1642 Protestatio contra successores primi matrimonii olim Mathiae Barthmąn

Protestatio contra successores primi matrimonii olim Mathiae Barthmąn.	Protestacja przeciw sukcesorom niegdy Macieja Bartmana z pierwszego małżeństwa.
Actum die et anno quo supra [17 X 1642].	Zdziałano dnia i roku jak wyżej [17 X 1642].
Coram officio advocatiali Ponecensi <personaliter> comparentes famati Albertus Krolicius et Paulus Dorszyk cives Ponecenses uti tutores Alberti, Jacobi, Annae, Hedvigis et Zophiae, successorum olim Mathiae Barthmąn <civis Ponecensis> ex secundo matrimonio legitimorum assignati et officiose inscripti, protestati sunt in et contra Mathiam et Joannem Barthmąny, tum et contra Albertum Ermur et Mathiam Staniszewski tutores Stanislai minorennis olim Petri Barthmąn civis Ponecensis successoris legitimi.	Przed urzędem wójtowskim ponieckim oblicznie stanąwszy sławetni Wojciech Królik i Paweł Dorszyk mieszczanie ponieccy, jako opiekunowie Wojciecha, Jakuba, Anny, Jadwigi i Zofii, prawnych sukcesorów niegdy Macieja Bartmana mieszczanina ponieckiego z drugiego małżeństwa, przydzieleni i urzędowo zatwierdzeni, protestowali się przeciwko Maciejowi i Janowi Bartmanom, jak i przeciwko Wojciechowi Ermurowi i Maciejowi Staniszewskiemu, opiekunom małoletniego Stanisława, prawnego sukcesora niegdy Piotra Bartmana mieszczanina ponieckiego.
Quia ipsi nolunt neque curant facere comportationem in summa mille et septingentorum florenorum monetae et numeri Polonicalis cum aliis supramemoratis cohaeredibus ad id naturalis successionis iure pertinente, videlicet	Iż oni odmawiają i zaniedbują rozliczenia się z pozostałymi, wyżej wymienionymi współdziedzicami z sumy 1700 złotych monety i liczby polskiej należnej im z prawa naturalnej sukcesji, mianowicie:
- praefatus Mathias Barthmąn civis Smiglensis in summa mille et quinquaginta florenorum a memorato olim Mathia Barthmąn parente suo acceptorum,	- rzeczony Maciej Bartman mieszczanin śmigielski w kwocie 1050 złotych odebranych od wspomnianego niegdy Macieja Bartmana rodzica swego,
- Joannes Barthmąn in ducentis florenis itidem per dictum olim Mathiam Barthmąn patrem ipsius in cista relictorum,	- Jan Bartman w kwocie 200 złotych również przez tego niegdy Macieja Bartmana ojca swego w skrzyni mu zostawionych,
- praefati vero Stanislai [s. 287] minorennis tutores in summa quadringentorum et quinquaginta florenorum per olim memoratum Petrum Barthmąn a saepedicto olim Mathia Barthmąn itidem parente suo acceptorum,	- rzeczeni zaś opiekunowie małoletniego Stanisława w kwocie 450 złotych odebranych przez niegdy wspomnianego Piotra Bartmana od tylukrotnie wspomnianego niegdy Macieja Bartmana również ojca jego,
facientes praemissa in grave damnum ac praeiudicium aliorum cohaeredum, contra quos omnes et singulos dicti Albertus Krolicius et Paulus Dorszyk tutores solenniter protestati sunt uti protestatur praesentibus, offerentes sese cum ipsis tempore competenti iure acturos.	czyniąc to na wielką krzywdę i szkodę pozostałych współdziedziców. Przeciwko im wszystkim i każdemu z osobna rzeczeni Wojciech Królik i Paweł Dorszyk opiekunowie solennie się protestowali, jako i protestują się niniejszym, ofiarując się z nimi w czasie dogodnym prowadzić spór sądowy.

Or.: Akta miasta Poniec, wójtowska, 1637-1646, indukta, APP sygn. I 42, s. 286-287.

