1605 Biskupski vulneratus

Biskupski vulneratus

Nobilis Andreas Biskupski olim nobilis Lucae Biskupski de districtu Coninensi filius monstravit officio praesenti castrensi Calissiensi vulnera, videlicet nasum totum abscisum cum parte labri superioris ac mistace, deinde supra nasum inter supercilia decisionem magnam cutis cum carne, item per articulum medium digiti auricularis manus sinistrae caesum cruentum magnum a quo eius digiti mutilatio evidens apparet, item in digitis medio et fidio manus eiusdem duo caesa cruenta, item in manu dextra infra pugnum cicatricem recentem vulneris caesi cruenti recenter sanati.

Quae eidem officio protestatus est in et contra nobilem Joannem Kielczewski generosi Georgii Kiełczewski filium uti principalem ac famulos et complices illius illi melius notos, asserens sibi per eos hic Calissiae vi ac violenter ac tali modo et ratione prout id citationibus et processibus iudiciariis eo nomine instituendis declarabitur illata et inflicta esse.

Ac insuper idem Andreas quaesivit ab officio utrum ei cingulus argenteus deauratus [k. 375] valoris triginta florenorum nobilis Margarethae Miniszewska uxoris suae quem ipsa circa eandem sui convulnerationem ipsum Andream maritum suum defendens amisit, cuius amissionis praefatus Joannes Kiełczewski dum eandem uxorem suam ex ipso Andrea prostrato humi detrahebat occasionem dedit <eundemque cingulum ipsemet Joannes in ea disrupit> redditus sit, quem non esse sibi redditum ab eodem officio responsum accepit eandemque suam praemissorum protestationem actis praesentibus inseri procuravit.

Or.: Kalisz Gr. 245, relacje/indukta, 1604-1606, k. 375-375v.

N. Andrzej Biskupski s. olim N. Łukasza Biskupskiego z powiatu konińskiego okazuje rany: nos cały ucięty z częścią wargi górnej i wąsa, cięcie między brwiami, cięcie palca małego (dosłownie: usznego, którym najłatwiej czyści się uszy) lewej ręki wymagające amputacji, cięcia po palcach środkowym i serdecznym lewej ręki oraz na ręce prawej siniak po świeżo zagojonej ranie ciętej. Jako sprawcę wskazuje N. Jana Kiełczewskiego s. G. Jerzego Kiełczewskiego oraz parobków i wspólników jego. Powód napaści wskaże w procesie sądowym.

Nadto Biskupski złożył przed urzędem zapytanie o to, czy zwrócono mu pas srebrny pozłacany wart 30 zł należący do jego żony N. Małgorzaty Miniszewskiej, który zgubiła broniąc męża przed atakującymi. Mógł go wziąć Kiełczewski, skoro rozerwał go na niej, gdy odpychał ją od leżącego na ziemi męża. Urząd zaprzeczył.

1481 Obligacio Noctue cum Zelony

Obligacio Noctue cum Zelony

Zobowiązanie Sowy z Zielonym

Acta sunt anno Domini millesimo quadringentesimo octuagesimo. Coram nobis consulibus preconsule Alberto Radost, Johanne Malek, Jacobo Bronyszyy, Jacobo Sowa stans personaliter Jacobus Sowa manifeste recognovit quia satisfecit et solvit Martino Zelony undecim marcas pro cingulo argenteo, quemquidem Martinus quittat et per presentes recognoscit. Et si aliquod dampnum seu impedimentum idem Jacobus Sowa habuerit, ex tunc idem Martinus Zelony obligatus est eum tueri et cum posteris suis perpetue et inewm. Presentibus testibus consulibus ut supra, scabinis Johanne Kadzorka, Jacobo Szathanek. Hec facta sunt die dominico ipso die Simonis et Jude anno Domini ut supra [28 X 1481].

