1687 Spoliatio ecclesiae Gorcensis

J M J	Jezus Maryja Józef
Notum sit omnibus quorum interest, hanc ecclesiam Gorcensem tituli sancti Michaelis Archangeli ad abbatiam Lubinensem spectantem, per sacrilegas /: nescitur cujus :/ hominis manus tota fere argentea suppellectili spoliatam esse, anno Domini 1687mo, 3tia Septembris tempore nocturno.	Niech wiedzą wszyscy, których to dotyczy, iż kościół ten górecki pod wezwaniem świętego Michała Archanioła, należący do opactwa lubińskiego, został przez nieznanych świętokradców obrabowany z niemal wszystkich srebrnych sprzętów kościelnych roku Pańskiego 1687-go, 3-go września w nocy.
Cathalogus omnium quae ablata sunt est hic: 1. Hierotheca seu monstrantia argentea certis in locis deaurata. 2. Crux argentea similiter certis in locis deaurata. 3. Pixis minor ad infirmos totaliter deaurata. 4. Calix cum patena argenteus ex integro deauratus. 5to. Calix item cum patena argenteus per loca tantum deauratus. 6to. Pecuniae in carbona ecclesiae depositae tam admodum reverendi patris parochi ejusdem ecclesiae quam aliorum hominum duo circiter millia.	Oto spis rzeczy skradzionych: 1. Hieroteka1 czyli monstrancja srebrna, w pewnych miejscach pozłacana. 2. Krzyż srebrny, podobnie w pewnych miejscach pozłacany. 3. Puszka mniejsza do chorych, cała pozłacana. 4. Kielich z pateną srebrny, cały pozłacany. 5. Także kielich z pateną srebrny, tylko w niektórych miejscach pozłacany. 6. Pieniądze złożone w kasie kościelnej, tak przewielebnego ojca proboszcza tego kościoła jak i innych ludzi, około 2.000 [złotych].
Damnum totum cumulatione sumptum accedit ad sex fere millia florenorum Polonicalium.	Łączne straty sięgnęły prawie 6.000 złotych polskich.
(-) Fr [?] pater Martinus Bystrzycki conventus Lubinensis ordinis sancti Benedicti cancellarius et philosophiae protunc lector, mp. (-) Pater Coelestinus Orłowski parochus Gorcensis ita attestor, mp.	(-) Ojciec Marcin Bystrzycki, kanclerz i natenczas lektor filozofii konwentu benedyktynów w Lubiniu, ręką własną. (-) Ojciec Celestyn Orłowski2 proboszcz górecki. Tak zaświadczam, ręką własną.
Idem pater Coelestinus Orłowski post ablatam suppellectilem ecclesiasticam comparavit hierothecam seu monstrantiam argenteam totam large deauratam valoris florenorum numero octingentorum 16 Novembris 1688.	Tenże ojciec Celestyn Orłowski po zrabowaniu sprzętów kościelnych sprawił hierotekę czyli monstrancję srebrną, całą obficie pozłacaną, wartości 800 złotych, 16 listopada 1688 roku.

Kop.: Parafia Górka Duchowna, AAP sygn. PM 091/01, s. 66.

Uw.: Kopię zapisu z nieznanego źródła wykonał Roman Kamolski, benedyktyn (proboszcz górecki przed 1794 – 1801).

¹ Z greki: schowek na rzeczy święte. Nazywano tak nie tylko monstrancję, także relikwiarz.
² W księgach metrykalnych góreckich spotykany jeszcze w 1713 roku.