Por. też wpis http://actacastrensia.blogspot.com/2014/11/1642-hedvigis-rogowiczewa-una-cum.html

1642 Hedvigis Rogowiczewa una cum successoribus olim Mathiae Barthmąn bona Finkowskie Mathiae Barthmąn civi Smiglensi vendunt atque resignant

Hedvigis Rogowiczewa una cum successoribus olim Mathiae Barthmąn bona Finkowskie Mathiae Barthmąn civi Smiglensi vendunt atque resignant.	Jadwiga Rogowiczowa wraz ze spadkobiercami niegdy Macieja Bartmana dobra Finkowskie Maciejowi Bartmanowi mieszczaninowi śmigielskiemu sprzedaje i rezygnuje.
Actum feria sexta ante festum sancti Lucae Evangelistae [17 X] proxima anno Domini millesimo sexcentesimo quadragesimo secundo. [s. 285]	Zdziałano w piątek przed świętem św. Łukasza Ewangelisty [17 X] roku Pańskiego 1642.
Coram officio spectabilium Andreae Sztor advocati, Joannis Ciepa, Alberti Krzywinski, Mathaei Szypla, Alberti Ermur et Pauli Dorszyk scabinorum iuratorum oppidi Poniec, bannitum expositum iudicium celebrantium, personaliter comparentes:	Przed urzędem zacnie sławetnych Andrzeja Sztor wójta, Jana Ciepa, Wojciecha Krzywińskiego, Mateusza Szypla, Wojciecha Ermur i Pawła Dorszyk ławników przysiężnych miasteczka Ponieca sprawujących sąd gajony stanęli oblicznie:
- honesta Hedvigis Rogowiczewa olim famati Mathiae Barthmąn civis Ponecensis primarum nuptiarum, ad praesens vero famati Pauli Rogowicz incolae Wschowensis secundarum nuptiarum consors legitima, cum personali assistentia eiusdem, ipsa per se et per praefatum Paulum Rogowicz maritum et supremum tutorem suum,	- uczciwa Jadwiga Rogowiczowa, niegdy sławetnego Macieja Bartmana mieszczanina ponieckiego pierwszego małżeństwa, natenczas zaś sławetnego Pawła Rogowicza mieszkańca wschowskiego drugiego małżeństwa prawna małżonka w osobistej asystencji tegoż, sama przez się i przez rzeczonego Pawła Rogowicza męża i najwyższego opiekuna swego,
- famati Albertus Ermur et Mathias Staniszewski, Stanislai minorennis olim Petri Barthmąn civis Ponecensis successoris legitimi tutores inscripti et officiose approbati,	- sławetni Wojciech Ermur i Maciej Staniszewski, prawnie zapisani i urzędowo zatwierdzeni opiekunowie małoletniego Stanisława, spadkobiercy niegdy Piotra Bartmana mieszczanina ponieckiego,
- famatus Joannes Barthmąn civis Ponecensis ipse per se,	- sławetny Jan Bartman mieszczanin poniecki, sam przez się,
- famati Albertus Krolicius et Paulus Dorszyk, Alberti, Jacobi, Annae, Hedwigis et Zophiae, olim praefati Mathiae Barthmąn cum dicta Hedvigi ex secundo coniugii consorte liberorum procreatorum tutores constituti et officiose confirmati,	- sławetni Wojciech Królik i Paweł Dorszyk, ustanowieni i urzędowo zatwierdzeni opiekunowie Wojciecha, Jakuba, Anny, Jadwigi i Zofii, dzieci rzeczonego Macieja Bartmana ze wspomnianą Jadwigą żoną z drugiego małżeństwa spłodzonych,
