu, dziedzicowi Lwówka. Bezpośrednim powodem tej decyzji była ciężka, zagrażająca życiu kara publiczna, jaką ponieść miał Bartosz za pewien występek przeciwko temuż dziedzicowi.