1613 Testimonium ortus Ioan. Donalson

Testimonium ortus Ioannis Donalson

Proconsul et consules civitatis Posnaniae. Universis et singulis, cuiuscunque status, dignitatis, officii et conditionis fuerint, praesentes litteras nostras visuris, lecturis, auditurisve dominis observandis, amicis charissimis officiorum nostrorum diligenti commendatione praevia saluteque plurima dicta significamus, 

quod coram nobis et residentia nostra consulari constituti personaliter famati Jacobus Gordon et Joannes Ondrom Scoti, cives Posnanienses veluti testes ad perhibendum veritatis testimonium pro parte et ad instantiam honesti Joannis Donalson adolescentis, praesentium ostensoris, iudicialiter inducti superque infrascriptis a nobis examinati, medio iuramento corporali per elevationem sursum ut iuris est duorum digittorum palam, publice, libere et perexpressum recognoverunt testatique sunt 

certo sibi constare praedictum Joannem, iam undecimum agentem annum, natum et progenitum esse hic Posnaniae ex parentibus probis ac honestis incolis Posnaniensibus, patre videlicet olim famato Joanne Donalson, matre vero honesta Elizabetha Anderson, coniugibus sacrosancto matrimonii vinculo iuxta ritum et observantiam orthodoxae christianae Ecclesiae iunctis et copulatis iamque dudum vita functis, 

quod cum ita se in rei veritate habere testimonia praefatorum concivium nostrorum plenam ac indubiam nobis fruissent fidem, 

petitioni eorundem ad nos pro praefato Joanne pupillo suo interpositae, uti aequitati consentaneae annuentes, eundem omnibus in universum et singulis dominationibus vestris perquam studiose commendandum censuimus, uti praesentibus commendamus simulque petimus, ut illi tanquam probo et honesto, ex legittimo thoro nato adolescenti ad omnia honesta et licita hac nostra commendatione accedente pateat, [k. 662v] humanitateque ope et benevolentia earumdem usu ita postulante vivetur et promoveatur. 

Praeterea, cum idem Joannes Donalson successionis, quae illi iure naturali optimo post mortem et obitum praefatorum parentum suorum debetur, et si quae alia ipsi obvenit adeundae et repetendae gratia in Scotiam se conferat, tum negocium hoc eius magistratibus quorumvis locorum, praesertim vero civitatis Dundensis, perquam diligenter commendamus simul ac petimus, ut in eadeunda [!] successione bonorum parentum suorum demortuorum ubicunque ea extiterint pro iuris et aequitatis ratione ope, consilio et opera sua adesse, atque iustitiam promptam et indilatam ex eorumdem bonorum detentoribus occupatoribusve ministrare ei velint efficiantque, ut ille quamprimum iure suo gaudere et potiri possit, praeterquam quod iustitia et aequitate dignam rem facient, a nobis etiam pro data occasione simili et maiori modo idem referendum exspectabunt. 

Harum testimonio litterarum quibus sigillum nostrum est subappensum. 

Actum et datum Posnaniae sabbato post festum sancti Jacobi Apostoli proxima [27 VII] anno Domini millesimo sexcentesimo decimo tertio. 

Or.: Poznań radzieckie, Acta consulatus Posnaniensis, 1609-1615, APP Akta miasta Poznania sygn. I 34, k. 662. 

Świadectwo prawego urodzenia wydane dla 11-letniego Jana Donalsona, urodzonego w Poznaniu. Udaje się on do Szkocji, by tam, zwłaszcza w mieście Dundee, odzyskać spadek po rodzicach.

1547 Camblowo Lippie Gorzicze

Camblowo, Lippie, Gorzicze

Venientes nobiles Stanislaus Camblowski suo et Joannis fratris sui germani nominibus, annos quindecim vel citra ut mater asseruit habentis, cavendo de ipsius ratihabitione, et Petrus Camblowski annorum duodecim, habens penes se nobiles Laurentium Camblowski patruum et Lucam {Pyąthkowski} Pawlowiczski awnculum, suos germanos ad infrascripta consentientes, presente nobili Agnete Pawlowiczska relicta olim nobilis Georgii Camblowski et ad infrascripta quantum ad eius reformationem dotalitialem et advitalitialem pertinet similiter consentientes; salvis tamen huiusmodi reformationibus eius [?] prefatis et in vigore permanentibus quantum ad alia bona pertinet, quod prefati Stanislaus ac Petrus ratum susceperint [?] cum prefatis amicis suis, non compulsi etc. totas et integras sortes suas hereditarias villarum et hereditatum Camblowo, Lyppie et Gorzicze in districtu Pisdrensi sitas, suctessionis suae tantum post mortem olim nobilis Mathiae Camblowski patrui eorum germani ad eos jure naturali cum patruis eorum equali sorte devolutas, cum omni jure etc. necnon cum omnibus etc. ita late, longe etc. pro nonaginta marcis peccuniae monetae et numeri Polonicalis, generoso Nicolao Camblowski burgrabio terrestri Pisdrensi patruo suo germano et ipsius successoribus vendiderunt, inscripsit [!] et iuxta terrae consuetudinem inperpetuum resignavit [!] per etc.

Or.: Pyzdry Z. 18, rezygnacje/indukta, 1547-1589, k. 1v.

Dworzaczek:

Grodzkie i ziemskie > Pyzdry > Część 2

2 (Pyzdry 31) 1547

Nob. Stanisław Kambłowski w imieniu swoim i rodz. brata Jana, mającego jak zapewnia matka lat 15 lub około, oraz Piotr Kambłowski mający, lat 12 w towarzystwie nob. nob. Wawrzyńca Kambłowskiego stryja i Łukasza Pawłowickiego wuja, rodzonych w obecności nob. Agnieszki Pawłowickiej, wdowy po zm. Jerzym Kambłowskim, części swoje dziedziczne we wsiach Kambłowo, Lipie i Gorzyce w pow. pyzdr. po śmierci zm. nob. Macieja Kambłowskiego ich rodz. stryja, w części równej ze stryjami na nich spadłą, za 90 grzywien gen. Mikołajowi Kambłowskiemu, burgrabiemu pyzdrskiemu stryjowi swojemu rodzonemu sprzedają (f. 1v)

1642 Protestatio contra successores primi matrimonii olim Mathiae Barthmąn

Protestatio contra successores primi matrimonii olim Mathiae Barthmąn.	Protestacja przeciw sukcesorom niegdy Macieja Bartmana z pierwszego małżeństwa.
Actum die et anno quo supra [17 X 1642].	Zdziałano dnia i roku jak wyżej [17 X 1642].
Coram officio advocatiali Ponecensi <personaliter> comparentes famati Albertus Krolicius et Paulus Dorszyk cives Ponecenses uti tutores Alberti, Jacobi, Annae, Hedvigis et Zophiae, successorum olim Mathiae Barthmąn <civis Ponecensis> ex secundo matrimonio legitimorum assignati et officiose inscripti, protestati sunt in et contra Mathiam et Joannem Barthmąny, tum et contra Albertum Ermur et Mathiam Staniszewski tutores Stanislai minorennis olim Petri Barthmąn civis Ponecensis successoris legitimi.	Przed urzędem wójtowskim ponieckim oblicznie stanąwszy sławetni Wojciech Królik i Paweł Dorszyk mieszczanie ponieccy, jako opiekunowie Wojciecha, Jakuba, Anny, Jadwigi i Zofii, prawnych sukcesorów niegdy Macieja Bartmana mieszczanina ponieckiego z drugiego małżeństwa, przydzieleni i urzędowo zatwierdzeni, protestowali się przeciwko Maciejowi i Janowi Bartmanom, jak i przeciwko Wojciechowi Ermurowi i Maciejowi Staniszewskiemu, opiekunom małoletniego Stanisława, prawnego sukcesora niegdy Piotra Bartmana mieszczanina ponieckiego.
Quia ipsi nolunt neque curant facere comportationem in summa mille et septingentorum florenorum monetae et numeri Polonicalis cum aliis supramemoratis cohaeredibus ad id naturalis successionis iure pertinente, videlicet	Iż oni odmawiają i zaniedbują rozliczenia się z pozostałymi, wyżej wymienionymi współdziedzicami z sumy 1700 złotych monety i liczby polskiej należnej im z prawa naturalnej sukcesji, mianowicie:
- praefatus Mathias Barthmąn civis Smiglensis in summa mille et quinquaginta florenorum a memorato olim Mathia Barthmąn parente suo acceptorum,	- rzeczony Maciej Bartman mieszczanin śmigielski w kwocie 1050 złotych odebranych od wspomnianego niegdy Macieja Bartmana rodzica swego,
- Joannes Barthmąn in ducentis florenis itidem per dictum olim Mathiam Barthmąn patrem ipsius in cista relictorum,	- Jan Bartman w kwocie 200 złotych również przez tego niegdy Macieja Bartmana ojca swego w skrzyni mu zostawionych,
- praefati vero Stanislai [s. 287] minorennis tutores in summa quadringentorum et quinquaginta florenorum per olim memoratum Petrum Barthmąn a saepedicto olim Mathia Barthmąn itidem parente suo acceptorum,	- rzeczeni zaś opiekunowie małoletniego Stanisława w kwocie 450 złotych odebranych przez niegdy wspomnianego Piotra Bartmana od tylukrotnie wspomnianego niegdy Macieja Bartmana również ojca jego,
facientes praemissa in grave damnum ac praeiudicium aliorum cohaeredum, contra quos omnes et singulos dicti Albertus Krolicius et Paulus Dorszyk tutores solenniter protestati sunt uti protestatur praesentibus, offerentes sese cum ipsis tempore competenti iure acturos.	czyniąc to na wielką krzywdę i szkodę pozostałych współdziedziców. Przeciwko im wszystkim i każdemu z osobna rzeczeni Wojciech Królik i Paweł Dorszyk opiekunowie solennie się protestowali, jako i protestują się niniejszym, ofiarując się z nimi w czasie dogodnym prowadzić spór sądowy.