sani mente et corpore existentes, publice, benevole atque verbis expressis recognoverunt uti recognoscunt praesentibus.	zdrowi na ciele i umyśle jawnie, dobrowolnie i wyraźnie zeznali, jako i zeznają niniejszym.
Quia omnia et singula bona sua mobilia et immobilia in et circa oppidum Poniec existentia Finkowskie nuncupata, videlicet:	Iż oni wszystkie dobra swe ruchome i nieruchome w i około miasteczka Ponieca będące, Finkowskimi zwane, mianowicie:
- Domum in acie fori Ponecensis cum stabulo adiacente penes domum famati Pauli Dorszyk et plateam publicam ab utrinque constitutam cum aliis omnibus aedificiis totaque supellectili ad eandem domum pertinente nempe z kotłem, kadziami, rozmiarami, beczkami y inszymi statkami do piwowarstwa należącymi, z lisztwami, ławami et reliquis ad eandem domum quo vis1 modo spectantibus.	- Dom w rogu rynku ponieckiego z przyległą karczmą2, między domem sławetnego Pawła Dorszyka a drogą publiczną, ze wszystkimi innymi zabudowaniami i całym sprzętem do tegoż domu przynależącym, jako to „z kotłem, kadziami, rozmiarami, beczkami y inszymi statkami do piwowarstwa należącymi, z lisztwami, ławami” i pozostałymi do tego domu jakim bądź sposobem należącymi.
- Item agri unam et mediam quartam cum prato adiacente inter agros Pauli Tygiel et Nicolai Zięba ab utrinque versus viam quae ducit ad villam Dzięczyna iacentem.	- Także półtora ćwierci roli z przyległą łąką, położone między rolami Pawła Tygiel i Mikołaja Zięba ku drodze, co wiedzie do wsi Dzięczyna.
- Item hortum inter hortos Andreae Sztor et successorum olim Gregorii Kucyk alias Gryndal partibus ab utrisque iacentem. Item agros vulgari nomine Żebraczki nuncupatos et prata eisdem agris adiacentia.	- Także ogród leżący między ogrodami Andrzeja Sztor i spadkobierców niegdy Grzegorza Kucyk czyli Gryndal. Także role pospolicie zwane Żebraczkami i łąki do nich przyległe.
- Item praedium et hortum dicto praedio contiguum inter praedia Annae Klockowa et Martini Rudkalik utrinque constituta.	- Także folwark i ogród z nim graniczący, między folwarkami Anny Klockowej i Marcina Rudkalik.
- Item alterum praedium atque horreum inter viam publicam Wratislawiam versus ducentem et praedium successorum olim Zachariae Mithmąn in longa platea situm	- Także drugi folwark i stodołę między drogą publiczną do Wrocławia wiodącą a folwarkiem spadkobierców niegdy Zachariasza Mitmana, w ulicy Długiej
cum totali recensitorum bonorum haereditate, omnibusque ad ipsa pertinentibus et quovis modo spectantibus, nihil iuris, dominii, proprietatis1 et quorumvis usufructuum, dicta Hedvigis Rogowiczewa et memoratus Joannes Barthmąn pro se et successoribus suis, praenominati [s. 286] vero tutores pro praedictis Stanislao, Alberto, Jacobo, Anna, Hedvigi et Zophia, legitimis quibusvis successoribus reservando seu excipiendo, ita late, longe et circumferentialiter prout ab antiquo limitibus circumscripta sunt,	z wszelkim wyliczonych tu dóbr dziedzictwem, wszystkimi do