Zdziałano roku Pańskiego 1480. Przed nami, rajcami i burmistrzem, Wojciechem Radost, Janem Małek, Jakubem Broniszyj, Jakubem Sową stojąc osobiście Jakub Sowa otwarcie zeznał, iż zadośćuczynił i wypłacił Marcinowi Zielonemu 11 grzywien za pas srebrny, którego to Marcin kwituje i niniejszym potwierdza. A jeśli jaką szkodę albo przeszkodę miałby ten Jakub Sowa, wówczas tenże Marcin Zielony zobowiązany jest go chronić, i z potomkami swymi, wieczyście i na wieki. W przytomności świadków rajców jak wyżej, ławników Jana Kadziorki i Jakuba Szatanka. Działo się w niedzielę w sam dzień Szymona i Judy roku Pańskiego jak wyżej.

Or.: Kowal radziecka, 1429-1554, AGAD sygn. 1, s. 211.

Uw.: W akcie błędna data roczna.

1800? Equus redivivus

NB. Imago sancti Antonii in eccliesia [!] Twardoviensi est gratiosa, ut sparget rumor hominum. Quia equitando nobilis quidam Wolski per hanc villam perivit, ipsi equs [!] seu e vitae decessit. Dedit iste nobilis parocho hujus ecclesiae pro missa, ut illam legeret ad altare s. Antonii. Qua persoluta, revixit equs [!!] et ad fores ecclesiae venit seu stetit. Et in gratiarum actionem dedit votum argenteum in forma equi ad hocce altare.

Obraz św. Antoniego w kościele twardowskim jest cudowny, jak to wieść gminna niesie. Jechał bowiem przez tę wieś pewien szlachcic nazwiskiem Wolski i padł mu koń. Dał ów szlachcic proboszczowi tego kościoła na mszę, by ją przeczytał przy ołtarzu św. Antoniego. Po odprawieniu mszy koń ożył i przyszedł, czy też stanął, przy drzwiach kościoła. A w podzięce dał [szlachcic] wotum srebrne w kształcie konia, do tego ołtarza.

Or.: Metrykalia parafii Twardów, Liber baptisatorum 1763-1787, AAG sygn. AP 94/2, s. 48.

Zapis niedatowany, wykonany ręką ks. Piotra Kurkiewicza (VII 1790 - VIII 1814 wzmiankowany jako komendarz w Twardowie), umieszczony na pierwszej z wolnych kart między chrztami z r. 1787 a zgonami z r. 1764.

1687 Spoliatio ecclesiae Gorcensis

J M J	Jezus Maryja Józef
Notum sit omnibus quorum interest, hanc ecclesiam Gorcensem tituli sancti Michaelis Archangeli ad abbatiam Lubinensem spectantem, per sacrilegas /: nescitur cujus :/ hominis manus tota fere argentea suppellectili spoliatam esse, anno Domini 1687mo, 3tia Septembris tempore nocturno.	Niech wiedzą wszyscy, których to dotyczy, iż kościół ten górecki pod wezwaniem świętego Michała Archanioła, należący do opactwa lubińskiego, został przez nieznanych świętokradców obrabowany z niemal wszystkich srebrnych sprzętów kościelnych roku Pańskiego 1687-go, 3-go września w nocy.
Cathalogus omnium quae ablata sunt est hic: 1. Hierotheca seu monstrantia argentea certis in locis deaurata. 2. Crux argentea similiter certis in locis deaurata. 3. Pixis minor ad infirmos totaliter deaurata. 4. Calix cum patena argenteus ex integro deauratus. 5to. Calix item cum patena argenteus per loca tantum deauratus. 6to. Pecuniae in carbona ecclesiae depositae tam admodum reverendi patris parochi ejusdem ecclesiae quam aliorum hominum duo circiter millia.	Oto spis rzeczy skradzionych: 1. Hieroteka1 czyli monstrancja srebrna, w pewnych miejscach pozłacana. 2. Krzyż srebrny, podobnie w pewnych miejscach pozłacany. 3. Puszka mniejsza do chorych, cała pozłacana. 4. Kielich z pateną srebrny, cały pozłacany. 5. Także kielich z pateną srebrny, tylko w niektórych miejscach pozłacany. 6. Pieniądze złożone w kasie kościelnej, tak przewielebnego ojca proboszcza tego kościoła jak i innych ludzi, około 2.000 [złotych].
Damnum totum cumulatione sumptum accedit ad sex fere millia florenorum Polonicalium.	Łączne straty sięgnęły prawie 6.000 złotych polskich.
(-) Fr [?] pater Martinus Bystrzycki conventus Lubinensis ordinis sancti Benedicti cancellarius et philosophiae protunc lector, mp. (-) Pater Coelestinus Orłowski parochus Gorcensis ita attestor, mp.	(-) Ojciec Marcin Bystrzycki, kanclerz i natenczas lektor filozofii konwentu benedyktynów w Lubiniu, ręką własną. (-) Ojciec Celestyn Orłowski2 proboszcz górecki. Tak zaświadczam, ręką własną.
Idem pater Coelestinus Orłowski post ablatam suppellectilem ecclesiasticam comparavit hierothecam seu monstrantiam argenteam totam large deauratam valoris florenorum numero octingentorum 16 Novembris 1688.	Tenże ojciec Celestyn Orłowski po zrabowaniu sprzętów kościelnych sprawił hierotekę czyli monstrancję srebrną, całą obficie pozłacaną, wartości 800 złotych, 16 listopada 1688 roku.