Or.: Akta miasta Poniec, wójtowska, 1637-1646, indukta, APP sygn. I 42, s. 286-287.

Por. też wpis http://actacastrensia.blogspot.com/2014/11/1642-hedvigis-rogowiczewa-una-cum.html

1770 Spectabilis Paulus Porawski proeconsul civitatis Magnae Cozmin

Spectabilis Paulus Porawski proeconsul [!] civitatis Magnae Cozmin omne jus suum ad substantiam Viovianam venerabili conventui patrum Minorum de Observantia sancti patris Francisci donat et transfundit.

Actum in civitate Magna Cozmin feria quarta ante festum sancti Michaelis [26 IX] proxima anno Domini millesimo septingentesimo septuagesimo.

Spectabilis Paulus Porawski ad praesens proeconsul civitatis Magnae Cozmin, olim spectabilis Simonis Porawski consulis Cosminensis cum spectabili Catharina Faudrowska legitime procreatus filius, olim vero spectabilis Joannis Porawski incolae Opalenicensis nepos, coram officio actisque praesentibus advocatialibus civitatis Magnae Cozmin personaliter comparens, recedendo a quovis foro suo palam, libere ac per expressum recognovit suisque cum successoribus recognoscit.

Quia ipse omne jus suum ad substantiam Viovianam, vigore successionis post olim famatum Franciscum Via civem de Opalenica, eum spectans, decreto illustrissimi et excellentissimi domini domini Adalberti comitis de Bnin Opalenski palatini Siradiensis, capitanei Boleslaviensis, bonorum Minsko, Grodzisko, Opalenica ac aliorum heredis, in arce Opalenicensi die decima octava mensis Martii anno immediate elapso millesimo septingentesimo sexagesimo nono confecto, adjudicatae,

venerabili conventui sancti patris Francisci ordinis Minorum de Observantia in civitate Grodzisko existenti, praesenti transactione coram actis authenticis dat, donat, transfundit ac ejusdem conventui spectabili syndico omnimodam concedendo facultatem ac potestatem summas quasvis, una cum provisione in ejusdem conventus commodum, animae vero olim praelibati Francisci Via pro suffragiis, recipiendi ac realiter enumeratis quietandi, nihil sibi juris, dominii ac suis succedaneis reservando et relinquendo, et quidquid jus poposcerit, praecomittendo hac sua personali recognitione mediante ad praemissa.

(-) Paulus Porawski proeconsul Kozminensis, mpp.

Źródło: Koźmin, Księgi wieczne sądowi woytowskiemu kozminskiemu przygotowane..., 1743-1771, Muzeum Ziemi Koźmińskiej sygn. 33, s. nlb. (pod rokiem 1770)

Zacnie sławetny Paweł Porawski burmistrz Koźmina, syn niegdy Szymona rajcy koźmińskiego i Katarzyny Faudrowskiej, wnuk (nepos) zacnie sławetnego Jana Porawskiego mieszkańca Opalenicy zeznał przed urzędem wójtowskim miasta Koźmina, iż wszelkie swe prawa do spadku po Franciszku Via mieszczaninie opalenickim, przysądzonego mu dekretem Wojciecha z Bnina Opalińskiego wojewody sieradzkiego, starosty bolesławskiego, dziedzica dóbr Mińsk, Grodzisk, Opalenica i innych (dekret wydany na zamku w Opalenicy 18 III 1769), daruje bernardynom w Grodzisku Wielkopolskim: „konwentowi na pożytek, duszy zaś śp. Franciszka Via na zyskanie łask.”

1658 Famatus Andreas Turkan inscribit liberis suis quatuor millia

[4 XII 1658]
Famatus Andreas Turkan inscribit liberis suis quatuor millia. [s. 607]	Sławetny Andrzej Turkan zapisuje swym dzieciom 4.000.
Famatus Andreas Turkan advocatus civisque Gostinensis, coram famato Iacobo Fąferlik subdelegato suo et actis advocatialibus Gostinensibus personaliter comparens, sanus per omnia mente et corpore existens, non compulsus neque coactus, sed benevole ac manifeste verbisque expressis, usus prius consilio amicorum suorum, recognovit.	Sławetny Andrzej Turkan wójt i mieszczanin gostyński, stanąwszy osobiście przed sławetnym Jakubem Fąferlik swoim subdelegatem1 i przed aktami wójtowskimi gostyńskimi, zupełnie zdrów na ciele i umyśle, nie zmuszony ani zniewolony, lecz dobrowolnie i otwarcie oraz wyraźnie, zasięgnąwszy wpierw rady swych przyjaciół, zeznał.
Quia filiis seu liberis suis Joanni, Andreae, Francisco et Alberto cum honesta Agnete primi nuptus consorte sua, honestorum vero Joannis Lorkowicz [!] organarii et Margarethae filia, susceptis et procreatis, intuitu maternorum bonorum seu ratione dotis cum eadem Agnete consorte sua, matre vero praedictorum liberorum acceptae, et intuitu concordiae inter se et famatum Joannem Lokiewicz avum et Margaretham aviam eorundem liberorum factae,	Iż [on] synom czyli dzieciom swoim, Janowi, Andrzejowi, Franciszkowi i Wojciechowi, z uczciwą Agnieszką swą pierwszą żoną, córką zaś uczciwych Jana Lorkowicza [!] organisty i Małgorzaty, urodzonym i spłodzonym, z racji posagu czyli dóbr macierzystych przyjętych wraz z tąż Agnieszką żoną swoją, matką zaś rzeczonych dzieci i na podstawie ugody zawartej przez  niego ze sławetnym Janem Lokiewiczem dziadem i Małgorzatą babką tychże dzieci,
quatuor millia florenorum Polonicalium, unicuique filio supra expresso per mille florenos, in omnibus bonis suis mobilibus et immobilibus, in domo scilicet sua inter domos honestorum Alexandri Tamson et Chiliani Kuper in circulo fori existente, tum et granario, molendino ventili, agris, pratis, hortis, uno verbo in omnibus bonis suis nunc habitis et dante Deo habendis, in summis quoque pecuniariis, in mercimoniis ubicunque et cum quacunque persona habitis et habendis, cassando et annihilando omnes priores inscriptiones in actis Gostinensibus existentes et honestae olim Agneti consorti suae servientes inscripsit et obligavit.	4.000 złotych polskich, każdemu z wyżej wymienionych synów po 1.000 złotych, na wszystkich swoich dobrach ruchomych i nieruchomych, to jest na domu swoim pomiędzy domami uczciwych Aleksandra Tamsona i Kiliana Kupera stojącymi w Rynku, nadto na spichlerzu, wiatraku, rolach, łąkach, ogrodach, jednym słowem na wszystkich swych dobrach, które posiada i które – jeśli Bóg da – posiadać będzie, także na sumach pieniężnych, na towarach gdziekolwiek i z kimkolwiek posiadanych i tych, które posiadać będzie, kasując i unieważniając wszystkie poprzednie zapisy zawarte w aktach gostyńskich dotyczące niegdy Agnieszki, jego żony, zapisał i zobowiązał,
Ita tamen ut praefata summa seu sors nemini praedictorum filiorum extradi et persolvi debet per praedictum genitorem suum, nisi in summa2 necessitate alicuius eorum vel dum aliquis eorum ad statum suum pervenerit seu statum sibi elegerit alienatusque a parente suo fuerit, salva etiam haereditate paternorum bonorum in toto et in qualibet parte cum aliis liberis ex alia coniuge una vel pluribus, procreatis et procreandis manente.	w taki jednak sposób, że rzeczona suma czyli dział żadnemu ze wspomnianych synów wydana i wypłacona przez ojca być nie może, chyba że w naglącej potrzebie któregoś z nich lub gdy któryś z nich osiągnie pełnoletność czy stan [duchowny?] wybierze i utraci [?] spadek po ojcu, przy zachowaniu dziedzictwa dóbr ojcowskich w całości i w każdej części z dziećmi z innej żony czy innych żon spłodzonymi czy tymi, które spłodzone zostaną.
In continenti quoque huius actus famatus Ioannes Lokiewicz avus et Margaretha avia liberorum suprascriptorum personaliter existentes <quietarunt famatum Andream Turkan ex gerada post Agnetem filiam suam.>	Następnie sławetny Jan Lokiewicz dziad i Małgorzata babka wspomnianych dzieci osobiście skwitowali sławetnego Andrzeja Turkana z gerady po swojej córce Agnieszce.

Źródło: Gostyń, Acta advocatialia Gostinensia, 1635-1659, indukta, sygn. I/37, s. 606-607.

¹ subdelegat – osoba, na którą pełnomocnik (plenipotent) przeniósł swoje pełnomocnictwo.

² summa jako przymiotnik; in summa necessitate – w najwyższej, naglącej potrzebie.

1635 Decretum inter honestam Catherinam Smieykowa et Simonem Motloch cives Gostinenses

Decretum inter honestam Catherinam Smieykowa et Simonem Motloch cives Gostinenses.

Actum feria sexta ante festum sancti Martini Episcopi et Confessoris [9 XI] proxima anno Domini millesimo sexcentesimo trigesimo quinto.

In causa et actione judiciaria inter honestam Catherinam Smieykowa honesti Valentini Smieiek civis Gostinensis, in personali assistentia praefati mariti sui, consortem, actricem et honestum Simonem [s. 46] Motloch itidem civem Gostinensem conventum, coram officio advocatiali civitatis Gostinae proposuit judicialiter honesta Catherina Smieykowa per famatum Nicolaum Zięba civem Ponecensem in et contra honestum Simonem Motloch affinem suum.