nich przyległościami i jakimi bądź przynależnościami, niczego z prawa, władztwa, własności i użytkowania – rzeczona Jadwiga Rogowiczowa i wspomniany Jan Bartman za siebie i za spadkobierców swoich, wyżej zaś wymienieni opiekunowie za rzeczonych Stanisława, Wojciecha, Jakuba, Annę, Jadwigę i Zofię – na rzecz jakich bądź prawnych spadkobierców zastrzegając czy wyłączając, tak wzdłuż, wszerz i wokół, jako od dawna w granicach wyznaczone zostają,
famato Mathiae Barthmąn ad praesens civi Smiglensi et eius successoribus pro summa trium millium septingentorum et quinquaginta florenorum Polonicalium, grossis triginta sigillatim computando, paratarum et manualiter levatarum pecuniarum vendiderunt et iudicialiter resignaverunt, cum omni iure, dominio, proprietate ac titulo haereditario, perpetue et in aevum tenendi, possidendi, alienandi, donandi, commutandi, vendendi et in usus beneplacitos convertendi. Ex qua summa trium millium septingentorum et quinquaginta florenorum levata atque in effectu percepta saepedictis [!] venditores emptorem temporibus perpetuis quietaverunt.	sławetnemu Maciejowi Bartmanowi natenczas mieszczaninowi śmigielskiemu i jego spadkobiercom za sumę 3750 złotych polskich, w każdy groszy 30 rachując, w gotowiźnie wręczonych, sprzedali i sądownie zrezygnowali, wraz z całym prawem, władztwem, własnością i tytułem dziedzicznym, wieczyście i na zawsze ku trzymaniu, posiadaniu, przelewaniu, darowaniu, zamianie, sprzedaży i obracaniu na swój pożytek podług upodobania. Z której to sumy 3750 złotych odebranej i rzeczywiście przyjętej tylukrotnie tu wspominani sprzedawcy nabywcę czasy wiecznymi skwitowali.
Et iam ex nunc memorati venditores supradicto emptori dederunt realem intromissionem et actualem possessionem in praenominata bona atque eorum haereditatem totalem per dominum advocatum et scabinos judicio praesidentes. Tenebunturque praefati venditores suis cum successoribus praedictum emptorem et successores eius tueri, defendere, evincere et eliberare ab omni impetitione iuridica toties quoties opus fuerit.	I zaraz udzielili temuż nabywcy wspomniani sprzedawcy rzeczywistej intromisji i faktycznego wprowadzenia w posiadanie rzeczonych dóbr i ich zupełnego dziedzictwa, przez wójta i ławników w sądzie zasiadających. Zostają też wspomniani sprzedawcy wraz ze swymi spadkobiercami zobowiązani, by rzeczonego nabywcę i spadkobierców jego bronili, wybawiali, ratowali i uwalniali od wszelkich roszczeń sądowych ilekroć zajdzie potrzeba.
Quae venditio et resignatio admissa est et confirmata habere vim et robur perpetuae firmitatis in omnibus et singulis punctis, clausulis et articulis suis de forma iuris. Super quo memoriale persolutum.	Która to sprzedaż i rezygnacja dopuszczona i zatwierdzona została jako mająca wieczystą moc prawną we wszystkich punktach, klauzulach i artykułach swych z przepisu prawa. Od czego opłacono pamiętne.