1691 Conflagratio templi Gorcensis

Anno Domini 1691 /: quo maxime ac frequentissime per aera grassabantur fulmina, et non tantum bruta ac profana aedificia, sed et homines sacrasque aedes summo cum terrore et damno mortalium e sublimi impetebant :/ inter alia DEO dicata loca, templo quoque Gorcensi non pepercerunt. Unum enim ex eis an binum fulmen die 26 Junii hora pomeridiana circiter 4ta ex nubecula insperate horrenda [!] cum fragore delapsum, totam vim et impetum suum conta faciem praefati templi occasum respicientem direxit, penetroque ciconiarum nido atque in eo quatuor pullis interfectis et adustis, quinto vero incolumen [!] relicto, tectum templi testaceum ex parte confregit ac disjecit, tribus in locis ignem accendit, hastiliaque vexillorum duo intus in templo in partes divisit.	Roku Pańskiego 1691 /: kiedy to w powietrzu liczne grasowały pioruny celując z wysoka nie tylko w zwierzęce i ludzkie domostwa, lecz nawet w samych ludzi i świątynie, siejąc strach i ludziom wyrządzając szkody :/ spomiędzy różnych Bogu poświęconych miejsc nie oszczędziły i świątyni góreckiej. Jeden taki, może podwójny piorun, dnia 26 czerwca koło 4-tej godziny po południu spadłszy nagle z chmurki z przerażającym hukiem, całą swą siłę i impet skierował ku spoglądającej na zachód fasadzie kościoła i przebiwszy gniazdo bocianie, w którym uśmierciwszy i spaliwszy czworo piskląt a oszczędziwszy piąte, gliniany dach świątyni po części strzaskał i rozwalił, w trzech miejscach wzniecając ogień, połamał też w świątyni dwa drzewce chorągwi.
Accurrunt interim perterriti homines, visisque hinc inde flammis exclamant ardere templum, advenit quoque totus consternatus religiosus admodum reverendus pater Coelestinus Orłowski parochus Gorcensis benedictinus Lubinensis arreptamque cito miraculosam (ut creditur) Beatissimae Virginis Deiparae imaginem ex ejus sacello deportat, hic eam gemebundus alloquens verbis: „Eheu, Sanctissima Virgo, valedic jam huic loco siquidem defendere ab hoc igne renuis”, haec ipse dixit et mox flamma ignis incendium et devastationem domus sacrae designans nunquam amplius visa est.	Spieszą zaraz przelęknieni ludzie, a ujrzawszy tu i ówdzie płomienie, krzyczą: „Kościół płonie!”1 Przybywa też wielce zmartwiony pobożny i przewielebny2 ojciec Celestyn Orłowski proboszcz górecki, benedyktyn lubiński i prędko chwyciwszy cudowny (w powszechnym mniemaniu) obraz Najświętszej Bogurodzicy Dziewicy wynosi go z jego kaplicy, przemawiając do Niej z żałością: „Ach, Święta Panienko, pożegnaj się z tym miejscem, któremu pomocy przeciw ogniowi odmawiasz!” To rzekł i zaraz płomień wieszczący pożar i ruinę domu świętego znikł i już się więcej nie pokazał.
Ut in omnibus glorificetur DEUS et Beatissima Virgo MARIA.	Aby we wszystkim był uwielbiony Bóg3 i Najświętsza Maryja Panna.

Kop.: Parafia Górka Duchowna, AAP sygn. PM 091/01, s. 66.

Uw.: Kopię zapisu z nieznanego źródła wykonał Roman Kamolski, benedyktyn (proboszcz górecki przed 1794 – 1801).

Relacja z pożaru kościoła w Górce Duchownej w 1691 roku.

¹ Przytoczone w zapisie łacińskim wypowiedzi wyróżniono podkreśleniem, a nie - jak dziś - cudzysłowiem.

² Tytuł pobożny (religiosus) oznaczał zakonnika, przewielebny (admodum reverendus) – kapłana bez godności honorowych, najczęściej proboszcza.

³ Ut in omnibus glorificetur Deus - dewiza benedyktyńska, często stosowana w postaci skrótu: U. I. O. G. D.