Quod ipse bona omnia mobilia et immobilia post obitum honestae olim Barbarae Mothloszka consortis eius legitimae, praefatae vero actricis sororis germanae, nullo tam masculini quam faeminei sexus superstitae, ex praescripto jurium Saxonum et municipalium pleno et justo jure ipsi devoluta atque concernentia, videlicet: domum acialem in Maiori Suburbio secus viam Bresnensem et domum Gasparis ferrifabri partibus ab utrisque sitam, tum et alia ad praedictam domum ab antiquo pertinentia, denique geradam et omnia utensilia, quae jure eam pertinentia [?] ipsi extradere nolit, imo recusat in grave damnum et praeiudicium actricis, petens per sententiam justitiam debitam et competentem sibi administrari.

Citatus autem praenominatus ad propositionem actricis deduxit bona supernominata non alio quam emptitio jure teneri, quod officio praesenti documentis authenticis, videlicet resignatione bonorum eorundem per honestam olim Barbaram Mothloszka consortem suam in anno Domini millesimo sexcentesimo trigesimo tertio feria secunda post festum sanctorum Simonis et Judae Apostolorum proxima judicialiter facta et recognita, commonstravit. Ideo in hac causa nil respondere nec quicquam aliquid contrarium pati videtur.

Attamen summam centum marcarum Polonicalium, quam reformatione dotalitii tytulo per eundem conventum praefatae olim Barbarae consorti suae in bonis praedictis in anno et die ut supra circa resignationem sibi factam actis praesentibus Gostinensibus est [!] recognita [!!] et inscripta, si et inquantum parti actoreae decreverit [?] ad solvendum et extradendum paratus [?] est vel prout de jure venerit.

Ratione vero rerum mobilium, conventus deduxit non ad praefatam actricem, sed ad maritum jure tam Saxonum quam municipali censeri, idque ob eam rationem, quod maritus indistincte, etiam extantibus liberis, uxori succedit non solum in dote quam in peccunia numerata, sed etiam in omnibus mobilibus bonis et paraphernalibus, quae videlicet ultra dotem datam uxor reliquit, exceptis immobilibus et utensilibus, id est gerada, prout expresse textus Speculi Saxonum libro primo articulo trigesimo primo et libro tertio articulo 76: „Et si postea uxor decesserit, vir obtinet plenum jus in omnibus bonis mobilibus, exceptis aedificiis et suppellectili.” Cui adstipulatur jus municipale articulo vigesimo secundo. Ideo nullo statuto vel consuetudine ab eo auferri possunt, petiitque per sententiam juridicam liberum pronuntiari, juris omnibus remediis, salvis reservatis et reservandis.

Judicium praesens advocatiale civitatis Gostinae partium praefatarum vel potius procuratorum [s. 47] earum, actoreae famati Nicolai Zięba, citatae vero Joannis Worecky, coram judicio modo praemisso controversiis factis et intellectis, decrevit, prout sententia sua praesenti mediante decernit.

Ut summam centum marcarum in moneta et numero Polonicali in bonis supranominatis nomine dotalitii honestae olim Barbarae Motłoszka, actricis sorori germanae, per conventum iudicialiter actis praesentibus Gostinensibus inscriptam et recognitam, in octo septimanis ab actu praesenti videlicet:

- exnunc ante occasum solis viginti marcas,

- item pro die et festo sanctae Catherinae Virginis et Martiris [25 XI] in anno currenti quadraginta marcas,

- demum pro feria secunda post festum Trium Regum [7 I] in anno Domini millesimo sexcentesimo trigesimo sexto quadraginta marcas,

idem conventus parti actoreae persolvat.

Geradam et utensilia, prout inventarium inter partes officiose confectum liquido demonstrat, et unam vaccam cum duobus porculis in praesentia duorum scabinorum iuratorum civitatis Gostinensis, ab officio ad id deputatorum, sine ullis tergiversionibus juridicis, sub mulcta irremissibiliter officio luenda decem marcarum, praefatae actrici citato <extradere> iniunxit simulque mandavit.

Quod decretum utraque pars pro honore sucepit et ab ultra non est provocata. Maioris authoritatis gratia actis insertum.

Źródło: Gostyń, Acta advocatialia Gostinensia, 1635-1659, indukta, sygn. I/37, s. 45-47.

Spór o spadek pomiędzy Katarzyną Śmiejkową (powódką), żoną Walentego Śmiejka mieszczanina gostyńskiego a Szymonem Motłoch (pozwanym) mieszczaninem gostyńskim, wdowcem po Barbarze Motłoszce, rodzonej siostrze Katarzyny.

Przed sądem wójtowskim Katarzyna skarży się na szwagra, iż odmawia wydania należnych jej – w braku innych dziedziczących – dóbr ruchomych i nieruchomych po zmarłej Barbarze, jako to:

- domu narożnego na Wielkim Przedmieściu Gostynia przy drodze brzeskiej (tj. ku Brzeziu) i przy domu Kaspra kowala, wraz z przyległościami,

- gerady (wyprawa, łac. paraphernalia) i wszelkich sprzętów domowych.

Pozwany wyjaśnia, że nieruchomości nabył od żony, co poparł aktem rezygnacji z 1633 r.

Sumę 100 grzywien polskich, którą tytułem oprawy posagu zapisał żonie nieboszczce przy okazji wspomnianej rezygnacji, gotów jest na żądanie sądu wypłacić stronie powodowej. Co zaś do ruchomości, pozwany wywiódł na podstawie prawa saskiego (Speculum Saxonum) i miejskiego (jus municipale), iż – z wyjątkiem sprzętów domowych – należą się one nie powódce, lecz jemu jako mężowi zmarłej.

Sąd orzekł, iż pozwany ma wypłacić powódce 100 grzywien w trzech ratach. Ma też w obecności dwóch ławników wydać jej geradę i sprzęty domowe po zmarłej, zgodnie z inwentarzem (s. 39-40 tejże księgi wójtowskiej), nadto krowę i dwoje prosiąt.

1635 Abrenunciat ex bonis paternis et maternis honestus Vitus Michaelis pistoris filius de villa Antiqua Gostin

Abrenunciat ex bonis paternis et maternis honestus Vitus Michaelis pistoris filius de villa Antiqua Gostin.	Uczciwy Wit, syn Michała piekarza ze wsi Stary Gostyń, zrzeka się dóbr ojczystych i macierzystych.
Actum sabbatho post festum Conversionis sancti Pauli Apostoli [27 I] proxima, anno Domini millesimo sexcentesimo trigesimo quinto.	Zdziałano w sobotę po święcie Nawrócenia świętego Pawła Apostoła [27 I], roku Pańskiego 1635.
Coram officio advocatiali civitatis Gostinae, famato Joanne Lorkowicz advocato et famatis Mathaeo Gestwic, Andrea Drabik, Valentino Porwał, Alberto Aptekarczyk et Alberto Kapustka scabinorum juratorum personaliter constitutus honestus Vitus honesti Michaelis pistoris filius ex Elisabetha primi matrimonii procreatus, sanus mente et corpore existens pure, libere ac manifeste recognovit.	Przed urzędem wójtowskim miasta Gostynia, sławetnym Janem Lorkowiczem wójtem i sławetnymi Mateuszem Gestwic, Andrzejem Drabik, Walentym Porwał, Wojciechem Aptekarczykiem i Wojciechem Kapustka ławnikami przysiężnymi osobiście stanąwszy uczciwy Wit, syn uczciwego Michała piekarza spłodzony z Elżbiety z pierwszego małżeństwa, zdrów na ciele i umyśle jasno, dobrowolnie i otwarcie zeznał.
Quia ipsi satis factum est ex bonis paternis et maternis omnibus tam mobilibus quam immobilibus a honesto Michaele patre et Elisabetha secundi matrimonii matre parentibus ipsius, ex qua satisfactione perfecta et realiter persoluta {...} Michaelem patrem et Elisabetham novercam perpetuis temporibus quietavit uti quietat praesentibus recognitione sua praesenti mediante.	Iż mu się stało zadość z dóbr ojczystych i macierzystych wszelkich, tak ruchomych jak nieruchomych, od uczciwego Michała ojca i Elżbiety z drugiego małżeństwa matki, rodziców jego, z którego to zadośćuczynienia wykonanego i rzeczywiście spłaconego {...} Michała ojca i Elżbietę macochę po wieczne czasy skwitował, jako i kwituje niniejszym za pośrednictwem swego zeznania niniejszego.
Certioris fidei gratia actis ingrossatum.	Dla większej wiarygodności do akt wciągnięto.

Źródło: Gostyń, Acta advocatialia Gostinensia, 1635-1659, indukta, sygn. I/37, s. 17