Kop.: Parafia Górka Duchowna, AAP sygn. PM 091/01, s. 66.

Uw.: Kopię zapisu z nieznanego źródła wykonał Roman Kamolski, benedyktyn (proboszcz górecki przed 1794 – 1801).

¹ Z greki: schowek na rzeczy święte. Nazywano tak nie tylko monstrancję, także relikwiarz.
² W księgach metrykalnych góreckich spotykany jeszcze w 1713 roku.

1795? Facultas conflandi argenteriam ecclesiae

Illustrissimus ac reverendissimus dominus Ludovicus Josephus de Mathy

Thanasiensis episcopus, metropolitanus Gnesnensis et cathedralis canonicus

vicarius in spiritualibus et officialis generalis Posnaniensis

ordinis sancti Stanislai eques

Petitioni admodum reverendi Andreae Strazewski ecclesiae parochialis Pogrzyboviensis curati ad se factae deferendo, argenteriam ejusdem ecclesiae Pogrzyboviensis propriam, videlicet tabellas votivas variae formae sexdecem, coronas duas, cruces minimas duas, particulam in forma ensis ex altari sancti Valentini, cratem ex altari sancti Laurentii et circulum parvum inauratum, praevia tamen ponderatione, conflandi et pro transformandis calice cum patena et pyxide, tum patenula pro deferendo ad infirmos Sanctissimo in anterius per fures ablatis convertendi, praelibato admodum reverendo Strażewski authoritate ordinaria facultatem dedit et concessit, prout dat et concedit decreti praesentis vigore. Praesente me Josepho Sniadecki apostolico et consistorii generalis Posnaniensis actuario notario.

Ex actis consistorii generalis Posnaniensis extractum et sigillo praelibati illustrissimi et reverendissimi domini officialis generalis Posnaniensis communitum.

(-) Josephus Sniadecki apostolicus et consistorii generalis Posnaniensis notarius, mp.

Źródło: Parafia Pogrzybów, AAP sygn. PM 223/02, s. 180a (wyciąg wszyty w księgę).

Uwagi: Brak daty, dokument wystawiony między V 1795 (bp Mathy na oficjalacie) a XI 1796 (ks. Strażewski opuszcza probostwo). Do tego na mikrofilmie pominięto s. 181.

Biskup Ludwik Józef de Mathy, oficjał poznański, wyraża zgodę na przetopienie części sreber kościoła w Pogrzybowie na: kielich, patenę, puszkę oraz małą patenę dla chorych, z powodu kradzieży tych naczyń. Przetopionych zostanie: 16 płytek wotywnych różnego kształtu, dwie korony (lub wieńce), dwa krzyżyki, mieczyk z ołtarza św. Walentego, krata z ołtarza św. Wawrzyńca oraz pozłacane kółko. Prośbę wniósł do konsystorza proboszcz, ksiądz Andrzej Strażewski.