1711 Copia extractus ex actis decanalibus decanatus Smiglensis visitationibus illustrissimorum visitatorum approbata

Copia extractus ex actis decanalibus decanatus Smiglensis visitationibus illustrissimorum visitatorum approbata, conscripta et ad acta reducta sub visitatione infrascripti [?], cujus tenor est talis.	Kopia wyciągu z akt dekanalnych dekanatu śmigielskiego wizytacji najjaśniejszych wizytatorów, zatwierdzona, spisana i do akt wprowadzona (?) podczas wizytacji niniejszego, którego brzmienie jest następujące:
Ego Melchior Fogliński decanus foraneus Smiglensis, parochus Radomicensis, cum assistentia admodum reverendi Gasparis Joannis Baumer praepositi Smiglensis, authoritate ac mandato illustrissimi domini Michaelis Bartholomaei de Czarnkowice [!] Tarło, Dei et Sedis Apostolicae gratia episcopi Posnaniensis, visitavi ecclesiam Lubino-Gorcensem anno Domini 1711, die 30 Octobris, et quae ad ordinatam visitationem ecclesiae spectant, diligenter annotavi. Quorum sequitur tenor talis:	Ja, Melchior Fogliński, dziekan śmigielski, proboszcz radomicki, w asyście przewielebnego Kaspra Jana Baumera prepozyta śmigielskiego, powagą i z rozkazu najjaśniejszego Michała Bartłomieja z Czarnkowic1 Tarło, z łaski Bożej i Stolicy Apostolskiej biskupa poznańskiego, dokonałem wizytacji kościoła lubińskogóreckiego2 roku Pańskiego 1711, dnia 30 października i wszystko, co dotyczy prawem przepisanej wizytacji kościoła, starannie spisałem. Co brzmi tak:
„Gorka Lubińska.	„Górka Lubińska.
Ecclesia habetur murata etc. etc. etc. Est collationis reverendissimi abbatis una cum monasterio. Habetur visitatio hujus ecclesiae: 1mo. Reverendissimi Joannis de Gora archidiaconi Posnaniensis in anno 1508. 2do. Item habetur visitatio illustrissimi Alberti Tulibowski episcopi Posnaniensis in anno 1658. 3tio. Item habetur visitatio reverendissimi Gasparis Hass [!] in anno 1610. 4to. Item habetur visitatio reverendissimi Ignatii Gninski archidiaconi Sremensis in anno 1672 et anno 1684 per eundem, per eundem [!!]. Hae visitationes conservantur in consistorio Posnaniensi.	Kościół murowany itd. itd. itd. Kolatorem jest najprzewielebniejszy opat wraz z opactwem. Wizytacje tego kościoła miały miejsce: 1. Najprzewielebniejszego Jana z Góry archidiakona poznańskiego w roku 1508. 2. Także wizytacja Najjaśniejszego Wojciecha Tulibowskiego3 biskupa poznańskiego w roku 1658. 3. Także wizytacja najprzewielebniejszego Kaspra Hass4 w roku 1610. 4. Także wizytacja najprzewielebniejszego Ignacego Gnińskiego archidiakona śremskiego w roku 1672 i tego samego w roku 1684. Akta tych wizytacji przechowywane są w konsystorzu poznańskim.
Haec Gorka Lubińska.	Ta sama Górka Lubińska.
Habet praedium curiae, ratione decimae accipit parochus de praedio metretas sigilinis 14 totidemque avenae, qui ante percipiebat 15 mensurae Smiglensis, uti habetur in visitatione Gninsciana. Cmethones fuerunt antiquitus 18, ad praesens nullus est et dabant per unam metretam siliginis totidemque avenae. Deserta coluntur a curia et nihil percipit reverendus parochus. Scultetus dat siliginis modia 6 totidemque avenae mensurae ut supra.	Ma folwark. Proboszcz pobiera z folwarku jako dziesięcinę 14 miar żyta i tyleż owsa, przedtem brał 15 miary śmigielskiej, jak świadczy wizytacja Gnińskiego. Dawniej było 18 kmieci, obecnie żadnego5, dawali po jednej mierze żyta i tyleż owsa. [Łany] opustoszałe uprawia dwór, proboszcz niczego z nich nie otrzymuje. Sołtys daje 6 korców żyta i tyleż owsa miary jak wyżej.
Targowisko.	Targowisko.
Non habet praedium curiae, cmethones fuerunt ab antiquo 12, ad praesens sunt 3. Solvunt missalia per 5 modios siliginis totidemque avenae mensurae Smiglensis. Scultetus dat ut duo cmethones. Deserta coluntur pro parte curiae.”	Nie ma folwarku, kmieci dawniej6 było 12, obecnie jest 3. Płacą mesznego po 5 korców żyta i tyleż owsa miary śmigielskiej. Sołtys daje tyle co dwóch kmieci. Opustoszałe [łany] uprawia dwór.”
Ita testor idem qui supra. L. S. (-) R. Melchior Fogliński decanus foraneus Smiglensis, parochus Radomicensis, mp.	Co zaświadczam ja, ten co wyżej. m. p. (-) Wielebny Melchior Fogliński dziekan śmigielski, proboszcz radomicki, ręką własną.

Kop.: Parafia Górka Duchowna, AAP sygn. PM 091/01, s. 67 (kopia odpisu).

Uw.: Brak daty odpisu, jego kopię sporządził Roman Kamolski, benedyktyn (proboszcz górecki przed 1794 – 1801).