1675 Oblata decreti intromissionis Borowskiego in bona olim Gano

[między 19 a 23 VII 1675]
Honoratus Stanislaus Borowski oppidanus {et sca} Gostinensis, scultetus in Xieginki protunc {obtulit} veniens personaliter ad officium actaque advocatialia Gostinensia obtulit eidem officio intromissionem generosi ac magnifici domini Bork Gostynski, authenticam gentilitii sigillo, in bona omnia immobilia post olim famatum Joannem Worecki divendita successoribus olim Sebastiani Gano sculteti de Kosowo, a {sua} se suaque Anna Ganowna consorte legitima suis in praetensionibus obtentam petiitquae illam ad acta praesentia suscipi et ingrossari.	Zacny Stanisław Borowski mieszczanin gostyński, obecnie sołtys w Księginkach, przyszedłszy osobiście przed urząd i akta wójtowskie gostyńskie przyniósł temuż urzędowi intromisję urodzonego jaśnie wielmożnego pana Bork Gostyńskiego, uwiarygodnioną pieczęcią rodową, w dobra wszelkie nieruchome po niegdy sławetnym Janie Woreckim rozsprzedane spadkobiercom niegdy Sebastiana Gano sołtysa z Kosowa, uzyskaną dla siebie i swej prawnej żony Anny Ganówny w wyniku pretensji i poprosił, by ją przyjąć i wciągnąć do akt niniejszych.
Cuius intromissionis series sequitur estque talis:	Której to intromisji osnowa następuje i brzmi tak:
„Andreas Bork Gostynski dominus haereditarius in media Gostyn et alibi.	„Andrzej Bork Gostyński, dziedziczny pan na połowie Gostynia i na innych dobrach.
Universis et singulis quorum interest aut interesse poterit notum facio. Quia authoritate mea haereditaria, qua fungor hac in parte, famatum Stanislaum Borowski civem Dolscensem maritum honestae Annae olim laboriosi {Stanislai} Sebastiani Gano sculteti Cossoviensis et honestae Agnethis Feckowna coniugum legitimorum filiae, quam et praetactam consortem Ganowna praesentique meo decreto in contumatiam laboriosi Martini Pachura sculteti ad praesens Cossoviensis uti detentoris successionis praefatae Ganowna et suppressoris testamenti et inventarii olim Sebastiani Gano, suae consortis et saepe memoratae Annae Ganowna Borowska parentis,	Wszystkim i każdemu z osobna, kogo to dotyczy lub dotyczyć może, wiadomym czynię. Iż powagą mą dziedziczną, którą w tej sprawie stosuję, sławetnego Stanisława Borowskiego mieszczanina dolskiego, męża uczciwej Anny, niegdy pracowitego Sebastiana Gano sołtysa kosowskiego i uczciwej Agnieszki Feckówny prawnych małżonków córki, oraz [samą] rzeczoną żonę Ganównę moim niniejszym dekretem, przy kontumacji pracowitego Marcina Pachury sołtysa obecnie kosowskiego jako siłą zatrzymującego sukcesję wspomnianej Ganówny oraz ukrywającego testament i inwentarz niegdy Sebastiana Gano, rodzica żony jego i często tu wspomnianej Anny Ganówny Borowskiej,
in płosas, ulesinas, praedium prataque tam circa Gostyn quam in fundo villae civilis Brzezie existentia videlicet in genere omnia bona immobilia empta post olim honoratum Joannem Worecki oppidanum Gostinensem iure successionis per partes et divisiones in capita olim successorum Sebastiani Gano devoluta, intromisi et intromitto utendi [s. 529] fruendi fruendi [!], seminandi et quosvis fructus percipiendi uti [?] sibi melius memoratis coniugibus videbitur tam diu,	w płozy, ulesiny, folwark i łąki, tak koło Gostynia jak i na gruntach wsi miejskiej Brzezie leżące, to jest w ogóle we wszystkie dobra nieruchome uzyskane po niegdy zacnym Janie Woreckim mieszczaninie gostyńskim prawem sukcesji przez udziały i podziały na rzecz1 niegdy spadkobierców Sebastiana Gano spadłe, dopuściłem i dopuszczam [z prawem] użytkowania, obsiewania i czerpania wszelkich zysków jak tylko im, wspomnianym małżonkom, będzie się podobało,
quoadusque in praetensionibus ex parte praetacti testamenti olim Sebastiani Gano nuncupati in anno Domini 1657 et inventarii bonorum illius relictorum confecti non fuerit per praefatum Martinum Pachura et eius consuccessores honestae Annae Ganowna consorti legitimae Borowskiego satis factum.	tak długo, póki w pretensjach ze strony rzeczonego testamentu niegdy Sebastiana zwanego Gano z roku Pańskiego2 1657 i inwentarza dóbr po nim pozostałych sporządzonego nie stanie się zadość uczciwej Annie Ganównie, małżonce prawnej Borowskiego, przez Marcina Pachurę i jego współspadkobierców.
Datum in Drzenczewo manu propria subscriptum et sigillo communitum in fidem maiorem die 21 Septembris anno Domini 1674.	Wydano w Drzęczewie, ręką własną podpisano i poparto pieczęcią dla większej wiary dnia 21 września roku Pańskiego 1674.
(-) Andrzy Borek Gostynski mpp.”	(-) Andrzy Borek Gostyński ręką własną.”

Źródło: Gostyń, Protocollon advocatiale civitatis Gostinensis, 1666-1675, sygn. I/43, s. 528-529.

¹ dosłownie: na głowy.
² dosłownie: w roku Pańskim; prawdopodobnie należy łączyć ze "sporządzonego".

1638 Executores testamenti olim Rinartha quietantur

Executores testamenti olim Rinartha quietantur.	Kwituje się wykonawców testamentu niegdy Rynarta.
Ad officium et in praesentiam spectabilis domini advocati civitatis Costensis personaliter veniens famatus Georgius Won pictor, civis Costensis, tanquam ecclesiae Sanctissimi Corporis Christi provisor, sanus mente corporeque existens, libere ac manifeste recognovit se a famatis Thoma Weglar scabino et Martino Berka lanio, civibus Costensibus, tanquam testamentariae dispositionis olim honesti Matthiae Rynarth plateae Kielczewko inclyti ac venerabilis capituli Posnaniensis fundi incolae executoribus, percepisse decem florenos Polonicales per eundem olim Rynarth ad praefatam ecclesiam testamento legatos, de quibus decem florenis eosdem executores quietat per praesentes. Actum feria sexta ante dominica Misericordiae [18 IV 1638].	Przed urząd i przed obliczność zacnie sławetnego pana wójta miasta Kościana osobiście przyszedłszy sławetny Jerzy Won, malarz, mieszczanin kościański, jako prowizor kościoła Bożego Ciała, zdrowym na ciele i umyśle będąc dobrowolnie i otwarcie zeznał, iż od sławetnych Tomasza Weglar ławnika i Marcina Berka rzeźnika, mieszczan kościańskich, jako wykonawców postanowienia testamentowego niegdy uczciwego Macieja Rynarta, mieszkańca ulicy Kiełczewko własności prześwietnej i czcigodnej kapituły poznańskiej, przyjął 10 złotych polskich przez tegoż niegdy Rynarta na rzeczony kościół w testamencie legowanych, z których to 10 złotych tychże wykonawców kwituje niniejszym. Zdziałano w piątek przed niedzielą Misericordiae [18 IV 1638].
Ibidem personaliter comparens famatus Joannes Wierzba ecclesiae parochialis Costensis oeconomus, civis Costensis, publice ac per expressum suo et famati Jacobi Złotnicki coeconomi sui pro tunc absentis nomine quietavit suprascriptos executores de decem florenis Polonicalibus per memoratum olim Matthiam Rynarth ecclesiae suprascriptae testamento legatis. Actum ut supra.	Tamże osobiście stanąwszy sławetny Jan Wierzba ekonom kościoła parafialnego w Kościanie, mieszczanin kościański, oficjalnie i wyraźnie w swoim i sławetnego Jakuba Złotnickiego drugiego ekonoma tu nieobecnego imieniu skwitował wyżej wymienionych wykonawców z 10 złotych polskich przez wspomnianego niegdy Macieja Rynarta kościołowi wyżej wymienionemu w testamencie legowanych. Zdziałano jak wyżej.
Ibidem constitutus personaliter famatus Paulus Krus fraternitatis Sacratissimi Rosarii senior recognovit. Quia ab iisdem suprascriptis executoribus levavit summam quinquaginta florenorum Polonicalium per praefatum olim Matthiam Rynarth eidem fraternitati Sacratissimi Rosarii legatam et fundatam. Quos de reali extraditione summae praefatae quietat praesentibus. Actum ut supra.	Tamże stanąwszy osobiście sławetny Paweł Krus, starszy Bractwa Różańca Świętego, zeznał, iż od tychże wyżej wspomnianych wykonawców odebrał sumę 50 złotych polskich przez rzeczonego niegdy Macieja Rynarta temuż Bractwu Różańca Świętego legowaną i ufundowaną, których z faktycznego wydania sumy wspomnianej kwituje niniejszym. Zdziałano jak wyżej.
Ibidem personaliter comparentes famati Joannes Wierzba et Martinus Berka cives Costenses, contubernii lanionum Costensium seniores, sani ac liberi per omnia existentes libere ac manifeste eiusdem olim Matthiae Rynarth executores ob realem sibi per ipsos [s. 132] extraditionem summae centum florenorum Polonicalium per eundem olim Matthiam Rynarth ad altare eiusdem contubernii idque pro coemendum censum altaristae praefati altaris fundatae quietaverunt in perpetuum. Actum ut supra.	Tamże osobiście stanąwszy sławetni Jan Wierzba i Marcin Berka mieszczanie kościańscy, starsi cechu rzeźników w Kościanie, zdrowi i całkowicie wolni dobrowolnie i otwarcie tegoż niegdy Macieja Rynarta wykonawców z faktycznego im przez tamtych wydania sumy 100 złotych polskich przez tegoż niegdy Macieja na ołtarz tegoż cechu, to jest na zakup czynszu dla altarysty rzeczonego ołtarza ufundowanej skwitowali na wieki. Zdziałano jak wyżej.
Ibidem veniens personaliter reverendus Matthaeus Costius vicarius in Gostin quietavit saepefatos executores de quinque marcis sibi per eundem Matthiam Rynarth testamento donatis in perpetuum. Actum ut supra.	Tamże przyszedłszy osobiście wielebny Mateusz Costius1 wikariusz w Gostyniu skwitował często tu wymienionych wykonawców z 5 grzywien darowanych mu wieczyście w testamencie przez tegoż Macieja Rynarta. Zdziałano jak wyżej.
Ibidem comparens personaliter honesta Regina olim honesti Bartholomaei Jasiek braseatoris, civis Costensis filia, libere ac manifeste per honestum Joannem Ostrowsky pileatorem, civem Costensem, tutorem ad actum praesentem sibi assumptum quietavit memoratos executores de quinque marcis per eundem olim Rynarth testamento sibi assignatis. Actum ut supra.	Tamże zjawiwszy się osobiście uczciwa Regina, niegdy uczciwego Bartłomieja Jasiek piwowara, mieszczanina kościańskiego córka, dobrowolnie i otwarcie przez uczciwego Jana Ostrowskiego czapnika, mieszczanina kościańskiego, opiekuna dla aktu niniejszego przez nią sobie przybranego, skwitowała wspomnianych wykonawców z 5 grzywien przez tegoż niegdy Rynarta w testamencie dla niej przeznaczonych. Zdziałano jak wyżej.
Ibidem comparentes personaliter providi Blasius et Andreas Nyklikowie, laboriosi olim Nicolai Nykiel de villa Widziszewo cmetonis filii, quietaverunt memoratos executores de decem marcis Polonicalibus per saepefatum olim Matthiam Rynarth testamento sibi assignatis. Actum ut supra.	Tamże zjawiwszy się osobiście opatrzni Błażej i Andrzej Nyklikowie, pracowitego niegdy Mikołaja Nykiel2 ze wsi Widziszewo kmiecia synowie, skwitowali wspomnianych wykonawców z 10 grzywien polskich przez często tu wspomnianego niegdy Macieja Rynarta w testamencie im przeznaczonych. Zdziałano jak wyżej.
Ibidem personaliter constitutus honestus Joannes Białoskornik ecclesiae Sancti Spiritus provisor, civis Costensis, quietavit supradictos executores de decem florenis Polonicalibus, iis videlicet quos saepememoratus olim Matthias Rynarth praefatae ecclesiae testamento legavit. Actum ut supra.	Tamże stawiwszy się osobiście uczciwy Jan Białoskórnik prowizor kościoła Świętego Ducha, mieszczanin kościański, skwitował wyżej rzeczonych wykonawców z 10 złotych polskich, tych mianowicie, które często wspomniany niegdy Maciej Rynart rzeczonemu kościołowi w testamencie legował. Zdziałano jak wyżej.
Ibidem accedentes personaliter famati Martinus Krzywinsky consul et Stanislaus Zlotnicky scabinus, cives Costenses veluti fraternitatis Scapularis in ecclesia parochiali Costensi existentis seniores, benevole recognoverunt se ab iisdem supranominatis executoribus levasse et percepisse summam centum florenorum Polonicalium per memoratum olim Matthiam Rynarth eidem fraternitati testamentaria dispositione legatam et fundatam. De cuius summae perceptione supradicti seniores saepedictos executores quietaverunt et liberos pronuntiaverunt temporibus perpetuis. Actum ut supra.	Tamże przystąpiwszy osobiście sławetni Marcin Krzywiński rajca i Stanisław Złotnicki ławnik, mieszczanie kościańscy, jako starsi Bractwa Szkaplerza istniejącego w kościele parafialnym w Kościanie, dobrowolnie zeznali, iż od tychże wyżej wymienionych wykonawców odebrali i przyjęli sumę 100 złotych polskich przez rzeczonego niegdy Macieja Rynarta temuż bractwu postanowieniem testamentowym legowaną i ufundowaną. Z którego to przyjęcia sumy wyżej wspomniani starsi często wymienianych wykonawców skwitowali i uznali za wolnymi [od zobowiązania] po wieczne czasy. Zdziałano jak wyżej.
Ibidem comparentes personaliter famati Albertus Geblin et Christophorus Woycicky cives Costenses ceu fraternitatis braseatorum Costen(sis) seniores, sani ac liberi per omnia existentes publice ac per expressum recognoverunt. [s. 133] Quia ipsi de manibus famatorum Thomae Weglar et Martini Berka civium Costensium tanquam memorati olim Matthiae Rynarth testamenti executorum tulerunt et in effectu levaverunt centum florenos Polonicales per successores eiusdem olim Rynarth ex residuitate summae remanentis ad altare braseatorum Costen(sium) pro coemendo censu eiusdem altaris altaristae nec non pro absolvendis Sacris pro anima eiusdem olim Rynarth donatos. De quibus centum florenis suprafatos executores quietant. Actum ut supra.	Tamże stanąwszy osobiście sławetni Wojciech Geblin i Krzysztof Wójcicki mieszczanie kościańscy jako starsi bractwa piwowarów w Kościanie, będąc zdrowymi i zupełnie wolnymi oficjalnie i wyraźnie zeznali, iż oni z rąk sławetnych Tomasza Weglara i Marcina Berka mieszczan kościańskich jako wykonawców testamentu wspomnianego niegdy Macieja Rynarta otrzymali i faktycznie pobrali 100 złotych polskich przez spadkobierców tegoż niegdy Rynarta darowanych z pozostałej reszty sumy na ołtarz piwowarów w Kościanie celem zakupu czynszu dla altarysty tegoż ołtarza, jak również na odprawianie mszy za duszę tegoż niegdy Rynarta. Z których to 100 złotych kwitują wyżej wspomnianych wykonawców. Zdziałano jak wyżej.