1633 Inventarium post defunctum Gregorium Berkner uxoremque ipsius

Inventarium post defunctum Gregorium Berkner uxoremque ipsius. [s. 335]

Przyszedszy przed urząd radziecki miasta Grodziska uczciwy pan Abrąm, pan Jąn Sperka y pan Jerzy Rymarz mieszczanie grodziczcy, opiekunowie pozostałych potomkow po niebosczyku swietey pamięci Balczerze Berknerze mieszczanie grodzickim, prosieli aby im wszystkie rzeczy tak ruchome iako y nieruchome po tym to zmarłym y po małzonce iego niebosczyczy pozostałe zinwentowac urzędownie y inwentarz dostateczny spisac urząd radziecki pozwolił, czego urząd widząc y bacząc słuszną potrzebę na prosbę y ządanie ich inwentarza im nie denegował y owszem, on uczynic nakazał.

Dostateczne porachowanie stało sie przes pp. opiekuny wyzey mianowane przy lanczwoicie do tego actu wezwanym wszystkich rzeczy pozostałych po niebosczyku mianowanym Balczerze Berkner y po zmarły małzonce iego w ten sposob:

- Naprzod stołow dlugich w izbie dwa, a w sieni trzeci okrągły, czwarty do szat wałkowania.

- Safka w izbie za stołem z gąmkiem [?], druga szafka do szklenic chowania.

- Łozek sklepistych dwoie.

- Zydelkow małych dwa, trzeci większy zydeł u krawca Valenta [?], stołek prostey roboty.

- Zwierciadło wielgie iedno.

- Lichtarzow o piąci essach [?] z rurkami w izbie zawiessistych dwa: ieden zelazny a drugi mosięzny.

- Miss wielgich cenowych dziewięnc, srednich [...]escie, pułmisskow trzydziesci y dwa, quadratowych pięnc.

- Przystawek siedm.

- Talerzy cenowych dwa.

- Hantwaszow¹ cenowych dwa.

- Konewek cenowych w kwartę p[...], w pułkwarty cztery, w kwaterkę trzy, w pułkwaterkę cztery.

- Roznych konwiey pięnc.

- Wanienka do masła cenowa z wierzchem.

- Zbankow dwa z wierzchami cenowymi, ieden w zdbąn a drugi w grosz piwa.

- Miednic rozmaitych mosięznych tak małych iako y wielgich trzynascie [?], mnieyszych szesc.

- Mosięzna konewka iedna.

- Mozdzierzow dwa: mnieyszy stłuczkiem, a większy przes tłuczka.

- Kurek do wina mosięzny.

- Krow dwie.

- Swini troie.

- Koni trzy.

- U p. Abrahama złotych trzydzesci y ieden.

- Garniec gorzałczany spokrywką y z rurami.

- Kotłow dwa miedzianych, sktorych ieden w łazience.

- Hantwasz miedziany balwierski.

- Ponewek [?] dwie, trzecia mała.

- Garnczow miedzianych do wody grzania dwa, welgi y mały; trzeci garniec do gorzałki mały.

- Pokrywka balwierska do grzania y miednica zła.

- Tyglow zielaznych dwa.

- Patela miedziana.

- Warzocha miedziana.

- Rostow zielaznych dwa, ieden zły.

- Dryganek [?] zielazny.

- Roznow dwa, trzeci mały, zły.

- Flasz trzy przes srzob.

- Sklienic małowanych trzy.

- Kieliszek małowany.

- Talerzy drzewianych siedmnascie.

- Motyczka zielazna.

- Piłłek bałwierskich dwie, iedna z nich z blatem zielaznym.

- Scabela² dwoie.

- Koło toczone w izbie do szat szuszenia.

- Swiderkow dwa.

- Sztrag ieden.

- Ząmkow trzy proznych: dwa do komor, trzeci do skrzynie.

- Obczągi.

- Xiąg balwierskich pięcioro, mnieyszych dwoie.

- In octavo xiązek siedm, wszystkie w skrzyni.

- Signet srebrny.

- Passek w czętki srebrny na rzemięnia z zamyklami.

- Pas męski rzemięnny spiącią braiczarkow srebrnych y z dziurkami.

- Rozenki męskie oprawne srebrem.

- Pas złoczysty u falbierza w zastawie.

- Łyzek srebrnych siedm u pana Abrahama.

- Rozenek dwie białłogłowskich srebrnych w zastawie y trzy pierczenie złote.

- Guzow srebrnych dwadziescia osm.