¹ Poprawnie: z Czekarzewic. Ten sam błąd w odczycie podpisu popełnił o. Kamolski przepisując księgę ochrzczonych (wpis z roku 1713).
² Obecnie Górka Duchowna.
³ Tolibowskiego.
⁴ Hap.
⁵ Skutkiem niedawnej zarazy, nieurodzaju i rekwizycji wojskowych, por. wpis.  
⁶ Ściślej: od dawna.

1510 Ex Libro Beneficiorum extractum

Capitulum ecclesiae cathedralis Posnaniensis

Significamus universis et singulis quorum interest vel interesse poterit. Quia nos ad requisitionem partis proventus ecclesiae parochialis in Gorka Lubińska, ex Libro Beneficiorum de anno 1510 dioecesis Posnaniensis in archivo nostro circa ecclesiam cathedralem Posnaniensem asservari solito, transcribi, transsumi et in forma probanti extradi mandavimus. Cujus tenor sequitur estque talis:

„Gorka abbatis Lubinensis ecclesiae [!] tituli sancti Michaelis Archangeli. Habet mansum proprium scultetiae unius cum medio mansi, duodecim mansi possessionati et quinque deserti. In villa Targowisko ejusdem domini abbatis sunt octo mansi possessionati, nulla ibi est decima. Scultetiae tres cum medio mansi divisi inter scultetos, sed unus desertus. Villa Woliszewo haeredis [?] continet quatuor mansos cum una quarta, et quatuor mansi deserti cum quarta, ibi solvunt unam marcam loco decimae suo plebano. In his villis missalia habet plebanus.”

Ex praeallegato Libro Beneficiorum dioecesis Posnaniensis extractum.

(-) Antonius Cudniewicz apostolicus et ejusdem capituli notarius ac prosecretarius.

Kop.: Parafia Górka Duchowna, AAP sygn. PM 091/01, s. 67 (kopia odpisu).

Uw.: Odpis z końca XVIII wieku (brak daty), kopię odpisu wykonał Roman Kamolski, benedyktyn (prob. górecki przed 1794 – 1801).

Odpis z księgi uposażeń diecezji poznańskiej z 1510 roku, obejmujący dochody kościoła w Górce Duchownej. Liber beneficiorum biskupa Lubrańskiego przechowywano wówczas w archiwum kapituły, przy katedrze poznańskiej, dlatego odpis wystawił ks. Antoni Cudniewicz, notariusz i prosekretarz kapituły.

1736 Filadelfia Kongregacji Oratorium św. Filipa Neri w Gostyniu z klasztorem benedyktyńskim w Lubiniu

Pater Ioannes Ziembinski Congregationis Oratorii Sancti Patris Philippi Nerii in Sacro Monte Gostinensi fundatae praepositus, Nicolaus Gawarecki senior, Iacobus Skrzyniecki, Paulus Waniszewski, Michael Ładynski, Iosephus Mulczynski deputati, totiusque ejusdem congregationis patres et fratres presbyteri

Illustribus admodum reverendis ac religiosissimis patribus et dominis dominis Bonifacio Rydlewski conventus Lubinensis Ordinis Sanctissimi Patris Benedicti priori et sede vacante protunc abbatiae ejusdem conventus administratori, Ludovico Borawski vicepriori, Sacratissimi Rosarii promotori, Theodoro Zychlewski decano seniori, Iosepho Mayski decano, Lucae Wichrowski, Benedicto Ludynk, Caelestino Zalaski secretario, totiusque conventus patribus et fratribus omnis prosperitas et divinae gratiae augmentum.

Aurum auro addimus, affectum amori tribuimus, dum reciproco certamus animo illustres admodum reverendi domini et religiosissimi patres. Desponsamus arcana cordis vestri | ut non alibi nisi abbatiali idest vestro vis unita animorum insideat annulo. Parce nobis emeritissimum Lubinense capitulum, mare gratiarum te dixerimus, quapropter concurrimus flumina congregatistae mariani Philippinae prosapia non aliud piscaturi nisi uniones. Utique [?] idem est esse amodo Benedictinos quod et Philippinos seu verius unum sunt Philippini et Benedictini, una nos in montibus situavit manus et non vix unus extruxit patriarcha nec longinqua separavit seu potius cordi approximavit distantia et idem est mons vester qui et noster, unus est locus et una animorum situatio.