Źródło: Kościan, Acta advocatialia civitatis Costensis, 1634-1663, indukta, sygn. 141, s. 131-133

¹ Nazwisko zlatynizowane - Kost, Kościński, Kostecki?
² Mikołaja często wówczas wołano Nyklem, stąd prawdopodobne, że kmieć ten nie posiadał rodowego nazwiska, a jego synowie określeni są patronimikiem utworzonym od imienia ojca.

1647 Depositio testimonii ad instantiam plntis Elisabethis Guntrowy Glogoviensis

Depositio testimonii ad instantiam plenipotentis Elisabethis Guntrowy Glogoviensis.	Złożenie świadectwa na żądanie plenipotenta Elżbiety Guntrowej z Głogowa.
Honestus David Szwaba pellio et civis Głogoviensis, incola Costensis ad instantiam honesti Bartholomaei Baran sartoris civis Costensis, tanquam honestae Elisabethis olim honesti Martini Gunter sutoris civis Głogoviensis consortis viduae relictae, in praesentiam officii spectabilis domini advocati civitatis Costensis ratione deponendi infra scripti testimonii citatus et de infra scriptis interrogatus atque examinatus, sub juramento recognovit	Uczciwy Dawid Szwaba kuśnierz i mieszczanin głogowski, mieszkaniec kościański, na żądanie uczciwego Bartłomieja Barana krawca mieszczanina kościańskiego, jako uczciwej Elżbiety niegdy uczciwego Marcina Guntera szewca mieszczanina głogowskiego małżonki, pozostałej wdowy [plenipotenta], w obecności urzędu zacnie sławetnego pana wójta miasta Kościana w sprawie złożenia poniższego świadectwa pozwany i o poniższe przepytany oraz przebadany, pod przysięgą zeznał,
constare sibi bene olim honestum Adamum Thomas cognomine dictum sutorem Glogoviensem post obitum olim memorati Martini Gunter de domo eiusdem Gunter iuxta aestimationem seniorum contubernii sutorum Glogoviensium accepisse1 et domum suam retulisse cutes diversi generis morte memorati Martini Gunter relictas in valore octuaginta imperialium taxatas.	iż dobrze mu wiadomo, że niegdy uczciwy Adam z nazwiska zwany Tomasz, szewc głogowski, po śmierci niegdy wspomnianego Marcina Guntera z domu tegoż Guntera według szacunków starszych głogowskiego cechu szewców zabrał i do domu swego zaniósł skóry różnego rodzaju po śmierci wspomnianego Marcina Guntera pozostałe, o wartości 80 talarów według taksy.
Cuius depositio ad praedictae partis instantiam actis praesentibus est inscripta.	Świadectwo złożone przez niego na żądanie rzeczonej strony zapisano w aktach niniejszych.
Actum feria quarta ante festum sancti Martini Confessoris [6 XI] proxima anno Domini 1647.	Zdziałano w środę przed świętem świętego Marcina Wyznawcy [6 XI] roku Pańskiego 1647.

Źródło: Kościan, Acta advocatialia civitatis Costensis, 1634-1663, indukta, sygn. 141, s. 287

¹ Constare... Adamum... accepisse et... retulisse - konstrukcja accusativus cum infinitivo.

1628 Hulczygerowie constituunt plenipotentem

Coram officio spectabilis domini Martini Gelhor proconsulis civitatis Posnaniae personaliter comparentes reverendi Georgius et Hieronimus Hulczygerowie fratres germani e collegio patrum Societatis Jesu Posnaniensis, olim nobilis ac spectabilis Hieronimi Hulczyger viri consularis Posnaniensis haeredes, suo et Andreae protunc absentis fratris sui germani societatis eiusdem nomine pro quo de ratihabitione actus praesentis in sortibus suis cavent, omni meliori modo, via ac forma iuris, quibus de iure potuerunt ac debuerunt, efficacius constituerunt et ordinaverunt in suum verum et legitimum plenipotentem ac mandatarium honoratum Stanislaum Pełczynski foris consultum Lublinensem, prout constituunt ac ordinant praesentibus, absentem tanquam praesentem.

Dantes eidem omnimodam potestatem facultatemque ad agendum, tractandum, procurandum, promovendumque causam et actionem cum quibuscunque personis sibi intercedente, ratione bonorum ac rerum per excellentem olim Adamum Maierum medicinae doctorem acceptorum, una cum sorore sua Anna Hulczygerowna coniunctim, iuxta plenipotentiam sibi ab eadem Anna Maierowa praedictorum religiosorum sorore, praefati vero excellentis Adami Maieri consorte Lublini datam,

- eadem bona adeundi, reperiendi [?], emonendi et exigendi,

- emonita et exacta levandi, tollendi, percipiendi,

- de perceptisque sufficienter quietandi, [s. 8]

- actiones iudiciarias his, qui ultro eadem bona extradere noluerint, instituendi,

- institutas prosequendi et debito iuris ordine finiendi,

- litem contestandi,

- testes ac omnimodas probationes inducendi,

- juramenta deferendi et condonandi,

- sententias in rem suam latas suscipiendi,

- ab onerosis ad superiorum judicum subsellia appellandi,

- appellationes prosequendi,

- rerum iudicatarum executiones fieri petendi,

- unum vel plures in locum suum plenipotentes substituendi et revocandi,

- amicabili denique modo transigendi et componendi,

- tum alia omnimoda [?] pro causae et negotii praesentis exigentia, quae, licet hic expressa non sint, pro expressis tamen haberi debent, faciendi, exequendi et adimplendi in forma mandati plenissima,

promittentes se id omne pro rato gratoque suscepturos, quicquid dictus plenipotens suus eiusve substitutus in praemissis nomine suo fecerint constituerintque temporibus perpetuis.