- Passek srebrny mały u Lempasika w sumie złotych trzydziestu y szesci y nad to niebosczyk wziął chłopcu ssukna na ubiory za złotych trzy.

- Guzow srebrnych złocistych dwadziescia y czapraska.

- Dwa sznury korali rozmaitych małych y wielgich.

- Pięnc sznurecek perełł małych.

- Obrussow drelichowych trzy.

- Ręcznikow dwa.

- Poszew miąszych [?] dziewięnc paczessnych, grubszych trzy.

- Przescieradł ieakich [?] szesc.

- Poszew czwelichowych trzy.

- Poszewek na zagłowki roznych dziewiętnascie.

- Pierzyn wierzchnich pięnc, spodnich cztery.

- Zagłowkow iedenascie.

- Szuknia białłogłowska muchaierowa czarna.

- Czapek białłogłowskich dwie.

- Dwa przodki lisie do szubki.

- Dom w Rynku nie załomany, z nakryciem dobrym.

- Dworek z ogrodkiem podle s. Anny.

- Mielczuch z ogrodem dobrze nakryty y porządny na Nowym Miescie.

- Pszennego słodu cwierten [?] cztery y wierteli trzy.

- Tarczic na mielczuchu trzynascie.

- Łat trzy wiertelow dwa z zielazem oprawnych.

- Łozek prostych szesc.

- Chmielu glinickiego wierteli trzy.

- Kamien toczny.

- Kołł do woza dwie okowanych posliednich. [s. 336]

- Kołł bossych starych cztery.

- U Sliatały Wawrzynca za woz okowany złotych dwadziescia cztery.

- Barkow dwoie, poiedynkowy ieden.

- Skrzynia do chowania szat.

- Skrzynek małych cztery.

- Skrzynia srzednia.

- Szaffa w domu wielga.

- Spizarnia.

- Warsztath balwierski do mycia.

- Brotwana zielazna.

- Rozmiarow dziewięnc.

- Pułrozmiarkow cztery.

- Litow [?] dwa piwnych.

- Dzbanow dwa do gorzałki.

- Wanna do piwa.

- Sządkow do gorzalki trzy.

- Sztanew zaparznych dwie.

- Gorzalki prosty w sądku trzy zbany.

- Alabard ieden.

- Liedzie dwie do siczki [?].

- Kobieł w drogę słomiana.

Inszych statkow w domu po trosze, iako: waski pułczwartkę, szapliki [?] cwierci, cebrow trzy, konewka od wody, tylko ze sie te statki rozesschły y drugie porosstępowały.

Actum in praesentia supra nominatorum personarum die 15 mensis Martii anno ut supra [1633].

Źródło: Grodzisk Wlkp., wójtowskie 1627-1641, czystopis, sygn. 1530, s. 334-336

Opis warsztatu balwierskiego po Baltazarze Berkner.

¹ Handwasch – misa do mycia rąk?

² Scabellum (łac.) – podnóżek.

1778 Illustrissimus princeps Jabłonowski palatinus Posnaniensis, Mederecensis etc. capitaneus in vim diligentiae suae manifestatur

Actum in castro Posnaniensi feria secunda post festum sanctorum Trium Regum proxima, die scilicet duodecima mensis Januarii, anno Domini millesimo septingentesimo septuagesimo octavo.

Ex parata copia.

Ad officium et acta praesentia castrensia Posnaniensia personaliter veniens illustrissimus dux Antonius Barnaba Pruss Jabłonowski palatinus Posnaniensis, Aquilae Albae eques, Mederecensis etc. capitaneus, ex olim illustrissima Dorothea de Bronisze primarum olim illustris magnifici Joannis a Radomicko Radomicki palatini Junivladislaviensis, Majoris Poloniae generalis, secundarum quoque nuptiarum olim illustrissimi Stanislai Jabłonowski palatini Ravensis, sui venientis parentis consorte progenitus filius, substantiaeque universalis mobilis et immobilis fatis ejusdem olim illustrissimae charissimae matris derelictae,