Admitte ergo, illustris admodum reverende religiosissime viceabbatialis dignitatis administrator et prior cum toto regiminis tui admodum reverendorum patrum capitulo, concurrentem animorum nostrorum unionem, qua ut vestram unanimi amplectimur corde, sic nostram publico exaramus calamo cum hac obligatione vicissim aeviterna, quod scilicet singuli congregationis nostrae patres tres absolvent missas, clerici integra defunctorum officia, singuli vero fratres novem dicent coronas et tres suscipient Communiones, vestri suffragaturi animabus. Requiales quidem vobis missas tribuimus, siquidem quis est homo qui vivet et non videbit mortem, non ut morte vestri vivamus avertant [?] superi, sed ut bonae consulamus aeternitati. Adinterim vero quamdiu in hoc solo vivimus cum posteris nostris, preces consuetas in sancto instituto descriptas, meditationes, disciplinas, mortificationes et caetera pia opera pro incolumi salute et necessitatibus totius conventus reverendarum [?] paternitatum vestrarum fundendas et offerendas appromittimus, insuper ad omnia privilegia, indulgentias et singulares gratias congregationi Romanae a summis pontificibus concessas et nostrae communicatas admodum dominationes vestras admittimus, ut una simus missa et unum in Christo offertorium.

In quorum fidem, sigillo proprio communitatis apposito, manibus nostris hoc instrumentum subscribimus. Dabantur in Sacro Monte Gostinensi die 26 Aprilis anno Domini 1736.

[podpisy sześciu filipinów wymienionych w intytulacji]

Źródło: Święta Góra, Dokument Filadelfii Kongregacji Oratorium św. Filipa Neri w Gostyniu z klasztorem benedyktyńskim w Lubiniu, sygn. B/59.

Dokument upamiętniający zawiązanie filadelfii (gr. filadelfia - braterstwo, miłość braterska; inaczej: dyplom konfraterni) między świętogórską kongregacją filipinów a lubińskim konwentem benedyktynów, wydany przez filipinów w Gostyniu. Kongregacja świętogórska zobowiązuje się po wsze czasy do modlitwy za konwent lubiński w ten sposób, iż każdy z ojców odprawi za zmarłych benedyktynów trzy msze żałobne, każdy kleryk odmówi całe brewiarzowe oficjum żałobne, każdy zaś z braci 9 koronek, przyjmie też trzy razy Komunię w intencji zakonników z Lubinia. Filipini zobowiązują się również do ofiarowania zwyczajowych modlitw, rozmyślań, umartwień i różnych pobożnych uczynków za zbawienie i potrzeby lubińskiego konwentu. Kongregacja świętogórska dopuszcza też benedyktynów do udziału w przywilejach, odpustach i szczególnych łaskach udzielonych jej przez papieży.

1691 Professio fratris monasterii Lubinensis

† In nomine Domini Nostri Iesu Christi. Amen.	† W imię Naszego Pana Jezusa Chrystusa. Amen.
Anno a Nativitate eiusdem millesimo sexcentesimo nonagesimo primo, die nona Septembris, ipso die Sanctissimi Nominis Beatissimae Virginis Mariae, ego frater Petrus de Ossow[...] Ossowski diaecesis Posnaniensis promitto stabilitatem meam et conversionem morum meorum, et obedientiam secundum Regulam Sanctissimi Patris Nostri Benedicti, coram Deo et omnibus sanctis, quorum reliquiae habentur in hoc monasterio, sub illustrissimo et reverendissimo domino, domino Stanislao de Swięcice Swięcicki, Dei et Apostolicae Sedis gratia episcopo Chełmensi, abbatiae huius Lubinensis administratore perpetuo, in manibus vero admodum reverendi patris Francisci Dobronski prioris, et in praesentia reverendorum patrum venerabiliumque fratrum sub congregatione Cluniacensi.	Roku od Jego Narodzenia 1691, dnia 9 września, w sam dzień Najświętszego Imienia Najświętszej Maryi Panny, ja brat Piotr z Ossow[...] Ossowski, z diecezji poznańskiej, ślubuję stałość, przemianę życia i posłuszeństwo1 według Reguły Najświętszego Ojca Naszego Benedykta, wobec Boga i wszystkich świętych, których relikwie znajdują się w tym opactwie, pod najjaśniejszym najprzewielebniejszym księdzem Stanisławem ze Święcic Święcickim2, z łaski Boga i Stolicy Apostolskiej biskupem chełmskim i wieczystym administratorem tegoż opactwa lubińskiego, na ręce zaś przewielebnego ojca Franciszka Dobrońskiego przeora i w obecności wielebnych ojców oraz czcigodnych braci, pod kongregacją kluniacką.
Ad cuius rei fidem professionem hanc manu propria scripsi, anno et die quibus supra.	W dowód czego profesję tę zapisałem ręką własną, roku i dnia jak wyżej.
Sic me Deus adjuvet, Beatissima Virgo Maria, omnes sancti. Amen.	Tak mi dopomóż Bóg3, Najświętsza Dziewica Maryja i wszyscy święci. Amen.