Actum feria sexta post dominicam Misericordiae [12 V] proxima, anno Domini millesimo sexcentesimo vigesimo octavo.

Ex actis spectabilis consulatus civitatis Posnaniensis extractum.

(-) Joannes Kosmatka vicenotarius Posnaniensis, manu propria.

[in dorso] Hulczygerowie constituunt plenipotentem.

Źródło: Trybunał Koronny Lubelski, Ekstrakty z akt miejskich poznańskich z 1628 r., sygn. 1551, s. 7-10

Bracia Hulczygerowie ustanawiają Stanisława Pełczyńskiego, biegłego sądowego (? - consultus foris) z Lublina, swoim plenipotentem w sprawie spadkowej.

1628 Protestatio Hulczygeronum

Coram officio spectabilis domini Martini Gelhor proconsulis civitatis Posnaniae personaliter comparentes reverendi Georgius et Hieronimus Hulczygerowie fratres germani e collegio patrum Societatis Jesu Posnaniensis, olim nobilis ac spectabilis Hieronimi Holczuger [!] viri consularis Posnaniensis haeredes, suo et Andreae protunc absentis fratris sui germani societatis eiusdem nomine, pro quo de ratihabitione actus praesentis cavent,

contra Adamum, Hilariam et Evam liberos et successores excellentis Adami Maier medicinae doctoris, inhaerentes inscriptionibus in transactione seu concordia inter Martinum Ichtam et Martinum ac Petrum Gelhori avunculos suos confecta, et praedictum Adamum Maier doctorem medicinae patrem praedictorum successorum solenniter protestati sunt coram actis praesentibus, de suis iuribus ad res mobiles et ad sortes suas sibi servientibus, quas ex divisione bonorum post avum ipsorum cum honesta Anna Hulczygerowna sorore sua, uxore vero praedicti successorum parentis cum praeiudicio et contra eorum voluntatem accepit, et in bonis suis omnibus Lublini tam intra quam extra civitatem consistentibus assecuravit.

Alias prout ipsius inscriptiones de praemissis in concordia praedicta obtentae sub actu feria sexta postridie festi Ascensionis Domini [22 V] anno millesimo sexcentesimo vigesimo sexto disponunt, uti quidem omni meliori modo, via ac forma iuris quibus efficacius de iure potuerunt protestatur praesentibus.

Actum feria sexta post dominicam Misericordiae [12 V] proxima anno Domini millesimo sexcentesimo vigesimo octavo.

Ex actis spectabilis consulatus civitatis Posnaniensis extractum.

(-) Joannes Kosmatka vicenotarius Posnaniensis, manu propria.

[in dorso] Protestatio Hulczygeronum [?].

Źródło: Trybunał Koronny Lubelski, Ekstrakty z akt miejskich poznańskich z 1628 r., sygn. 1551, s. 5-6

Jerzy i Hieronim Hulczyger (Hultziger/Hulziger?), księża z poznańskiego kolegium jezuitów a między sobą bracia rodzeni, wraz z nieobecnym Andrzejem bratem ich z tegoż kolegium dziedzice po ich ojcu Hieronimie rajcy poznańskim, przeciwko Adamowi, Hilaremu i Ewie, dzieciom i sukcesorom Adama Majera doktora medycyny.

W nawiązaniu do zapisów w ugodzie między Marcinem Ichtam a Marcinem i Piotrem Gelhori, wujami Hulczygerow [?], bracia Hulczygerowie protestują się o swoje prawa do ruchomości i działów przysługujących im po ich dziadzie, które Majer wraz ze swoją żoną a siostrą Hulczygerów Anną zajął wbrew ich woli w wyniku podziału dóbr i zabezpieczył w Lublinie.

1655 Lachemer fratri donat

Lachemer fratri donat.

Actum decima quinta mensis Januarii, anno quo supra [1655].

Coram spectabili domino Luca Kosny advocato, Laurentio Szuflic, Valentino Lipinski, Jacobo Tarczewic, Jacobo Ptaszkowski et Stancell Galli scabinis juratis in judicio ordinarie [s. 300] bannito residentibus actisque praesentibus comparens personaliter admodum reverendus dominus Gasparus Lachemer parochus Kostensis, sanus ac liber per omnia existens, palam ac benevole recognovit.

Quia ille totum ac integrum jus suum, sive partem seu sortem propriam [quaecunque¹] se se iure naturalis successionis de bonis omnibus tam mobilibus quam immobilibus paternis quam maternis hic in iurisdictione Grodziscensi concernebant et adhuc concernunt, in personam famati Andreae Lachemer dicti Rymarczyk fratris sui germani perpetuo ac irrevocabilis cessionis titulo cessit, transfudit et transportavit, prout actu praesenti cedit, transfundit et transportat perpetue, nihil iam pro se suisque successoribus amplius reservando relinquendoque.

Quod ut firmius sit, actis hisce connotatum est.

Źródło: Grodzisk Wlkp., Acta Spectabilis Advocatialis Officii..., 1651-1661, indukta, sygn. 1503, s. 299-300

Ks. Kasper Lachemer, proboszcz w Kościanie, zrzeka się swojej części dóbr ojczystych i macierzystych leżących w jurysdykcji miasta Grodzisk na rzecz brata swego rodzonego, Andrzeja Lachemera zwanego Rymarczykiem.

¹ Bez tego zaimka nie miałaby sensu formuła concernebant et adhuc concernunt, por. akt darowizny na rzecz bernardynów kościańskich: http://actacastrensia.blogspot.com/2014/07/1654-bernardinorum-costensium.html

1649 Siembrucka Cwikłę quietat

<Siembrucka Cwikłę quietat.> 

Oblata eiusdem quietationis ex castro Constensi.

Oblata est officio praesenti advocatiali Grodziscensi quietatio infrascripta, ex actis castrensibus Costensibus demprompta, sigillo eiusdem officii communita et manu generosi Heliae Slichtink de Bukowiec burgrabii terrestris Costensis subscripta, cuius quidem quietationis is est qui sequitur de verbo ad verbum tenor.

Actum in Costen, feria secunda post festum Natalis sancti Joannis Baptistae proxima [28 VI] anno Domini 1649.

Coram generoso domino Alberto Karszecki subdelegato officioque et actis praesentibus castrensibus Costensibus personaliter comparentes honorati Martinus Siembrucki vicenotarius actorum praesentium et Anna Cwiklanka, ipsa quidem Anna cum eiusdem mariti sui assistentia et personali consensu, recognoverunt.

Quia ipsi famatum Matthiam Cwikla de ducentis florenis Polonicalibus per eum famatae olim Margarethae Mieszalanka primi nuptus consortis legitimae, ratione dotis actis advocatialibus in Grodzisk inscripti, idque sorte summae originalis quingentorum florenorum Polonicalium, siquidem antea coram actis eisdem advocatialibus de ducentis florenis Polonicalibus quietatio intercessit, in personam eiusdem Annae post mortem praefatae matris suae devolutae et decretis tam civili quam curialibus Grodziscensibus solvi adiudicatae, inscriptionem eandem quoad quadringentos florenos cassant, levatis iam una cum decretis sese referentibus annihilantque.

Quo¹ vero ad residuum spectat videlicet centum florenorum Polonicalium, eandem inscriptionem una cum eodem residuo summae [?] atque eiusdem decretis ad praefatos centum florenos sese referentes plenariam sibi et suis successoribus reservant.

Actum Grodziscii, ipsa feria quarta ante festum Visitationis B. Mariae Virginis proxima [30 VI], anno ut supra.²

(-) Helias Slichtink de Bukowiec burgrabius terrestris Costensis, mpa.

Ex prothocollo castrensi Costensi extractum.

Źródło: Grodzisk Wlkp., wójtowskie 1641-1652, czystopis, sygn. 1531, s. 668

Oblata kwitacji zapisanej przed urzędem grodzkim kościańskim w aktach wójtowskich miasta Grodziska.

Marcin Siembrucki (również: Siemrucki, por. s. 638-639) podpisek grodzki (vicenotarius castrensis) kościański ożenił się z Anną, córką mieszczanina grodziskiego Macieja Ćwikły (zapis i oprawa jej posagu na s. 638-639). Tym zapisem oboje kwitują starego Ćwikłę z 200 zł zapisanych ongiś tytułem posagu jego pierwszej żonie Małgorzacie Mieszała, stanowiących część sumy 500 zł spadłej na osobę Anny i przysądzonej jej dekretami miejskimi i dworskimi grodziskimi. Ponieważ już wcześniej Maciej spłacił Annie inne 200 zł, teraz więc należność łączną 400 zł unieważniają. Do spłaty pozostaje 100 zł.

Urzędowi przewodniczył Wojciech Karszecki, subdelegat grodzki kościański. Pod oblatą podpisał się Eliasz Schlichting, burgrabia ziemski kościański. 

¹ Adnotacja na marginesie: <Super idem punctum residuae summae 100 florenorum extat quietatio feria tertia post festum s. Hedvigis 1651.> Kwitacja ta na s. 818-819.

² Datacja ta powinna się znaleźć niżej, ponieważ nie należy do osnowy oblatowanej kwitacji.

1778 Illustrissimus princeps Jabłonowski palatinus Posnaniensis, Mederecensis etc. capitaneus in vim diligentiae suae manifestatur

Actum in castro Posnaniensi feria secunda post festum sanctorum Trium Regum proxima, die scilicet duodecima mensis Januarii, anno Domini millesimo septingentesimo septuagesimo octavo.

