1582 Sulimowska Stanisławsk. resgnt

Judicium magnum ordinarium die postera festi sanctorum Apostolorum Simoni et Judae [29 X] simul cum suo particulari judicio ex transpositione ipsius judicii magni de die sua feria sexta post festum sancti Michaelis Archangeli proxima [5 X], in quam de consuetudine loci et civitatis huius deveniebat, idque propter festum Hedvigis sanctae et electae [15 X] in eandem feriam sextam ex correctione calendarii per sanctissimum dominum dominum papam Gregorium XIII facta interveniens bannitum et celebratum per spectabiles viros: Albertum chaldeatorem subdelegatum, Vincentium sartorem, Mathiam Przibelo, Paulum Krupka cives et scabinos juratos Calisienses anni praesentis 1582 officio suo praesidentes. [s. 117]

Sulimowska Stanisławskiemu resignat

Coram judicio magno bannito personaliter comparens famatus Joannes Chrzan civis Calisiensis tanquam plenipotens nobilium Barbarae Sulimowska et Alberti Sulimowski, nobilis olim Nicolai Sulimowski viduae atque filii relictorum, de cuius plenipotentiae munere ex actis officii advocatialis Calisiensis judicio indubiam fecit fidem, eodemque mandatario nomine sanus per omnia existens sponte in perpetuum resignavit et actu praesenti resignat eorundem principalium suorum domum propriam, iacentem hic Calisiae in platea Thorunensi penes domos Alberti ferrifabri et olim Andreae sutoris haeredum civium Calisiensium per contiguitatem partibus ab utrisque, pro marcis sexaginta quinque numeri et monetae Polonicalis, quamque marcam per grossos quadraginta octo numerando, venditam,

cum omni jure, dominio et proprietate, ita late, longe et circumferentialiter prout in suis metis ab antiquo constitit atque etiamnunc consistit, et quemadmodum eandem ipsi principales sui habuerunt et tenuerunt in posessione sua, nihil juris, dominii et proprietatis pro iisdem principalibus atque eorum successoribus ibidem prorsum reservando et relinquendo,

famato Laurentio Stanisławski civi Calisiensi et praefatae domus emptori, per ipsum atque successores eius omnes legittimos eandem domum in posessionem suam accipiendi, habendi, tenendi, vendendi, donandi et pro libitu suo in usus quosvis vel quocunque modo convertendi.

Recognoscens insuper idem plenipotens dictos principales suos ab eodem emptore domus percepisse marcas triginta peccuniae primae de summa principali rathae, de quibus eundem in contractu de praemissis inter eos inito quietaverunt atque nunc quietant in perpetuum.

Quam resignationem et quietationem praefatus Laurentius Stanisławski pro grato et rato suscepit libroque praesenti conscribi fecit. Actum ut supra.

Or.: Kalisz wójtowska, Liber resignationum, reformationum etc., 1578-1619, indukta, APP sygn. 45, s. 116-117.

Barbara Sulimowska wd. po N. Mikołaju Sulimowskim oraz Wojciech syn tegoż sprzedają dom swój w Kaliszu przy ul. Toruńskiej stojący przy domach Wojciecha kowala i dziedziców Andrzeja szewca, za 65 grzywien, Wawrzyńcowi Stanisławskiemu mieszczaninowi kaliskiemu.

Zapis zawiera wzmiankę o rychłym przyjęciu przez Kalisz kalendarza gregoriańskiego. Sąd miejski sprawowano tu zwyczajowo w piątek po świętym Michale, który w 1582 roku przypadł 5 października (wg starego kalendarza). Ponieważ wskutek reformy kalendarza po 4 października (czwartek) nastąpił od razu piątek 15 października, z uwagi na przypadające tego dnia święto św. Jadwigi przesunięto obrady sądu na dzień po śś. Szymonie i Judzie tj. 29 października.

Jako subdelegat w sądzie zasiadł Wojciech kotlarz (chaldeator).

1733 Adm Rndi Martini Gumulinski Parochi Sepultura

Mensis Julii [1733].	W lipcu.
Mense hoc post suos alios parochianos ipse vigilantissimus et accuratissimus in suo parochiali officio obiit die 9na mensis hujus, admodum reverendus Martinus Gumulinski parochus Skoroszeviensis, post annum introductionis suae ad hoc beneficium 1720, quem ego <sicut> introduxi uti meum condiscipulum mihi ex corde addictum in asistentia aliorum et a die ipsa introductionis illius in oratorem me divae hujus loci patronae sanctae Virginis et Martyri Catharinae consecravi de anno in annum usque ad ultimum vitae illius obitum <quae fecit 9 Julii> fideliter meae concionatoriae functioni satisfaciendo, ita ut et de domo parochi alias [?] ad tumulum redax, ideoque et manu mea nomen illius inscribo. Ego pater Michael Ładynski congregationis oratorii Gostinensis praesbiter et ultimae voluntatis illius executor fidelissimus.	W miesiącu tym, w ślad za swymi parafianami 9-go tegoż miesiąca zmarł ów najczujniejszy i najpilniejszy w swej parafialnej posłudze przewielebny Marcin Gumuliński, proboszcz skoraszewski, po jego wprowadzeniu na to beneficjum w roku 17201, którego to ja wprowadziłem, jako swego współucznia serdecznie mi oddanego, przy asyście innych, a od dnia tej introdukcji ofiarowałem się jako czciciel świętej patronce tego miejsca, św. Katarzynie Pannie i Męczennicy, corocznie aż do dnia jego zgonu, to jest 9 lipca, wiernie czyniąc zadość memu kaznodziejskiemu zadaniu, tak iż z domu proboszczowskiego do grobu go odprowadziłem, przeto i ręką swą imię jego kreślę. Ja, ksiądz Michał Ładyński2, kongregacji oratorium w Gostyniu kapłan, a onego ostatniej woli wykonawca najwierniejszy.
Jacet sepultus in ecclesia non procul a magnis foribus, ad cujus tumulum sculptum nomen illius, annus et dies, qua obiit, demonstrat clare omnibus [?] locum. Quot [!] ego posteris memoriae hujus loci successoribus annoto ut supra. Anno 1733 die 13 Julii quae fuit festiva sanctae Virginis et Martyris Margarethae.	Leży [on] pogrzebany w kościele, niedaleko od drzwi wielkich, a na grobie wyrżnięte imię jego, rok i dzień śmierci jasno wszystkim wskazują miejsce [pochówku]. Co na pamiątkę przyszłym [jego] na tym miejscu następcom zapisuję jak wyżej. Roku Pańskiego 1733, dnia 13 lipca, w święto św. Małgorzaty Panny i Męczennicy3.

Or.: Księgi metrykalne parafii Skoraszewice, Cathalogus mortuorum... 1719-1769, AAP sygn. PM 273/01, s. 179.

¹ 1720 to data introdukcji. Instytucja kanoniczna ks. Gumulińskiego na probostwo miała miejsce już w marcu 1718 roku.
² Michał Ładyński – późniejszy przełożony (1745-1748 i 1754-1755) kongregacji filipinów na Świętej Górze w Gostyniu. Szerzej o tej postaci w Zbiorze wiadomości o Świętej Górze pod Gostyniem ks. Dominikowskiego.
³ Święto św. Małgorzaty Antiocheńskiej obchodzono w diecezjach polskich 13 lipca niezmiennie aż do roku 1925. To jedno z nielicznych naszych odstępstw od kalendarza rzymskiego, gdzie obchód ten przypadał tydzień później, 20 lipca.