Źródło: Lubiń benedyktyni, Professiones fratrum monasterii Lubinensis factae, 1501-1815, APP sygn. 238, s. 194

¹ Łac. stabilitas, conversio morum, obedientia. Por. współczesne rozważania o ślubach monastycznych: http://www.wccm.pl/index.php?id=589

² Stanisław Jacek Święcicki (ok. 1620 – 1696), biskup chełmski od 1677.

³ Językoznawca o rocie przysięgi „Tak mi dopomóż Bóg”: http://obcyjezykpolski.strefa.pl/?md=archive&id=301

1725 Indulgentia Plenaria pro visitantibus Ecclesiam Gorcensem conceditur

BENEDICTUS PP. XIII.

Universis Christifidelibus praesentes literas inspecturis salutem et Apostolicam benedictionem. Ad augendum fidelium Religionem et animarum salutem Caelestibus Ecclesiae thesauris pia charitate intenti, omnibus utriusque sexus Christifidelibus vere paenitentibus et confessis, ac Sacra Communione refectis, qui Ecclesiam Parochialem S. Michaelis Archangeli, per Monachos Ordinis S. Benedicti regi solitam, loci Gorcensis Posnaniensis Dioecesis, --- cui Ecclesiae eiusque Cappellis et altaribus sive omnibus sive singulis eamque seu eas vel ea seu illarum aut illorum Singulas vel Singula etiam visitantibus nulla alia Indulgentia reperitur concessa, --- Die Festo Dedicationis eiusdem S. Michaelis Archangeli a primis vesperis usque ad Occasum Solis diei huiusmodi Singulis annis devote visitaverint, et ibi pro Christianorum Principum concordia, haeresum extirpatione ac S. Matris Ecclesiae exaltatione pias ad Deum preces effuderint, Plenariam omnium peccatorum suorum Indulgentiam et Remissionem Misericorditer in Domino concedimus, Praesentibus post praesentem annum Jubilaei ad Decennium tantum valituris. Volumus autem ut si alias Christifidelibus in quocumque alio anni die dictam Ecclesiam seu Capellam aut altare in ea situm visitantibus aliqua alia Indulgentia perpetuo vel ad tempus nondum elapsum duratura concessa fuerit, vel Si pro Impetratione Praesentatione admissione seu publicatione praesentium aliquid vel minimum detur, aut Sponte oblatum recipiatur, praesentes nullae sint.

Datum Romae apud S. Mariam Maiorem sub annulo Piscatoris die xxviij Septembris MDCCXXV Pontificatus nostri Anno Secundo.

Gratis pro Deo et Sacra

(-) F. Card. Oliverius

In dorso: zezwolenie oficjała generalnego poznańskiego Karola Łodzia Ponińskiego na publikację brewe.

Oryginał: Górka Duchowna, muzeum przy Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, gablota po prawej.

Stolica Apostolska udziela kościołowi parafialnemu w Górce Duchownej, podówczas w zarządzie benedyktynów z Lubinia, przywileju odpustu zupełnego dla wszystkich wiernych, którzy w święto Dedykacji (tj. poświęcenia świątyni) św. Michała (29 września), po Spowiedzi i Komunii św. pobożnie nawiedzą ten kościół i wniosą modły:

- za zgodę książąt chrześcijańskich,

- za wykorzenienie herezyj,

- za wywyższenie Świętej Matki Kościoła.

Przywilej ważny przez 10 lat od wydania. Traci ważność, jeśli kościołowi przyznano już inny odpust bądź gdy za wydanie, dostarczenie czy ogłoszenie niniejszego – który, jak głosi informacja umieszczona pod osnową przywileju, jest darmowy – złożono jakąkolwiek opłatę.

Pod brewe podpis kardynała Fabio Olivieri (1658-1738), który od 24 listopada 1700 r. aż do śmierci pełnił funkcję sekretarza w Sekretariacie Brewe do Władców i Listów Łacińskich (Secretaria Brevium ad Principes et Epistolarum Latinarum).