Ex parata copia.

Ad officium et acta praesentia castrensia Posnaniensia personaliter veniens illustrissimus dux Antonius Barnaba Pruss Jabłonowski palatinus Posnaniensis, Aquilae Albae eques, Mederecensis etc. capitaneus, ex olim illustrissima Dorothea de Bronisze primarum olim illustris magnifici Joannis a Radomicko Radomicki palatini Junivladislaviensis, Majoris Poloniae generalis, secundarum quoque nuptiarum olim illustrissimi Stanislai Jabłonowski palatini Ravensis, sui venientis parentis consorte progenitus filius, substantiaeque universalis mobilis et immobilis fatis ejusdem olim illustrissimae charissimae matris derelictae,

erga illustras magnificas: Franciscam olim illustris magnifici Vladislai Szołdrski palatini Junivladislaviensis, Majoris Poloniae generalis ad praesens relictam viduam, Annam primi olim illustris magnifici Augustini Działynski palatini Posnaniensis, subalterni nunc itaque voti illustris magnifici Vladislai a Gurowo [s. 184] Gurowski curiae Magni Ducatus Lithuaniae mareschalci consortes, inter se germanas et sui venientis uterinas sorores ab olim altedicta illustri magnifica Dorothea de Bronisze ex primo connubio procedentes, vigore juris naturae consuccessor,

aequali sorte fortuna eadem integrali dolendis maternalibus fatis derelicta cum suprascriptis illustribus magnificis sororibus ad tenorem patriae legum potiri cupiens, fine cujus citioris subsequendae exdivisionis cum eisdem illustribus magnificis sororibus judicium amicabile compromissoriale inscribi consensit,

ast cum hocce judicium numerosis pro justitia causae ejusdem exdivisorialis decisis cathegoriis in reliquo ob legalitates suas solam tantummodo respectu argenteriae fatis olim dicti illustris magnifici Joannis Radomicki palatini Junivladislaviensis, Majoris Poloniae generalis relictae et apud illustrissimum venientem extantis hasce illustres magnificas sorores concernentis ad diem hodiernam prorogare fecit, dum itaque propter ulteriores illustris magnifici superarbitri legalitates eandem limitatam jurisdictionem suam reassumere non voluit exindeque manifestans unicuique et praecipue proprio sanguini, quod secum est se restituturum satagens in vim omnimodae diligentiae ac promptitudinis ad judicium compromissoriale [s. 185] comparendi judicati [...]que [...]endum paciendi manifestatur,

securitati erga [?] majoris gratia retardatae ejusdem argenteriae rehabitione providenda ejusque totalitati subveniendo ne aliquo fortuito casu discrimini subjacere videatur et ad responsionem inopinati casualiter eveniendi hauc [?] in argenteria apud se adusque asservata damni teneatur, utque ejus quantitas et qualitas posteritati notificetur eandem per officiosam faciendam visionem conscribendam et hic Posnaniae in deposito locandam curare spopondit, realitatemque ejusdem visionis juxta sui plenariam notitiam conscriptae, si necessitas exigerit ibi ubi de jure venerit se etiam comprobaturum offert, salvis salvandis.

Ex actis castrensibus Posnaniensibus extractum. Bilinski, mpp. Lectum per Kropiwnicki.

[s. 186, in dorso] Illustrissimus princeps Jabłonowski palatinus Posnaniensis, Mederecensis etc. capitaneus in vim diligentiae suae manifestatur. 1778vo.

Źródło: Akta prawno-majątkowe Stanisława Wincentego i Doroty z Broniszów 1v. Radomickiej Jabłonowskich i ich syna Antoniego Jabłonowskiego, sygn. BK07842, s. 183-186

Celem szybszego sfinalizowania podziału między spadkobierców majątku po Dorocie Jabłonowskiej (o którym szerzej niżej), jej syn Antoni Barnaba wyraził był zgodę na sąd rozjemczy. Dalej w dokumencie o tym, że czynności sądu rozjemczego się przeciągają, a Antoni poleca sporządzić inwentarz sreber po zmarłej – odpis jego oblaty umieszczono zaraz za niniejszym dokumentem, na s. 187-190.

Dworzaczek o działach między rodzeństwem Jabłonowskich:

Poznań relacje: 285 (Nr. Rel. C. Posn. T. 1077) 1777

Działy przeprowadzone w Poznaniu 1777. 20/X r. po zmarłej Dorocie z Broniszów 1-o v. Radomickiej, 2-o v. Jabłonowskiej i zm. Janie Antonim Radomickim wojewodzie inowrocławskim. Strony zainteresowane: Franciszka z Radomickich zm. Władysława Szołdrskiego wojewody inowrocławskiego, generała wielkopolskiego małżonka wdowa, Anna z Radomickich 1-o v. zm. Augustyna Działyńskiego, wojewody kaliskiego, 2-o v. obecnie Władysława z Gurowa Gurowskiego, marszałka nadwornego, litewskiego, małżonka i tenże Władysław Gurowski, małżonkowie. J. O. książe Antoni Pruss Jabłonowski wojewoda poznański. Przedmiotem sprawy jest ustalenie fortuny zmarłej Doroty z Broniszów i zm. Jana Antoniego Radomickiego wojewody inowrocławskiego generała wielkopolskiego małżonków. Sąd rozważył w pierwszym rzędzie sprawę dożywocia zapisanej przez zm. Jana Ant. Radomickiego na maj. Gronowo Kąkolewo, Drużyna, Kubaczyn Strzempisz i Niemierzyce oraz na wszystkich ruchomościach i nieruchomościach. Dożywocie to w r. 1735 zostało przez sąd anulowane, a od tej daty Dorota Jabłonowska winna płacić procent od dóbr po pierwszym mężu. Sąd ustala, że Dorota z Broniszów Jabłonowska otrzymała od drugiego męża Stanisława ks. Jabłonowskiego, starosty białocerkiewskiego, a następnie wojewody Rawskiego różne zapisy w latach: 1729. 5/III i 1729. 9/IV w ogólej sumie 680. 000 złp. W r. 1754 jako wdowa zrzekła się tych zapisów na rzecz syna ks. Antoniego Jabłonowskiego wojewody poznańskiego. - Dobra ks. Doroty Jabłonowskiej: Rawskie, Stęszewskie, Tomickie oraz wieś Kurowo będące w zastawnym posiadaniu p. Bronisza (?) sąd oszacował na 800. 000 złp. Do tego dochodzą różne należności i wierzytelności w ogólnej sumie 275. 200 złp. Większość tej sumy wynikła z różnych transakcji między Rafałem hrabią z Leszna Leszczyńskim wojewodą łęczyckim (r. 1699), a Janem Romanem 2ga im. z Paradyża Broniszem podczaszym kaliskim i starostą średzkim, a także ze Stanisławem Leszczyńskim wojewodą Pozn. starostą Dubienskim (r. 1702), Piotrem Broniszem, starostą pyzdrskim, oraz z działów po Leszczyńskich w r. 1736, w których przysądzono Dorocie Jabłonowskiej sumę 275. 200 co potwierdza akt z r. 1737 między Księdzem Aleksandrem Benedyktem Gurowskim opatem bledzewskim, plenipotentem zmarłego ks. Jabłonowskiego, wojewody rawskiego, i Kaźmierzem Dębskim chorążym koronnym, plenipotentem dziedziców dóbr Leszczyńskich. Suma ta została następnie odebrana przez wojewodę rawskiego odebrana i zapisana na rzecz ks. Doroty J. na dobrach Bochuszowcach w wojew. ruskim. Sumę tę również ostąpiła ks. Dorota synowi ks. Antoniemu J. wojewodzie poznańskiemu, który od niej winien jest zapłacić procenty od r. 1762 do r. 1778 czyli w ogólnej sumie 151. 360 złp. Ks. Dorota umarła w r. 1773. Z innych sum wyliczono należność za trzy kamienice w Poznaniu, oraz za sprzedane przez Dorotę Jabł. dobra Bodzewo i części w Małych Strzelcach, dziedzicznych ks. Doroty Jabł. a przez nią sprzedanych Franciszkowi z Bnina Radzewskiemu podkomorzemu poznańskiemu za sumę 60. 000 wzgl. po potrąceniu pozostałego na nich długu za 47. 000 (r. 1727) Suma ta podjęta została przez zm. Radomickiego i zapisana na rzecz małżonki Doroty z Broniszów. Złączona masa fortuny księżnej Doroty Jabłonowskiej wynosi 1. 678. 570 złp. Odchodzą długi i ciężary: 540. 687. Do podziału pozostało 1. 137. 883. Sumę tę dzieli sąd na trzy głowy tj. Syna Antoniego Jabłonowskiego i dwóch córek Franciszki Szołdrskiej i Anny Gurowskiej po 379. 294 złp. na każdą. Sąd ustala również spadek po zm. Janie Antonim Radomickim na 369. 548 złp. do podziału między dwie córki. Całkowita suma którą winny otrzymać dwie sukcesorki po ojcu i po matce wynosi 1. 128. 180 złp. (k. 415)

1617 Sebastianus Radost plenipotentiam ab Adamo Mieszała datam ingrossat

Sebastianus Radost plenipotentiam ab Adamo Mieszała datam ingrossat.

Sub eodem actu. Veniens personaliter ad officium consulare actaque praesentia famatus Sebastianus Radost obtulit plenipotentiam a famato Adamo Mieszała cive Strelnense certa in causa sibi datam, ibidemque in Strelno officiose factam et sigillo eiusdem civitatis Strelno communitam, quam actis consularibus Coninensibus inseri petiit. Quod illi ex officio admissum. Cuius tenor sequitur et est talis.