Or.: Akta miasta Poniec, wójtowska, 1637-1646, indukta, APP sygn. I 42, s. 284-286.

Por. wpis: http://actacastrensia.blogspot.com/2014/11/1642-protestatio-contra-successores.html

¹ finalne „s” pisane z zamachem można pomylić z „c”.

² bądź: stajnią.

1640 Paulus Kostrzewski recognoscit

Paulus Kostrzewski recognoscit.	Paweł Kostrzewski zeznaje.
Actum die et anno ut supra [20 IV 1640].	Zdziałano dnia i roku jak wyżej [20 IV 1640].
Coram officio et actis advocatialibus oppidi Poniec constitutus personaliter famatus Paulus Kostrzewski civis Ponecensis sanus mente et corpore existens, publice et sponte ex vi citationis recognovit uti recognoscit.	Przed urzędem i aktami wójtowskimi miasteczka Ponieca stanąwszy osobiście sławetny Paweł Kostrzewski mieszczanin poniecki, zdrów na ciele i umyśle, jawnie i dobrowolnie na mocy pozwu zeznał, jako i zeznawa.
Se arendasse per modum arendae ab anno millesimo sexcentesimo trigesimo secundo hortum in longa platea Wołkowski dictum, inter hortos Mathiae Barthman et Davidis Barthman utrinque situm, cum totali eiusdem horti haereditate, omnibusque ad ipsum pertinentibus et quovis modo spectantibus, florenis quindecim quemlibet florenum triginta grossis sigillatim computando, a nobili ac reverendo Paulo Gołecki parocho Ponecensi, quem censum seu arendam quolibet anno post festa solennia Paschatis dedisse et persolvisse recognovit.	Iż dzierżawił dzierżawnym sposobem od roku 1632 ogród przy ulicy Długiej, zwany Wołkowski, położony między ogrodami Macieja Bartmana i Dawida Bartmana, wraz z całym tegoż ogrodu dziedzictwem, wszelkimi doń przyległościami i jakimi bądź przynależnościami, za złotych 15, w każdy złoty 30 groszy licząc, od szlachetnego i wielebnego Pawła Gołeckiego1 proboszcza ponieckiego, który to czynsz czyli dzierżawę – jak zeznał – co roku po uroczystych świętach Wielkanocy dawał i płacił.
Quae recognitio maioris fidei et certitudinis ergo actis advocatialibus Ponecensibus inserta.	Które to zeznanie dla większej wiary i pewności wciągnięto do akt wójtowskich ponieckich.

Or.: Akta miasta Poniec, wójtowska, 1637-1646, indukta, APP sygn. I 42, s. 138.

¹ Paweł Gołecki (także z Gołocina Gołocki, Golocki), proboszcz poniecki w latach 1617-1651. Jego zapiski, znalezione w pałacu hr. Mycielskich w Poniecu krótko przed wybuchem II wojny światowej, wydano pod tytułem Zapisy rocznikarskie w Poniecu 1617-1651 (opr. ks. Jan Związek, wyd. Szumacher, Kielce 1998). Nb. przy transkrypcji Zapisków błędnie odczytano nazwisko autora (Gotocki), co da się usprawiedliwić ówczesną pisownią „ł” jako „l” przeciętego ukośną kreseczką (J. Słowiński, Rozwój pisma łacińskiego w Polsce XVI-XVIII wieku, s. 135).

1639 Valentinus Philipczyk civis Miełosłaviensis Annae consorti dotalicium reformat

Valentinus Philipczyk civis Miełosłaviensis Annae consorti dotalicium reformat. [s. 115]

Actum feria quarta post festum Pentecostes [15 VI] proxima anno Domini millesimo sexcentesimo trigesimo nono.

Coram officio advocatiali actisque scabinalibus Ponecensibus comparens personaliter honestus Valentinus Philipczyk civis Miełosłaviensis mente et corpore sanus, publice et expressis verbis recognovit.

Quia ex amore coniugali, habitaque ratione dotis centum florenorum in moneta Polonicali sigillatim per grossos triginta computando, cum honesta Anna coniuge sua, filia <vero> olim famati Adami Wiechcik legitima acceptorum reformavit ipsi dotalicii ducentos florenos itidem in moneta Polonicali.

Quam quidem summam ducentorum florenorum Polonicalium inscripsit et certificavit ipsi in domo et horto suo in platea Pyzdrensi, inter domos Francisci pannificis ab una et Adami sartoris altera ex parte in oppido Miełosław, dans et conferens eidem Annae consorti suae legitimae supra recensita bona videlicet domum et hortum adiacentem <cum> omnimodam potestatem, cum<que> omni iure, dominio, proprietate et cum omnibus utilitatibus atque usufructibus ex iisdem bonis provenientibus post mortem suam tam diu tenendi, possidendi et in usus suos convertendi, quam diu ipsi praedicta summa ducentorum florenorum Polonicalium a successoribus suis realiter et de integro non fuerit exoluta.

Quam dotalicii reformationem et inscriptionem memorata Anna ipsa per se et per famatum Nicolaum Ciechniewicz sororarium et tutorem suum legitimum grato animo suscepit, eandemque praesens judicium in omnibus et singulis suis punctis perpetuae firmitatis robur obtinere admisit et confirmavit de forma juris.

Or.: Akta miasta Poniec, wójtowska, 1637-1646, indukta, APP sygn. I 42, s. 114-115.