erga illustras magnificas: Franciscam olim illustris magnifici Vladislai Szołdrski palatini Junivladislaviensis, Majoris Poloniae generalis ad praesens relictam viduam, Annam primi olim illustris magnifici Augustini Działynski palatini Posnaniensis, subalterni nunc itaque voti illustris magnifici Vladislai a Gurowo [s. 184] Gurowski curiae Magni Ducatus Lithuaniae mareschalci consortes, inter se germanas et sui venientis uterinas sorores ab olim altedicta illustri magnifica Dorothea de Bronisze ex primo connubio procedentes, vigore juris naturae consuccessor,

aequali sorte fortuna eadem integrali dolendis maternalibus fatis derelicta cum suprascriptis illustribus magnificis sororibus ad tenorem patriae legum potiri cupiens, fine cujus citioris subsequendae exdivisionis cum eisdem illustribus magnificis sororibus judicium amicabile compromissoriale inscribi consensit,

ast cum hocce judicium numerosis pro justitia causae ejusdem exdivisorialis decisis cathegoriis in reliquo ob legalitates suas solam tantummodo respectu argenteriae fatis olim dicti illustris magnifici Joannis Radomicki palatini Junivladislaviensis, Majoris Poloniae generalis relictae et apud illustrissimum venientem extantis hasce illustres magnificas sorores concernentis ad diem hodiernam prorogare fecit, dum itaque propter ulteriores illustris magnifici superarbitri legalitates eandem limitatam jurisdictionem suam reassumere non voluit exindeque manifestans unicuique et praecipue proprio sanguini, quod secum est se restituturum satagens in vim omnimodae diligentiae ac promptitudinis ad judicium compromissoriale [s. 185] comparendi judicati [...]que [...]endum paciendi manifestatur,

securitati erga [?] majoris gratia retardatae ejusdem argenteriae rehabitione providenda ejusque totalitati subveniendo ne aliquo fortuito casu discrimini subjacere videatur et ad responsionem inopinati casualiter eveniendi hauc [?] in argenteria apud se adusque asservata damni teneatur, utque ejus quantitas et qualitas posteritati notificetur eandem per officiosam faciendam visionem conscribendam et hic Posnaniae in deposito locandam curare spopondit, realitatemque ejusdem visionis juxta sui plenariam notitiam conscriptae, si necessitas exigerit ibi ubi de jure venerit se etiam comprobaturum offert, salvis salvandis.

Ex actis castrensibus Posnaniensibus extractum. Bilinski, mpp. Lectum per Kropiwnicki.

[s. 186, in dorso] Illustrissimus princeps Jabłonowski palatinus Posnaniensis, Mederecensis etc. capitaneus in vim diligentiae suae manifestatur. 1778vo.

Źródło: Akta prawno-majątkowe Stanisława Wincentego i Doroty z Broniszów 1v. Radomickiej Jabłonowskich i ich syna Antoniego Jabłonowskiego, sygn. BK07842, s. 183-186

Celem szybszego sfinalizowania podziału między spadkobierców majątku po Dorocie Jabłonowskiej (o którym szerzej niżej), jej syn Antoni Barnaba wyraził był zgodę na sąd rozjemczy. Dalej w dokumencie o tym, że czynności sądu rozjemczego się przeciągają, a Antoni poleca sporządzić inwentarz sreber po zmarłej – odpis jego oblaty umieszczono zaraz za niniejszym dokumentem, na s. 187-190.

Dworzaczek o działach między rodzeństwem Jabłonowskich:

Poznań relacje: 285 (Nr. Rel. C. Posn. T. 1077) 1777

Działy przeprowadzone w Poznaniu 1777. 20/X r. po zmarłej Dorocie z Broniszów 1-o v. Radomickiej, 2-o v. Jabłonowskiej i zm. Janie Antonim Radomickim wojewodzie inowrocławskim. Strony zainteresowane: Franciszka z Radomickich zm. Władysława Szołdrskiego wojewody inowrocławskiego, generała wielkopolskiego małżonka wdowa, Anna z Radomickich 1-o v. zm. Augustyna Działyńskiego, wojewody kaliskiego, 2-o v. obecnie Władysława z Gurowa Gurowskiego, marszałka nadwornego, litewskiego, małżonka i tenże Władysław Gurowski, małżonkowie. J. O. książe Antoni Pruss Jabłonowski wojewoda poznański. Przedmiotem sprawy jest ustalenie fortuny zmarłej Doroty z Broniszów i zm. Jana Antoniego Radomickiego wojewody inowrocławskiego generała wielkopolskiego małżonków. Sąd rozważył w pierwszym rzędzie sprawę dożywocia zapisanej przez zm. Jana Ant. Radomickiego na maj. Gronowo Kąkolewo, Drużyna, Kubaczyn Strzempisz i Niemierzyce oraz na wszystkich ruchomościach i nieruchomościach. Dożywocie to w r. 1735 zostało przez sąd anulowane, a od tej daty Dorota Jabłonowska winna płacić procent od dóbr po pierwszym mężu. Sąd ustala, że Dorota z Broniszów Jabłonowska otrzymała od drugiego męża Stanisława ks. Jabłonowskiego, starosty białocerkiewskiego, a następnie wojewody Rawskiego różne zapisy w latach: 1729. 5/III i 1729. 9/IV w ogólej sumie 680. 000 złp. W r. 1754 jako wdowa zrzekła się tych zapisów na rzecz syna ks. Antoniego Jabłonowskiego wojewody poznańskiego. - Dobra ks. Doroty Jabłonowskiej: Rawskie, Stęszewskie, Tomickie oraz wieś Kurowo będące w zastawnym posiadaniu p. Bronisza (?) sąd oszacował na 800. 000 złp. Do tego dochodzą różne należności i wierzytelności w ogólnej sumie 275. 200 złp. Większość tej sumy wynikła z różnych transakcji między Rafałem hrabią z Leszna Leszczyńskim wojewodą łęczyckim (r. 1699), a Janem Romanem 2ga im. z Paradyża Broniszem podczaszym kaliskim i starostą średzkim, a także ze Stanisławem Leszczyńskim wojewodą Pozn. starostą Dubienskim (r. 1702), Piotrem Broniszem, starostą pyzdrskim, oraz z działów po Leszczyńskich w r. 1736, w których przysądzono Dorocie Jabłonowskiej sumę 275. 200 co potwierdza akt z r. 1737 między Księdzem Aleksandrem Benedyktem Gurowskim opatem bledzewskim, plenipotentem zmarłego ks. Jabłonowskiego, wojewody rawskiego, i Kaźmierzem Dębskim chorążym koronnym, plenipotentem dziedziców dóbr Leszczyńskich. Suma ta została następnie odebrana przez wojewodę rawskiego odebrana i zapisana na rzecz ks. Doroty J. na dobrach Bochuszowcach w wojew. ruskim. Sumę tę również ostąpiła ks. Dorota synowi ks. Antoniemu J. wojewodzie poznańskiemu, który od niej winien jest zapłacić procenty od r. 1762 do r. 1778 czyli w ogólnej sumie 151. 360 złp. Ks. Dorota umarła w r. 1773. Z innych sum wyliczono należność za trzy kamienice w Poznaniu, oraz za sprzedane przez Dorotę Jabł. dobra Bodzewo i części w Małych Strzelcach, dziedzicznych ks. Doroty Jabł. a przez nią sprzedanych Franciszkowi z Bnina Radzewskiemu podkomorzemu poznańskiemu za sumę 60. 000 wzgl. po potrąceniu pozostałego na nich długu za 47. 000 (r. 1727) Suma ta podjęta została przez zm. Radomickiego i zapisana na rzecz małżonki Doroty z Broniszów. Złączona masa fortuny księżnej Doroty Jabłonowskiej wynosi 1. 678. 570 złp. Odchodzą długi i ciężary: 540. 687. Do podziału pozostało 1. 137. 883. Sumę tę dzieli sąd na trzy głowy tj. Syna Antoniego Jabłonowskiego i dwóch córek Franciszki Szołdrskiej i Anny Gurowskiej po 379. 294 złp. na każdą. Sąd ustala również spadek po zm. Janie Antonim Radomickim na 369. 548 złp. do podziału między dwie córki. Całkowita suma którą winny otrzymać dwie sukcesorki po ojcu i po matce wynosi 1. 128. 180 złp. (k. 415)