„Proconsul et consules oppidi Strelno. Ad notitiam indubitatam tenore praesentium deducimus universis et singulis. Quia coram nostra integra consulari residentia personaliter comparens famatus Adamus Mieszała et Hedvigis consors sua legitima habens penes se ad actum praesentem Martinum Krzywanka oppidanum Strelnensem tutorem officiose datum in omni meliori et potiori modo, via, forma ac styllo quibus de iure convenit, in suum verum legitimum ac indubitatum plenipotentem ac mandatarium famatum Sebastianum Radost civem Coninensem in causa et actione adeundum medium mansi agri successionis morte olim Laurentii rotificis et Annae coniugum iure divino et naturali devolutum, coram quovis judicio et officio cum quibusvis personis sexus utriusque habitis et habendis fecerunt et constituerunt, et prout melius et efficatius de forma juris potuerunt ordinaverunt,

plena et omnimoda praefato plenipotenti suo data atque annexa potestate, medium mansi agri eiusmodi morte olim Laurentii rotificis et Annae parentum suorum iure divino et naturali sibi devolutum et concernen(tem) jure vel amicabili complanatione adeund(um), summa(s) pecuniaria(s) secun(dum) [?] taxa(s) [?] aliorum agrorum levandi, de perceptis et levatis quietandi, arestandi et aresta continuandi, juramenta audiendi et dimittendi, quaevis decreta suscipiendi, ab onerosis vero et sese aggravan(tibus) ad altiora judicu(m) superiorum subsellia appellandi et appellationes interpositas prosequendi, alios vel alium in suum locum substitutum et substitutos revocandi, ita ut generalitas specialitati, et specialitas generalitati in nullo derogare videatur.

Et alia quae vel istius causae necessitas postulaverit, vel ratio officiorumque [?] efflagitaverit tractandi bonoque fine terminandi. Caven(do) pro rati grati ac firmi habitione [?] quodquod per praefatum plenipotentem Sebastianum Radost civem Coninensem actum gestum constitutumque sit, non aliter ac si ipsi praesentes adessent coramque egissent. Harum quibus sigillum officii nostri est subimpressum testimonio literarum. Datum et actum in praetorio Strelnensi feria quarta post dominicam Conductus Paschae proxima, anno Domini millesimo sexcentesimo decimo septimo.

(-) Stanislaus Wochalicz [?] notarius juratus actorum civilium mp.”

Źródło: Konin, radziecka 1594-1643, sygn. I/2, s. 633

Sebastian Radost oblatuje w aktach radzieckich miasta Konina plenipotencję, której udzielił mu Adam Mieszała, mieszczanin strzeliński. Dokumentem tym, zapisanym w aktach radzieckich miasta Strzelna, Radost został upoważniony do reprezentowania Mieszały w sprawie uzyskania praw do półłanka, należnego mu drogą spadku po jego (czy raczej jego żony Jadwigi) rodzicach: Wawrzyńcu kołodzieju i Annie.

1654 Decretum ratione Successionis post fata H. olim Bartholomaei Miecel Rotificis

Decretum ratione Successionis post fata H. olim Bartholomaei Miecel Rotificis

Actum Feria Quarta ante festum SS. Philippi et Jacobi Apostolorum proxima A. D. 1654

In termino hodierno ex limitatione seu assignatione D. Proconsulis Civitatis Gostinensis proveniente seu incidente, personaliter comparentes Famatus Joannes Płachetka Civis Ponecensis olim Honestae Annae Honesti olim Bartholomaei Miecel Rotificis Civis Gostinensis primi nuptus legitimae Consortis Parens, nec non Famati Valentinus Lezyk et Lucas Postrzygaczyk Cives Ponecenses Honestae Margarithae itidem Civis Ponecensis (?), Matris olim Honestae Sophiae etiam praefati olim Bartholomaei Rotificis secundi nuptus legitimae Consortis Plenipotentes et mandatarii, prout authentico instrumento sub sigillo Consulari Civitatis Ponecensis de suo mandato et constitutione nos sufficienter informarunt atque docuerunt.

Qui quidem Successores tam primi quam secundi nuptus dicti Rotificis Consortium adcitatis testibus Famatis videlicet Thoma Bystrzycki Aurifabro et Joanne Gagatek Pannifice Civibus Gostinensibus idque ad meliorem informationem et cognitionem Causae occasione successionis post praefatas olim Consortes earumque Successores sub tempus pestis grassantis demortuos. Qui testes sub iuramento et onere conscientiae suae in hunc qui sequitur modum recognoverunt, testimoniumque fidelis veritatis deposuerunt.

Et primo quidem Famatus Thomas Bystrzycki Aurifaber Civis Gostinensis memor iuramenti et conscientiae suae recognovit. Quod inprimis Famatus olim Bartholomaeus Rotifex pater familias vita functus sit. Deinde Matthias ex olim H. Anna primi nuptus Consorte ipsius legitima susceptus filius. Deinde Thomas et Jacobus minorrenes ex Sophia nuptus secundi Consorte legitima suscepti filii, tum et ipsa Mater eorum Sophia post praefatos filios suos Vita functa est. Ad extremum vero Andreas ex primo Matrimonio susceptus filius et tantum deposuit.

Secundus autem testis Famatus Joannes Gagatek Pannifex Civis Gostinensis memor iuramenti et conscientiae suae idem quod et primus testis et verbis ferme iisdem recognovit.

Ex qua recognitione et depositione praedictorum testium tam Famatus Joannes Płachetka olim Honestae Annae filiae suae dicti vero Bartholomaei primi nuptus Consortis legitimae pater naturalis, Ingenui vero Andreae ultimo post omnes demortui filii Avus, quam et Plenipotentes Honestae Margarithae Honestae olim Sophiae Matri, praedicti vero olim Bartholomaei secundi nuptus Consortis legitimae, quilibet eorum suo pro interesse et in favorem suum, decretum in Causa successionis sese concernenti (?) ferri et promulgari petierunt atque postularunt.

Et Famatus Dominus Proconsul cum Consulibus Civitatis Gostinensis visis videndis, et perpensis perpendendis, maturoque iudicio praehabito, et usus consilio Jurisperitorum, tum et sumpta informatione ex testibus ad eum effectum Citatis et iuratis, talem Sententiam diffinitivam seu decretum in ea Causa tulit atque promulgavit. Quod videlicet in defectu descendentium consanguineorum in linea recta existentium Ascendentes succedere debent, Atque ita post praefatum olim Andream ultimo post omnes demortuum primi nuptus filium, Successionem praefatus Joannes Płachetka Civis Ponecensis tanquam Avus ipsius obtinere eique cedere debet. Post Thomam vero et Jacobum minorrenes secundi nuptus filios, ex quo mater eorum legitima Sophia post eorum fata vita functa est: ideo etiam eadem sors dictorum filiorum paterna ex quo in sinum Matris Sophiae secundi nuptus admortua est, ideo etiam post fata eius Honesta Margaritha Honesti olim Davidis Ermur Civis Ponecensis Consors vidua relicta tanquam post nepotes suos et filiam suam teneat et possideat, ita ut aequaliter utraque pars omnia bona mobilia quam immobilia inter se dividere et distribuere debeat, quod praesenti decreto facere iniunxit, statuit, decrevit, prout iniungit et decernit, hac sua sententia et decreto mediante super quo utraque pars acquievit.

Źródło: Gostyń, „Acta proconsule...” 1636-1677, czystopis, sygn. I/22, s. 161

Zaraza panująca w Gostyniu zabiła Bartłomieja Miecela, kołodzieja i całą jego rodzinę: żonę Zofię, dwóch dorosłych synów z pierwszego i dwóch małoletnich z drugiego małżeństwa. Przed sądem burmistrzowskim stają więc najbliżsi krewni spoza Gostynia: Jan Płachetka oraz – przez swoich plenipotentów – Małgorzata Ermur, prosząc sąd o rozstrzygnięcie kwestii sukcesji.

         Spadkobiercy:

         A. Jan Płachetka obyw. poniecki

         A.1. (+) Anna x (+) Bartłomiej Miecel kołodziej obyw. gostyński (I żona)

         A.1.1. (+) Maciej

         A.1.2. (+) Andrzej

         B. Małgorzata x (+) Dawid Ermur obyw. poniecki

         B.1. (+) Zofia x (+) Bartłomiej Miecel kołodziej obyw. gostyński (II żona)

         B.1.1. (+) Tomasz małoletni

         B.1.2. (+) Jakub małoletni

         Inne osoby występujące w akcie:

         Walenty Lezyk obyw. poniecki – I plenipotent Małgorzaty Ermur

         Łukasz Postrzygaczyk obyw. poniecki – II plenipotent Małgorzaty Ermur

         Tomasz Bystrzycki, złotnik, obyw. gostyński – I przypozwany świadek ze strony spadkobierców

         Jan Gagatek, sukiennik, obyw. gostyński – II przypozwany świadek ze strony spadkobierców

Plenipotenci Małgorzaty Ermur przedkładają pełnomocnictwo do reprezentowania jej w tej sprawie, wystawione przez urząd radziecki w Poniecu. Następnie obaj przypozwani świadkowie pod przysięgą wyliczają kolejne ofiary zarazy z rodziny Bartłomieja (na ostatku zmarł Andrzej), po czym Jan i plenipotenci Małgorzaty oczekują na decyzję sądu.

Sąd Burmistrzowski orzekł: w braku zstępnych krewnych w linii prostej, dziedziczyć powinni wstępni. I tak, sukcesję po ostatnim synu zmarłego z pierwszego małżeństwa, Andrzeju, ma wziąć Jan Płachetka jako dziad jego. Dobra zaś po zmarłych małoletnich synach Bartłomieja z pierwszego małżeństwa tj. po Tomaszu i Jakubie, oraz po ich matce a swojej córce Zofii weźmie Małgorzata Ermur.

Paleografia: Częste zmiany ręki i kroju pisma w tym dokumencie.