Walenty Filipczyk mieszczanin miłosławski żonie swojej Annie, córce niegdy sławetnego Adama Wiechcika, oprawia na domu swoim i ogrodzie przy ul. Pyzdrskiej 200 złp. posagu i przywianku. Mikołaj Ciechniewicz – mąż siostry (sororarius) i prawny opiekun Anny.

1643 Translatio summae et census per Valentinum Lezyk

Translatio summae et census per Valentinum Lezyk.

Sub eodem actu [11 IX 1643].

Coram eodem officio advocatiale actisque praesentibus scabinalibus oppidi Poniec constitutus personaliter famatus Valentinus Lezyk ad praesens incola Gostinensis palam, sponte ac per expressum recognovit prout praesentibus recognoscit.

Quia inscriptionem et obligationem ratione summae principalis octuaginta et novem florenorum Polonicalium tum et ratione census quinque florenorum et grossorum undecim ab eadem summa quotannis provenientium de actu feria quarta ante festum Nativitatis Beatae Mariae Virginis proxima in anno millesimo sexcentesimo trigesimo nono [7 IX 1639] in horto suo proprio inter hortos Lucae Krolik et successorum olim Zachariae Mithmąn in longa platea factam cassavit, mortificavit et annihilavit, prout cassat, mortificat et annihilat actu praesenti.

Eandem vero summam nimirum octuaginta novem florenorum Polonicalium grossis triginta sigillatim computando una cum censu annuali quinque florenorum et grossorum undecim in et supra horto suo proprio inter hortos successorum olim Alberti Gołąmbek [s. 338] et Martini Slawek ab utrinque in Widawy iacente honestae Annae olim Martini Chrus et Hedvigis coniugum filiae legitimae transtulit, inscripsit et certificavit, prout actu praesenti transfert, inscribit et certificat de forma iuris.

Or.: Akta miasta Poniec, wójtowska, 1637-1646, indukta, APP sygn. I 42, s. 337-338.

Walenty Leżyk, natenczas mieszkaniec Gostynia, przenosi sumę 89 złp. dla Anny, córki Marcina Chrusta (?), zapisaną w 1639 r. na jego ogrodzie przy ul. Długiej na swój ogród w Wydawach.

1642 Successores olim Thomae Dorsz Baltazaro Hips et Barbarae coniugibus molam ventilem vendunt atque resignant

Successores olim Thomae Dorsz Baltazaro Hips et Barbarae coniugibus molam ventilem vendunt atque resignant.

Sub eodem actu [14 XI 1642].

Coram eodem judicio advocatiale bannito exposito oppidi Poniec constituta personaliter honesta Anna Dorszykowna, famati olim Thomae Dorsz civis Ponecensis succestrix legitima, palam, benevole ac per expressum, ipsa per se et per famatos Paulum Dorszyk et Albertum Ermur uti tutores naturales recognovit.

Quia molam ventilem, iuxta vim concordiae et divisionis post memoratum olim Thomam Dorsz naturalis successionis iure sibi concernentem, in agro Bogata dicto penes viam quae ducit ad villam Sowiny constitutam, cum totali eiusdem molae ventilis haereditate omnibusque instrumentis ad ipsam pertinentibus et quovis modo spectantibus, nihil iuris, dominii, proprietatis et quorumvis usufructuum pro se caeterisque consuccessoribus suis reservando seu excipiendo, honesto Baltazaro Hips et Barbarae, famatum Albertum Krzywinski pro tutore habenti [?], coniugibus civibus Ponecensibus pro summa septingentorum florenorum Polonicalium grossis triginta sigillatim computando vendidit et iudicialiter resignavit. Ex qua summa levata et de integro in facie praesentis judicii percepta [s. 294] memorata venditrix per se et per supradictos tutores suos praefatos emptores quietavit.

Et iam ex nunc praedicta venditrix memoratis emptoribus dedit realem intromissionem et actualem possessionem in praedictam molam ventilem eiusque haereditatem totalem per dominum advocatum et scabinos judicio praesidentes. Tenebiturque praefata venditrix memoratos emptores et eorum successores evincere, tueri, pacificare, evincere et eliberare ab omni quarumvis personarum impetitione iuridica toties quoties fuerit opus. Quae venditio et resignatio admissa est et confirmata habere vim et robur perpetuae firmitatis in omnibus punctis et articulis suis de forma iuris.

Porro circa actum praesentis resignationis memorati venditores una cum aliis consuccessoribus suis post decessum saepememorati olim Thomae Dorsz unanimi consensu et simultanea voluntate cavent praecustodiuntque sibi invicem videlicet quod si a quopiam eorum molendino memorato vendito et resignato prius allata frumenta fuerint, exinde prius quam aliorum adaptari et moliri debent, ad quae praemissa omnia exequenda memorati emptores cum successoribus suis vigore praesentis resignationis sese submiserunt. Quod maioris autoritatis ergo actis praesentibus advocatialibus insertum.

Or.: Akta miasta Poniec, wójtowska, 1637-1646, indukta, APP sygn. I 42, s. 293-294.

Anna Dorszykówna, sukcesorka po niegdy Tomaszu Dorsz mieszczanie ponieckim, sprzedaje wiatrak na roli zwanej Bogata przy drodze wiodącej do wsi Sowiny, przyznany jej mocą ugody i działu po tymże Dorszu z prawa naturalnej sukcesji, Baltazarowi Hips i jego żonie Barbarze, mieszczanom ponieckim, za sumę 700 złp. Ponadto zbywająca oraz jej współspadkobiercy po Dorszu zastrzegają sobie pierwszeństwo mielenia zboża w tym wiatraku.

1799 Connotatio sepulturae in cemeterio majori Lesnensi

Anno Domini 1763 mense Aprili mortuus est honestus Joannes Grygler civis Lesnensis, ferrifaber, annorum circiter 70, viduus, munitus omnibus sacramentis, sepultus in cemeterio majori ad meridiem. Cujus sepultura non reperitur in libris per ignem combustis anno 1790, sed cives fide digni memores mortis ejus annunciaverunt annum et mensem <locumque> sepulchri {sepulchrumque} in cemeterio demonstraverunt. Quorum testimonium in librum mortuorum ecclesiae parochialis Lesnensis inscriptum est, necnon manibus eorum annotatum propriis, me praesente, fuit, Nicolao Aloysio Jankiewicz praeposito Lesnensi anno 1799, 28 Augusti.

Roku Pańskiego 1763, w kwietniu, zmarł uczciwy Jan Grygler, mieszczanin leszczyński, kowal, lat około 70, wdowiec, opatrzony wszystkimi sakramentami, pochowany na cmentarzu wielkim ku południu. Jego aktu zgonu brak w księgach spalonych w pożarze roku 1790, lecz wiarygodni mieszczanie pamiętający jego śmierć oznajmili [jej] rok i miesiąc oraz wskazali miejsce pochówku na cmentarzu. Ich oświadczenie zostało zapisane w księdze zmarłych kościoła parafialnego leszczyńskiego i podpisane ich własnymi rękoma w obecności mojej, Mikołaja Alojzego Jankiewicza, prepozyta leszczyńskiego1 roku 1799, 28 sierpnia.

(-) Friedrich Gottlob Schau, Bürger, Huff- und Waffenschmiedt.

(-) Fryderyk Gottlob Schau, mieszczanin, kowal podków i płatnerz.

Or.: Metrykalia parafii Leszno, Liber mortuorum, 1719-1813, AAP sygn. PM 151/05, s. 107.

Uw.: Zapis umieszczony pod metryką z 16 I 1762. Po nim w księdze zmarłych następuje luka obejmująca lata 1762-1768.

¹ Proboszcz leszczyński w latach 1798-1812 (K. Kaczmarek et al., Dzieje Parafii św. Mikołaja w Lesznie, wyd. Leszno, 1995).